H σβούρα και το μνημόνιο 2

Η απέναντι όχθη του Βασίλη Καπετάνιου

Πέμπτη βράδυ, τελευταίο ραντεβού στο θεραπευτήριο ο Νίκος με τον πατέρα του τον Δημήτρη. Ο Νίκος αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα επικοινωνίας αλλά με συστηματικό πρόγραμμα και την ενεργή εμπλοκή των γονιών του στο πρόγραμμα είναι έτοιμος, με ένα χρόνο καθυστέρηση να πάει στην πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου. Με τον πατέρα του ήμασταν και συμμαθητές και υπάρχει μια  σχετική οικειότητα. Σήμερα τα προβλήματα επικοινωνίας τα είχε ο πατέρας το βλέμμα του αλλού, η συμπεριφορά του συγχυσμένη και οι λεκτικές του αναφορές άσχετες με τις θεραπευτικές ασκήσεις.

-Δημήτρη μου φαίνεται ότι είσαι αλλού σήμερα.(Του είπα στο τέλος της συνάντησης)

-Και πώς να μην είμαι ρε Βασίλη, ( οι φλέβες στο λαιμό φανέρωσαν την έντονη κυκλοφορία αίματος το πρόσωπο του κοκκίνισε ).Με τα ταμεία δεν ξέρω τι γίνεται, περικοπή έχει γίνει στο μισθό μου, την Δευτέρα δεν ξέρω αν θα έχουμε χρεοκοπήσει , ζω μια καθημερινή τρέλα δεν αντέχω άλλο. Μόνη παρηγοριά μου ότι ο Νικόλας μου θα πάει στο Δημοτικό τον Σεπτέμβρη αν υπάρχουν ακόμα σχολεία. Και ο δικός σου δεν πάει πρώτη του χρόνου; Ρε το φαντάζεσαι να είναι και τα παιδιά μας συμμαθητές; ( Ένα χαμόγελο έσκασε στα χείλη του και μετά χτυπά το κεφάλι του) Να τον χαίρεσαι τον Χαραλάμπη, σήμερα δεν γιορτάζει; Με το άγχος δεν δουλεύει τίποτα από μνήμες.

-Είστε οι τελευταίοι, θα πάω και εγώ τελευταίος καλεσμένος στην γιορτή του!

-Να τον χαίρεσαι τα λέμε το Σάββατο . Άντε Νικόλα σήκω να φύγουμε να προλάβει να πάει και ο κύριος Βασίλης στο σπίτι του.

Φτάνοντας ποδηλάτης στο ολυμπιακό περίπτερο, βλέπω τον Χάρη να τακτοποιεί τα εξωτερικά του προϊόντα και ακούω την φωνή του.

-Να τον χαίρεσαι. ( Φρενάρω και με χαιρετάει και βλέπω την νέα σειρά από σβούρες, συναρμολογούνται από πλαστικά και μεταλλικά κομμάτια και τις ρίχνουν τα παιδιά μέσω ενός μηχανισμού.)

-Καινούργια σειρά;

-Ναι. Χαμός γίνεται με τούτες.

-Πιάσε μία. ( Όσα δώρα και να έχει πάρει ο Χαραλάμπης, όταν φύγουν οι καλεσμένοι θα κάνει την μαγική ερώτηση.)

-Μπαμπά είχε τίποτα καινούργιο το περίπτερο σήμερα;

Μπαίνοντας στο σπίτι, φίλοι συγγενείς κουμπάροι έχουν κάνει ένα ημικύκλιο γύρω από το μικρό τραπεζάκι με την γυάλινη επιφάνεια. Γιαγιά και εγγονός με πάθος έχουν επιδοθεί σε σβουρομαχία.  Ενώ ρίχνει με επιδεξιότητα την τελευταία του σβούρα, ο Χαραλάμπης βλέπει την πορτοκαλί τσάντα του περιπτέρου. Και άμεση διεκδικητική ήταν η ερώτηση του.

-Τι καινούργιο είχε το περίπτερο σήμερα μπαμπά; (Το χέρι απλωμένο έδινε σήμα δώσε μου, σε χρόνο μηδέν την συναρμολόγησε και την βάζει στην μάχη για την γιαγιά του. Τελικά την κέρδισε)

-Γιαγιά έχεις γίνει πολύ καλή!!! Μπορεί κάποτε να με νικήσεις ( Της λέει με καμάρι γιατί αυτός την έχει εκπαιδεύσει.)

-Για μαζέψτε τις σβούρες ώρα για φαγητό. ( Φώναξε η μαμά του και άρχισε να μαζεύει σε ένα κουτί την σβουριστή περιουσία του. )

-Εμείς Χαράλαμπε όταν ήμασταν μικροί με τον μπαμπά σου είχαμε άλλες σβούρες.

-Δηλαδή τι εννοείς θείε Προκόπη;

-Ήταν από ξύλο με ένα καρφί στην άκρη, τις τυλίγαμε με σκοινί και τις πετάγαμε.

Τα λόγια του αδελφού μου με πήγαν σχεδόν σαράντα χρόνια πίσω. Τότε αγοράζαμε ξύλινες σβούρες από το μαγαζί του Σταυρόπουλου λίγο πιο κάτω από το καφενείο του πατέρα μου. Θαυμάσιο παιγνίδι, τις βάφαμε και με δικά μας χρώματα, η κάθε σβούρα είχε ξεχωριστό στόλισμα. Η σβούρα του Γιώργου ήταν διαφορετική από την δικιά μου, του Προκόπη κ.ο.κ. Μέσα από το απλό παιγνίδι φαινόταν η δημιουργικότητα και η μοναδικότητα του καθενός . Κάτι το οποίο είναι αδύνατο να γίνει με τις σύγχρονες σβούρες.

-Ξέρεις με τι άλλο έπαιζαν ο θείος σου και ο μπαμπάς σου Χαράλαμπε, με το βίρι βίρι .

-Τι ήταν αυτό γιαγιά ;

-Παίρνανε το στρογγυλό καπάκι από τις κονσέρβες του άνοιγαν δυο τρύπες, του περνούσαν σκοινί και αφού το στόλιζαν μπορούσαν να το περιστρέφουν πολύ γρήγορα.

-Για θυμήσου και τις σαΐτες και τους χαρταετούς με αλευρόκολλα που μας έμαθε να φτιάχνουμε ο Παναγιώτης ο Ζάκας ( Ένα γείτονας παππούς, δεξιοτέχνης στα «ιπτάμενα» παιγνίδια. Είπε ο θειος Προκόπης .)

-Εγώ μεγαλύτερο κέφι έκανα το καλαμένιο αμάξι, μου έφτιαξες με σύρμα  τιμόνι το έβαλες στην μια άκρη του καλαμιού και μου έβαλες δυο ρόδες στην άλλη , εκείνο το καλοκαίρι πρέπει να έκανα ατέλειωτα χιλιόμετρα στα στενά της γειτονιάς. Και το άλλο που μου άρεσε πολύ ήταν ο τροχός από παλιά λάστιχα που το σέρναμε με ένα κομμάτι ξύλο και κέρδιζε όποιος το πήγαινε πιο μακριά ή έκανε τον καλύτερο χειρισμό επιδεξιότητας.

-Γιατί με του βόλους για θυμήσου τι μάχες γίνονταν στην άπλα του Μπένου στην οδό Ασπίδος.  

-Μπαμπά (είπε ο θείος Προκόπης) δεν πας να ρωτήσεις στον Σταυρόπουλου, μπορεί να έχει καμιά παλιά σβούρα. Τέτοια μαγαζιά συνήθως είναι λαογραφικά μουσεία.

Η αναφορά στα παιγνίδια της παιδικής μας ηλικίας με χαλάρωσε. Η γιορτή τελείωσε ευχάριστα . Την άλλη μέρα ξεκίνησε ο καθημερινός μαραθώνιος.

Η Παρασκευή και το Σάββατο ήταν ιδιαίτερα ψυχολογικά φορτωμένες ημέρες. Οι γονείς των παιδιών ήταν κυριολεκτικά αλλού. Ο τηλεοπτικός τρόμος των δελτίων ειδήσεων είχε κάνει πολύ καλά την δουλειά τους. Τα μάτια τους γεμάτα απελπισία, τα λόγια τους σχεδόν είχαν μόνο μια αναφορά την αναμενόμενη καταστροφή της Δευτέρας. Ένοιωθα ότι η παρατεταμένη καταθλιπτική επίθεση των ενήλικων αγωνιών είχε αρχίσει να με επηρεάζει, το γκρίζο χρώμα είχε αρχίσει να κυριαρχεί στην όραση μου.

Σάββατο πρωί δεύτερο ραντεβού ο συμμαθητής μου ο Δημήτρης με τον Νικόλα τον γιό του. Ο Νίκος έλαμπε από χαρά γιατί είχε παραλάβει άλλη μια καινούργια σβούρα από το περίπτερο του Χάρη, και θα την άνοιγε αν ήταν καλό παιδί στο τέλος της συνάντησης μας. Η όραση μου πήρε ξανά χρώματα βλέποντας το πονηρό χαμόγελο του Νίκου αλλά σκοτείνιασα ξανά όταν είδα το βλέμμα του πατέρα του. Στα μάτια του ζωγραφίζονταν ένας τρόμος , μια απελπισία , ένα θυμωμένο παράπονο , ο παραλυτικός φόβος της καταστροφής που δεν μπορεί να ελέγξει. Τον κοίταξα ανήσυχος.

-Τι με κοιτάς, δεν πάει άλλο μας πάνε για καταστροφή, τι αργός τι ξαφνικός θάνατος;  ( Τα δελτία ειδήσεων είχαν κάνει την δουλειά τους.)

-Θα τους νικήσουμε όλους μπαμπά ( του λέει ο Νίκος και κάνει την φανταστική κίνηση ότι ρίχνει την σβούρα του )

Εκείνη την στιγμή χτυπάει το κινητό μου τηλέφωνο και στην οθόνη του διαβάζω Παππούς Νίκος.

-Δημήτρη δώσε μου ένα λεπτό γιατί με καλεί ο πατέρας μου .

-Έλα το βρήκα το παιγνίδι που ήθελες ( ακούω τον πατέρα μου από το κινητό τηλέφωνο, τα λόγια του ένα λεκτικός σουρεαλισμός σε σχέση με την πραγματικότητα που με περιέβαλε εκείνη την στιγμή) .

-Τι πράγμα ;

-Σου βρήκα το παιγνίδι ( Το μυαλό μου πήγε στο κακό. Έχω κλείσει εδώ και χρόνια τα σαράντα, αν ο πατέρας μου νομίζει ότι είμαι 5-6 χρονών και μου πήρε κάποιο παιγνιδάκι, το μυαλό σου μόνο σε εγκεφαλική δυσλειτουργία πάει.)

-Μπαμπά είσαι καλά ποιο παιγνίδι;

-Το παιγνίδι που ήθελες ( ε τώρα άρχισα να ανησυχώ, αλλά αμέσως χαλαρώνω) πήγα στον Σταυρόπουλο , έψαξε για ώρα ο Λάκης, βρήκε μια σβούρα ξύλινη, θα στην αφήσω σπίτι.

-Εντάξει ( Έβαλα τα γέλια και τώρα ήταν ο Δημήτρης που με κοιτούσε με απορία, έπρεπε να του εξηγήσω). Δεν θα το πιστέψεις ο πατέρας μου βρήκε μια ξύλινη σβούρα από αυτές που παίζαμε παιδιά με το σκοινί ( Ένα χαμόγελο άρχισε να ζωγραφίζεται στα μάτια του Δημήτρη , τα μάτια του ζωντάνεψαν, ξαναβρήκαν την έγχρωμη όραση. )

- Από εκείνες που αγοράζαμε σε ένα μαγαζί λίγο πιο κάτω από το καφενείο.

-Ακριβώς στο ίδιο μαγαζί το έχει τώρα ο γιός  του παλιού ιδιοκτήτη. ( Τα χέρια του Δημήτρη έκαναν φανταστικές κινήσεις σαν να πέταγε την παιδική του ξύλινη σβούρα, ο Νικόλας τον κοιτούσε με απορία) .

-Είχα φτιάξει μία με κάτι σχέδια …..

-Εκείνη με τα πουλιά λες ( η μνήμη έκανε την δουλειά της, ο Δημήτρης έλαμπε από χαρά)

-Βασίλη μας επιτρέπεις να κάνουμε μια ζαβολιά;

-Ότι θες ( με είχε παρασύρει η χαρά του και είχα ενθουσιαστεί ).

-Θα ακυρώσουμε το ραντεβού για να πάμε…

-Μα εγώ θέλω να ανοίξω την σβούρα μου …( είπε παραπονιάρικα ο Νίκος γιατί προϋπόθεση ήταν να ολοκλήρωνε σωστά την συνάντηση μας).

-Να την ανοίξεις και τώρα, θέλω να  πάμε στο μαγαζί που πήγε ο μπάρμπα Νίκος να βρω και εγώ μια δικιά μου!!!!

Η ακύρωση της θεραπευτικής συνεδρίας και η αναζήτηση της παιδικής σβούρας είχαν πολύ μεγάλο θεραπευτικό αποτέλεσμα στον πατέρα Δημήτρη.

*Ζούμε πολύ δύσκολες μέρες, από παντού μας απειλούν με εικόνες, διαγγέλματα και οικονομικά μέτρα. Όλα αυτά απαντούν σε ένα κριτήριο ποσότητας. Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγουμε από την παραλυτικό φόβο του ποσοτικού περιορισμού είναι να αναζητήσουμε κριτήρια ποιότητας. Αν δεν χάσουμε την μοναδικότητα και ετερότητα του Προσώπου μας, ( ποιοτικό κριτήριο) μπορούμε να τους πολεμήσουμε ακόμα και με τις παιδικές μας σβούρες, η κάθε  μια μοναδική και ανεπανάληπτη για τον καθένα μας…

**Η ιστορία έχει φανταστικά στοιχεία, αλλά πράγματι ο πατέρας μου το προηγούμενο Σάββατο βρήκε μια παλιά σβούρα στο παλιό γνωστό κατάστημα, όταν του το είπαμε στην γιορτή του Χαραλάμπη μάλλον σαν αστείο .Και με πήρε τηλέφωνο …για το παιγνίδι μου!!!

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ 16.02.2012

Η έκδοση 9.02.2012

Θηλιά οι τράπεζες στις επιχειρήσεις

Με επιστολή του προς τον υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο, το Εμποροβιομηχανικό επιμελητήριο Αργολίδας (ΕΒΕΑ) υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι «η αγορά της Αργολίδας, όπως και όλης της Ελλάδας έχει βρεθεί αντιμέτωπη με  τεράστια και σε πάρα πολλές περιπτώσεις ανυπέρβλητα προβλήματα που είναι αποτέλεσμα της τετραετούς ύφεσης που μαστίζει την Ελληνική οικονομία. Οι επιχειρήσεις της περιοχής μας βρίσκονται ένα βήμα πριν το λουκέτο, εξαιτίας της μείωσης κατανάλωσης και της έλλειψης ρευστότητας που βιώνει η αγορά αποτέλεσμα της πολιτικής μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος  που καταναλώνεται στη προσπάθεια συρρίκνωσης των ελλειμμάτων και του δημοσίου χρέους».

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στην διάθεσή του το Επιμελητήριο στην αγορά της Αργολίδας, οι πωλήσεις έχουν πέσει σε ποσοστό από 40 έως και 70% ανάλογα με τον κλάδο δραστηριοποίησης με κύριους πληττόμενους τους κλάδους της οικοδομής, του λιανεμπορίου, της εστίασης, και του αυτοκινήτου καθώς και όσα επαγγέλματα σχετίζονται με τους παραπάνω κλάδους.

Όπως υποστηρίζει στην επιστολή του ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ κ. Φώτιος Δαμούλος, η Διοίκηση του Επιμελητηρίου ζητεί να τεθεί εκ νέου σε εφαρμογή ο Νόμος «ανάσα» 3816 που εφαρμόστηκε για τις επιχειρήσεις με ληξιπρόθεσμες οφειλές  για επιχειρήσεις με Γ΄ κατηγορίας βιβλία όσον αφορά τις ενήμερες οφειλές, και για τις ληξιπρόθεσμες με κατηγορίας βιβλία Β΄ θα πρέπει να τεθεί εκ νέου σε εφαρμογή αλλά με τροποποιήσεις ικανές να αποδώσουν αποτελέσματα.

Οι τροποποιήσεις που προτείνει το ΕΒΕΑ είναι:

-Να εντάσσονται και οι επιχειρήσεις με ενήμερες οφειλές.

-Το διάστημα ρύθμισης των οφειλών να είναι τουλάχιστον μέχρι το 2020.

-Να δοθεί περίοδος χάριτος τουλάχιστον 6 μήνες.

-Το επιτόκιο να οριστεί κάτω του 4% και να παγώσουν όλοι οι πλειστηριασμοί από τη στιγμή που οι επιχειρηματίες ζητούν την ένταξη τους στη ρύθμιση.

Το βασικό στοίχημα για όλους, όπως υποστηρίζει το ΕΒΕΑ, είναι η επιβίωση των επιχειρήσεων απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβίωση τόσο του κράτους όσο και  των Τραπεζών.

Αν δεν επιβιώσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις μοιραία δεν θα επιβιώσουν και οι τράπεζες με  τραγικές συνέπειες για το σύνολο της οικονομίας.

Το κυλικείο του Τελωνείου και οι αντιδράσεις

Εγκρίθηκε από το δημοτικό συμβούλιο του Ναυπλίου η Οικονομοτεχνική μελέτη σκοπιμότητας και βιωσιμότητας  της διαμόρφωσης και λειτουργίας του κτιρίου του παλαιού τελωνείου σε Μουσείο Τελωνείων και πολιτιστικό κέντρο.

Σύμφωνα με την μελέτη στο Τελωνείο θα λειτουργήσει μία αίθουσα ως Μουσείο Τελωνείων της χώρας, μία αίθουσα στην οποία θα γίνονται περιοδικές εκθέσεις και παράλληλα ένα καφέ για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών, καθώς και πωλητήριο αναμνηστικού υλικού από τις εκθέσεις και το μουσείο.

Η οικονομοτεχνική μελέτη έδειξε το κόστος ανακαίνισης του κτιρίου, προμήθειας κινητού εξοπλισμού και δαπανών λειτουργίας μπορεί να αποσβεσθεί  στο τρίτο έτος της λειτουργίας του ενώ στην συνέχεια προκύπτουν κέρδη, με παράλληλα οφέλη την προσφορά θέσεων εργασίας την ανακαίνιση και συντήρηση του ιστορικού κτιρίου, την ενίσχυση του τουρισμού υψηλού κοινωνικού επιπέδου, την αναβάθμιση της εικόνας της πόλης και πολλά άλλα.

Στην εισήγηση του ο Δήμαρχος Ναυπλιέων Παναγιώτης Αναγνωσταράς, ενημέρωσε το σώμα ότι έχει υποβληθεί μελέτη στο ΕΣΠΑ στο υποπρόγραμμα JESSICA. Δεδομένου ότι το πρόγραμμα JESSICA προϋποθέτει την συμμετοχή ιδιώτη θα παραπάνω κέρδη θα κατανέμονται στον Δήμο Ναυπλιέων ,στον ιδιώτη επενδυτή και στην ΚΕΔ στην οποία ανήκει το κτίριο.

Το νομικό πλαίσιο της παραπάνω παραχώρησης θα κατατεθεί εντός των ημερών στο Δημοτικό Συμβούλιο προς ψήφιση.

Καφετέρια

Τις ενστάσεις του για την λειτουργία αναψυκτήριου στο Τελωνείο κατέθεσε ο πρώην δημοτικός σύμβουλος της «Άλλης Πρότασης» Μπάμπης Αντωνιάδης, σημειώνοντας μεταξύ άλλων: «Τι σκοπεύουν να κάνουν; Αναψυκτήριο και –εκθεσιακό χώρο με θέμα την ιστορία του Τελωνείου  καθώς και αίθουσα εκδηλώσεων με επενδυτή ιδιώτη. Η πιο απλά: άλλη μια καφετέρια σε προνομιακό σημείο, ίσως διακοσμημένο με θέμα την ιστορία του Τελωνείου και ένα Greek Art.

Είναι αυτό που χρειάζεται η πόλη μας για τη χρήση ενός ιστορικού κτηρίου όπως είναι το τελωνείο; Μας λείπουν οι καφετέριες ή τα Greek Art από την πόλη; Είναι κάτι που μπορεί να ενταχθεί σε ένα αναπτυξιακό σχεδιασμό;».

Σημειώνει ακόμα: «Εμείς τι επιλέξαμε; Ο εύκολος δρόμος σε ένα ιστορικό κτήριο (υπάρχει η άποψη ότι έχει σχεδιαστεί από τον Τσίλερ, αλλά δεν έχουν βρεθεί στοιχεία τεκμηρίωσης): Ενοικίαση ουσιαστικά σε έναν ιδιώτη επενδυτή με εκμετάλλευση ευρωπαϊκών κεφαλαίων για δημιουργία άλλης μιας καφετέριας στην πόλη του Ναυπλίου μάλλον με την ονομασία «Τελωνείο». Τώρα οι οικονομοτεχνικές αναλύσεις για κέρδη μετά το τρίτο έτος λειτουργία της τάξης των 300.000 έως 400.000 ευρώ μάλλον σαν ανέκδοτο ακούγονται».

Επίσης υπενθυμίζει ότι ο συνδυασμός του είχε καταθέσει πρόταση ώστε να είναι οικονομικά βιώσιμος ένας τέτοιος χώρος στο Τελωνείο: Η πρόταση μας να λειτουργήσει  στο τελωνείο ένας εκθεσιακός χώρος με θέμα «Λιμάνι και ταξίδια» θα μπορούσε να είναι και οικονομικά βιώσιμος. Με σχεδιασμό για λειτουργία χαμηλού κόστους, με περιοδικές εκθέσεις  το ίδιο θέμα εκτός από μόνιμη έκθεση, με πωλητήριο με θέμα «Λιμάνι και ταξίδια» με δικές του παραγωγές και  με εκπαιδευτικά προγράμματα δεν θα ήταν μια οικονομικά ελλειμματική επιχείρηση. Ταυτόχρονα η περιοδικότητα των εκθέσεων θα δημιουργούσε τους όρους για προορισμό νέων επισκεπτών».

Ο Αναγνωσταράς

Με αφορμή άλλωστε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με το κυλικείο στο τελωνείο Ναυπλίου ο Δήμαρχος Παναγιώτης Αναγνωσταράς τονίζει: «Δεν κατανοώ που είναι το παράλογο. Ούτε θέλω να πιστέψω ότι όλοι αυτοί που «στιγματίζουν» την λειτουργία κυλικείου εντός ενός μουσείου, δεν έχουν επισκεφθεί μουσεία ανά τον κόσμο αλλά ούτε και στην Ελλάδα οπότε δεν έχουν δει ότι υπάρχουν κυλικεία. Ο χώρος που θα καταλαμβάνει το κυλικείο είναι 20 τμ .από την συνολική επιφάνεια του ισογείου που είναι 332 τμ. Η ουσία λοιπόν είναι ότι :Καταφέραμε να περιέλθει η χρήση του κτηρίου του τελωνείου Ναυπλίου στον Δήμο μας, συντάξαμε όλες τις απαραίτητες μελέτες που ήταν προϋπόθεση για να ενταχθεί το έργο σε πρόγραμμα χρηματοδότησης από την Ε.Ε, και τώρα εξασφαλίσαμε 500 000 ευρώ από το πρόγραμμα JESICCA για την αναπαλαίωση και αξιοποίηση του τελωνείου. Βασική προϋπόθεση για να χρηματοδοτηθεί από αυτό το πρόγραμμα είναι η συμμετοχή και ιδιώτη επενδυτή.

Αυτό λοιπόν είναι που ενοχλεί ορισμένους. Μια σωστή ολοκληρωμένη προσπάθεια της Δημοτικής Αρχής που έχει ως αποτέλεσμα την αξιοποίηση ενός ακόμη εγκαταλελειμμένου ιστορικού κτηρίου της πόλης μας!!»

Όπως διευκρίνισε στο παραχωρητήριο προς τον Δήμο αναφέρεται ρητά και κατηγορηματικά ότι το κτήριο θα αξιοποιηθεί ως «μουσείο των τελωνείων της χώρας» επειδή ήταν το πρώτο τελωνείο που λειτούργησε στο νεότερο ελληνικό κράτος. Αναφέρεται ακόμα ρητά ότι στο χώρο του κτηρίου του τελωνείου θα γίνονται εκθέσεις και δρώμενα πολιτιστικού περιεχομένου. Επίσης θα υπάρχει και πωλητήριο αντιγράφων των εκθεμάτων. Ο δήμαρχος προσθέτει ότι προς εξυπηρέτηση των επισκεπτών του μουσείου αλλά και αυτών που θα προσέρχονται για να παρακολουθήσουν οποιοδήποτε πολιτιστικό γεγονός θα λειτουργεί και αναψυκτήριο, όπως βέβαια συμβαίνει σε όλα τα μουσεία του κόσμου.

Τσακωμός για το πάπλωμα στο ΕΒΕΑ

Ενώ όλα έδειχναν να ηρεμούν, ύστερα από την ταραχώδη αναμέτρηση για το ΕΒΕΑ, μια ανακοίνωση- καταγγελία του συνδυασμού του κ. Μαυράκη, για αποκλεισμό των αιρετών της απ την σύνθεση του νέου διοικητικού συμβουλίου, οδήγησε εκ νέου τα μέλη των συνδυασμών στα «χαρακώματα». Απαντώντας απ την πλευρά του ο κ. Δαμούλος, κάλεσε τον κ. Μαυράκη να θυμηθεί τα όσα περί του «πλήρη αποκλεισμού του συνδυασμού» του που προανήγγειλε ο κ. Μαυράκης πιστεύοντας στην επικράτησή του. Συγκεκριμένα αναφέρουν:  

«Έπεσαν τα προσωπεία και οδήγησαν σε πόλωση το ΕΒΕΑ»

Η καταγγελία Μαυράκη

«Με οδύνη και αποτροπιασμό  ο συνδυασμός μας εξαναγκάστηκε σε αποχώρηση στο τελευταίο ΔΣ του Επιμελητηρίου Αργολίδας καθώς η διοικούσα παράταξη και ο Πρόεδρος κ. Δαμούλος συνέβαλαν με τη στάση τους στην πόλωση και τους διαχωρισμούς, για πολλοστή φορά δέ. 

Για πρώτη φορά, μετά από πλήθος διοικήσεων, τόσο στη Διοικητική Επιτροπή όσο και σε άλλες κρίσιμες επιτροπές και κυρίως στο Δ.Σ. της Αναπτυξιακής Εταιρίας του Επιμελητηρίου, προτίμησαν να εκπροσωπείται μόνο η μία παράταξη, η δική τους, αποκλείοντας τελείως την αντιπολίτευση. Πρωτόγνωρες καταστάσεις!

Αυτή είναι η άποψή τους για τη δημοκρατία: O φατριασμός και η συγκάλυψη. Καταγγέλλουμε δημόσια αυτές τις τακτικές των διαχωρισμών και τους καλούμε τουλάχιστον να σεβαστούν το στοιχειώδες δημοκρατικό δικαίωμα να μας ενημερώνουν για τις αποφάσεις τους (για το οποίο τους καταθέσαμε σχετική γραπτή αίτηση), αφού δεν θέλουν την συνεργασία, μάλλον δε ούτε και την παρουσία μας.

Σαφώς,  έχουν το δικαίωμα να συνεχίσουν να ενεργούν κατά το δοκούν, η πλειοψηφία τους στο Δ.Σ. τους το επιτρέπει , αλλά δεν νομίζουμε ότι η πλειοψηφία των μελών του Επιμελητηρίου επικροτεί την ειρωνεία και την αλαζονεία, ούτε την πόλωση και την αμετροέπεια. 

Οι φανατισμοί, οι  παραταξιακές πρακτικές και οι αποκλεισμοί έχουν κοντά πόδια.

Με την ελπίδα να διαψευστούμε στο μέλλον, για το καλό του Επιμελητηρίου και του τόπου μας» .

«Έχει κοντή μνήμη ο συνδυασμός του Κ. Μαυράκη»

Η απάντηση  Δαμούλου

«Με έκπληξη διαβάσαμε τη σχετική ανακοίνωση του κ. Μαυράκη  σχετικά με τον τρόπο  διοίκησης  του  Επιμελητηρίου  Αργολίδας.

Δυστυχώς ο  κ. Μαυράκης  για  ακόμα μία φορά προσφεύγει στις  συνήθεις  τακτικές  του  των  βαρύγδουπων  ακραίων φράσεων και  χαρακτηρισμών, που όσο και να ήθελε να αποστασιοποιηθεί   μετεκλογικά μοιραία τα γεγονότα τον διαψεύδουν.

Ο κ. Μαυράκης δυστυχώς δεν διδάχτηκε τίποτα με το εκλογικό   αποτέλεσμα και συνεχίζει τα ίδια λάθη, παρουσιάζοντας τη μισή  αλήθεια, προσπαθώντας να παραπλανήσει τα μέλη μας, αλλά  το  χειρότερο είναι ότι συνεχίζει να έχει «κοντή μνήμη».

Οι χαρακτηρισμοί του  περί εγωισμών, αλαζονείας, πόλωσης  και  αμετροέπειας  σαφώς  δεν μας χαρακτηρίζουν και του τους  επιστρέφουμε.

Μαθήματα  δημοκρατίας  δεν μπορεί να μας δώσει ο κ. Μαυράκης  ο  οποίος ήταν ο ενορχηστρωτής   μίας  πρωτόγνωρης προεκλογικής  εκστρατείας που ο χαρακτηρισμός  της  ως «κατάπτυστης» μόνο  ως  επιεικής  μπορεί  να  χαρακτηριστεί.

Δυστυχώς  όπως  προαναφέραμε έχει «κοντή μνήμη» και καλό είναι να  του  θυμίσουμε ότι αυτός είναι ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ, ο άνθρωπος της  συνεργασίας που πορεύτηκε  προεκλογικά με «ευαγγέλιο» την  κατάπτυστη  φυλλάδα που κυκλοφόρησε ο συνδυασμός  του, αυτός  είναι  ο  επικεφαλής του συνδυασμού που πορεύτηκε με τα συνθήματα  του  τύπου «έχουν το θράσος και κατεβαίνουν στις εκλογές» επιρρίπτοντας στο συνδυασμό μας  όλα τα δεινά που υφίσταται η χώρα, αυτός είναι που ενώ ήταν Διοίκηση με τέσσερις δικούς του  συμβούλους  στη Διοικητική Επιτροπή απαξίωσε το έργο του Επιμελητηρίου και σαφώς και των δικών του συμβούλων μιλώντας για  «απολιθωμένο  γίγαντα» για «ανύπαρκτο Επιμελητήριο», αυτός είναι που έχει  τοποθετηθεί   αρκετές  φορές στα Διοικητικά Συμβούλια για διάλυση της  Αναπτυξιακής του Επιμελητηρίου .

Αυτός είναι ο δημοκράτης που στη προηγούμενη Διοίκηση ενώ δεν είχε  την απόλυτη πλειοψηφία «απαίτησε και πήρε» όλες τις θέσεις της  Διοικητικής  Επιτροπής αφήνοντας τον συνδυασμό μας -με τον οποίο  ισοψήφησε - να είναι μειοψηφία, με έναν μόνο σύμβουλο τον Πρόεδρο, ο οποίος μάλιστα εκλέχτηκε τυχαία με κλήρωση.

Θα πρέπει ακόμη να του θυμίσουμε,  γιατί  πάλι όπως φαίνεται δεν έχει ισχυρή μνήμη ο κ. Μαυράκης, ότι ποτέ τα τελευταία  χρόνια δεν υπήρξε  απόλυτη  πλειοψηφία  από  κανέναν συνδυασμό και πάντα είχαμε  Διοικήσεις  συνεργασίας.

Θα του θυμίσουμε ακόμη τη συνεργασία Λαμπρόπουλου – Χριστοδούλου, με  τον πλήρη  αποκλεισμό του ψηφοδελτίου  Κονοπισόπουλου.

Θα  πρέπει ακόμη να του θυμίσουμε  τις δηλώσεις των υποψηφίων  συμβούλων του περί  πλήρη αποκλεισμού του συνδυασμού  μας  στην νέα Διοίκηση μετά τη «σίγουρη» νίκη τους.

Και τέλος θα πρέπει να του θυμίσουμε ότι το εκλογικό σώμα εξέλεξε  «εμάς » για Διοίκηση και μάλιστα με ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, το  οποίο σαφώς «ξεχνά» ο κ. Μαυράκης, ότι εμείς οφείλουμε και να το τιμήσουμε  αλλά και να  μην   τους  προδώσουμε.

Όσο αφορά το  θέμα της συγκάλυψης έχουμε να θυμίσουμε στον  κ. Μαυράκη ότι καλό είναι να  ανατρέξει στην απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, όπου όλα τα θέματα από 1.000,00 ευρώ και πάνω  έρχονται στο Διοικητικό Συμβούλιο προς ψήφιση, αλλά και ότι όλα τα θέματα αναρτώνται στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ και είναι προσβάσιμα από όλους.

Στο θέμα του αποκλεισμού του από τις επιτροπές, εμείς δεν έχουμε  καμία  τέτοια  διάθεση  και αυτό θα πράξουμε ως Διοίκηση, αλλά καλό είναι πριν κάνει τέτοιες δηλώσεις ας ανατρέξει  στα  πρακτικά του Επιμελητηρίου και να δει ποια ήταν η συνήθης τακτική των συμβούλων του στην προηγούμενη Διοίκηση, ακόμη και την τελευταία βδομάδα προ  των εκλογών.

Υπάρχουν και πολλά άλλα για τα οποία θα επανέλθουμε εάν  διαπιστώσουμε ότι ο κ. Μαυράκης συνεχίζει την ίδια τακτική.

Όσο αφορά τα θέματα της συνεργασίας οφείλουμε να επισημάνουμε  για  ακόμα μία φορά  στον  κ. Μαυράκη  ότι η νέα Διοίκηση  του  Επιμελητηρίου είναι ανοικτή σε όλα τα θέματα, αρκεί η Αντιπολίτευση  να «κάνει τον κόπο» να έρθει σε επαφή μαζί μας -πράγμα που μέχρι   σήμερα δεν έχει κάνει - με συγκεκριμένο πρόγραμμα και πλάνο και όχι   να λειτουργεί με πυροτεχνήματα, γιατί  πραγματικά υποβιβάζει και το  ρόλο της αντιπολίτευσης  -για το οποίο έχει  κληθεί και οφείλει  να  υπηρετήσει με  συνέπεια και υπευθυνότητα-  αλλά και το κύρος του  θεσμού του Επιμελητηρίου».

Συμπλέουν για Λέρνα

Με μεγάλη χαρά πληροφορηθήκαμε από τον τύπο ανακοίνωση του Υφυπουργού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής κ. Γιάννη Μανιάτη σχετικά με το έργο «Δίκτυο αποχέτευσης δημοτικής ενότητας Λέρνας και αγωγός μεταφοράς λυμάτων», τονίζει σε ανακοίνωσή του ο Δήμος Άργους Μυκηνών, θυμίζοντας παράλληλα ότι σε πρόσφατη γραπτή απάντησή του προς την παράταξη της μειοψηφίας για το θέμα, ο Δήμαρχος Άργους Μυκηνών κ. Δημήτρης Καμπόσος ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Το έργο αυτό της αποχέτευσης για το Κιβέρι, τους Μύλους και το Σκαφιδάκι είναι προϋπολογισμού 8.726.845,55 ευρώ και είναι στις πρώτες προτεραιότητές μας διότι αφορά στην προστασία του περιβάλλοντος, στην προστασία των πηγών και του θαλάσσιου περιβάλλοντος.  Η ενασχόληση τόσο η δική μου, όσο και του Αντιδημάρχου κ. Δ. Κρίγγου για το θέμα, είναι συστηματική και σε εβδομαδιαία βάση». Την πορεία αυτή επιβεβαιώνει και η ανακοίνωση του ο κ. Μανιάτη όπου αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι:«σε καλό δρόμο βρίσκεται η αίτηση χρηματοδότησης «Δίκτυο αποχέτευσης δημοτικής ενότητας Λέρνας και αγωγός μεταφοράς λυμάτων» που υπεβλήθη από τον Δήμο Άργους – Μυκηνών και η οποία βρίσκεται στο στάδιο της αξιολόγησης. Σύμφωνα με χθεσινή ενημέρωση από την Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» από την μέχρι τώρα εξέταση του φακέλου δεν έχει υπάρξει κανένα πρόβλημα και η πλήρης αξιολόγηση της πράξης αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέσα στον Φεβρουάριο 2012.
Η ενημέρωση αυτή συνιστά αδιαμφισβήτητα ένα εξαιρετικά θετικό μήνυμα για ένα σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιοχή της Δημοτικής Ενότητας Λέρνας του Δήμου Άργους – Μυκηνών σε σχέση τόσο με την ποιότητα ζωής και το κόστος λειτουργίας των νοικοκυριών που αναμένεται να εξυπηρετηθούν, όσο και σχετικά με την διασφάλιση της καθαρότητας των πηγών της Λέρνας από την οποία υδρεύονται οι κάτοικοι των δύο μεγάλων Δήμων του Νομού.
Η θετική αυτή εξέλιξη είμαι βέβαιος ότι σε λίγες εβδομάδες θα ολοκληρωθεί με την επίσημη υπογραφή και αποδοχή της ένταξης του έργου στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του Υ.ΠΕ.ΚΑ.».
«Αναμένουμε και επιδιώκουμε την άμεση ολοκλήρωση της διαδικασίας και την επίσημη υπογραφή και αποδοχή της ένταξης του έργου στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» του Υ.ΠΕ.ΚΑ», τονίζει μεταξύ άλλων στην ανακοίνωσή της η δημοτική αρχή Άργους Μυκηνών.

Τί πρέπει να ξέρετε για να επισκεφθείτε τους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αργολίδας με ανακοίνωσή του ενημερώνει τους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ όπτι έχουν τις παρακάτω επιλογές όταν αναζητούν υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στον Νομό:

α) Τα ιατρεία του ΙΚΑ στο Ναύπλιο και το Άργος ή στην Ερμιονίδα στους ιατρούς ΙΚΑ. Είναι απαραίτητος ο προγραμματισμός (ραντεβού) στην τηλεφωνική γραμμή 184, η, επιτόπου. Τα έκτακτα περιστατικά αντιμετωπίζονται με γνωμάτευση των ελεγκτών ιατρών.

β) Τους ιατρούς που δήλωσαν διαθεσιμότητα στον ΕΟΠΥΥ για ένα μεταβατικό διάστημα των προσεχών 2-3 μηνών. Σε αυτούς τους ιατρούς προβλέπεται όριο 200 επισκέψεων τον μήνα (ή αλλιώς 50 την εβδομάδα) και γι’ αυτό σκόπιμο είναι να προηγείται τηλεφωνική συνεννόηση για την αποφυγή ταλαιπωρίας διότι πέραν αυτών των 200 επισκέψεων ο ιατρός δύναται να ζητά αμοιβή. Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι καμία επιπλέον αμοιβή δεν οφείλει ο ασφαλισμένος που εξετάζεται εντός του ορίου των 200 επισκέψεων, είτε αφορού ιατρική εξέταση, είτε συνταγογράφηση. Οι ιατρικές λίστες που είναι αναρτημένες στο διαδίκτυο είναι μερικώς ενημερωμένες και περιέχουν λάθη. Η πιο ενημερωμένη λίστα ιατρών είναι αναρτημένη στο www.isargolidos.gr

γ) Όλους τους ιδιώτες ιατρούς που έχουν πιστοποιηθεί στο ηλεκτρονικό σύστημα καταβάλλοντας αμοιβή. Οι ιατροί που είναι πιστοποιημένοι δύνανται να συνταγογραφούν

ηλεκτρονικά είτε φάρμακα είτε παρακλινικές εξετάσεις. Επ’ αυτού ο ΙΣ Αργολίδος κατανοώντας τις ιδιαίτερες συνθήκες που διαμορφώνονται με την έναρξη λειτουργίας του

ΕΟΠΥΥ και την σημερινή οικονομική δυσπραγία, εισηγείται στα μέλη του την εκλογίκευση της ιατρικής αμοιβής αφενός και αφετέρου την θεσμοθέτηση χαμηλότερης αμοιβής για την

επίσκεψη που γίνεται μόνο για συνταγογράφηση φαρμάκων.

δ) Στα αγροτικά ιατρεία, περιφερειακά ιατρεία & Κέντρα Υγείας.

ε) Τα μικροβιολογικά - ακτινολογικά εργαστήρια βρίσκονται σε εκκρεμότητα μέχρι την υπογραφή νέων συμβάσεων (άλλο ένα δείγμα της βιασύνης και προχειρότητας που διέπει

τον ΕΟΠΥΥ)

Στόχος του Ιατρικού Συλλόγου Αργολίδας είναι η διαφύλαξη της προσωπικής σχέσης εμπιστοσύνης ασφαλισμένου με τον γιατρό του, την οποία σχέση εμπιστοσύνης στις

δύσκολες μέρες που όλοι βιώνουμε θεωρεί στην κυριολεξία ασπίδα υγείας. Η σχέση αυτή εμπιστοσύνης στηρίζεται στην ισότιμη αντιμετώπιση όλων των ασφαλισμένων - και όχι ο

διαχωρισμός τους σε 200 προνομιούχους και μη σε κάθε ιατρείο - μέσα σε ένα σύστημα που θα σέβεται την αξιοπρέπεια του ασφαλισμένου αλλά και του Ιατρού».

Με ανακοίνωσή του άλλωστε ο Ιατρικός Σύλλογος επισημαίνει ότι με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης και σύμφωνα με τις σχετικές οδηγίες του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, εισηγήθηκε στα μέλη του την μη σύναψη σύμβασης με τον ΕΟΠΥΥ.

Όπως τονίζει «ο ΕΟΠΥΥ είναι, όπως από την ιδρυτική του πράξη προκύπτει, ελλειμματικός, υποχρηματοδοτούμενος και δεκτικός μόνο για τις μεγάλες διαγνωστικές αλυσίδες που θέλουν να δραστηριοποιηθούν στον χώρο της Υγείας με "φασόν" ιατρεία, με τελική συνέπεια τη δραματική υποβάθμιση του επιπέδου υγείας και περίθαλψης των 9,5 εκατομμυρίων ασφαλισμένων του, αλλά και τον ευτελισμό της άσκησης του Ιατρικού επαγγέλματος.

Ο ΕΟΠΥΥ κοροϊδεύει τους ασφαλισμένους, διότι ενώ τους έχουν γίνει ασφαλιστικές κρατήσεις, αυτές δεν αποδίδονται στον ασφαλισμένο ώστε να τις χρησιμοποιήσει στους

ιατρούς που επιθυμεί με δική του επιλογή, αλλά σε ελλείμματα του παρελθόντος χωρίς αντίκρισμα. Επίσης επειδή καμία προεργασία ή ενημέρωση σας από την Πολιτεία δεν έγινε

σχετικά, όπως όφειλε να γίνει, επιτάθηκε η δυσλειτουργία και η ασάφεια του όλου συστήματος».

Σκληρός πολιτικός χρόνος το 2012 προέβλεψε ο Πέτρος Τατούλης

Ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης με την ευκαιρία συμπλήρωσης ενός έτους από τη διοικητική μεταρρύθμιση του Καλλικράτη υποστήριξε ότι αυτό το χρόνο αποδείχθηκε η σοβαρή πολιτική της παρουσία της Περιφέρειας Πελοποννήσου στη χώρα, με σημαντικές διεκδικήσεις στο χώρο των αρμοδιοτήτων, ανοίγοντας κατ’ ουσία νέους πολιτικούς δρόμους. Ο κ Τατούλης υπογράμμισε ότι «ο καθένας στην κοινωνία δημιουργεί το δικό του πολιτικό καθρέφτη και εμείς αυτό το κατορθώσαμε με υπερβάσεις τεράστιο προσωπικό και συλλογικό αγώνα, δεν δειλιάσαμε ούτε απέναντι σε επαγγελματίες τρομοκράτες, ούτε ακόμα και να συγκρουστούμε εσωτερικά», δήλωσε ο κ. Τατούλης και πρόσθεσε «από την πρώτη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων κάναμε την πολιτική μας παρέμβαση. Συγκρουστήκαμε με την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, όχι γιατί είχαμε προσωπικούς λόγους, αλλά γιατί διαφοροποιούμασταν πολιτικά. Και στον προϋπολογισμό και στη διαχείριση των απορριμμάτων τολμήσαμε και δικαιωθήκαμε. Και ο προϋπολογισμός εφαρμόστηκε και ο τρόπος διαχείρισης των απορριμμάτων αποτελεί πρότυπο για τη χώρα». Όσον αφορά τη διαχείριση του ΕΣΠΑ ο Περιφερειάρχης τόνισε ότι ενώ υπήρχαν πολύ σημαντικά προβλήματα κατά την παραλαβή του, με τιτάνια προσπάθεια, εξασφαλίσαμε την ένταξη πολλών έργων, ύψους πάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ, στα τομεακά προγράμματα των Υπουργείων, δίνοντας κατ’ αυτό τον τρόπο ελευθερία κινήσεων και νέες δυνατότητες εκμετάλλευσης του ΕΣΠΑ.

Κατά τα λεγόμενα του Περιφερειάρχη «τεράστια επιτυχία σημειώθηκε στη διαχείριση των απορριμμάτων, με πολλές Περιφέρειες της χώρας να αντιγράφουν το μοντέλο που υιοθετήθηκε από την Περιφέρεια Πελοποννήσου και τους Οικολόγους – Πράσινους να συμφωνούν στη διαδικασία Σύμπραξης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα. Στον τομέα της εξωστρέφειας η Περιφέρεια Πελοποννήσου, όπως ανέφερε ο κ. Τατούλης, ανέπτυξε ευρωπαϊκές και διεθνείς επαφές με σημαντικές επιτυχίες. Στην πολιτική πρωτοβουλία για την αναμόρφωση του Καλλικράτη, η Περιφέρεια Πελοποννήσου, όπως ενημέρωσε το Συμβούλιο ο Περιφερειάρχης, συμμετέχει ήδη στη διαβούλευση και έχει παρέμβει και μέσω της ΕΝ.ΠΕ. για την απόρριψη των παρεμβάσεων στο νομοσχέδιο, πιστεύοντας ότι δεν πρέπει να γίνει μια αντιμεταρρύθμιση που θα καταστήσει τις Περιφέρειες υποκατάστατα των τέως Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων». Η τοποθέτηση του εκπροσώπου των οικολόγων πράσινων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου υπέρ των ΣΔΙΤ, προκάλεσε ήδη αντιδράσεις των μελών των οικολόγων και εντός των ημερών αναμένεται διάψευση.

Ένας τομέας που η Περιφέρεια Πελοποννήσου έδωσε μεγάλη βαρύτητα, σύμφωνα με τον κ. Τατούλη, είναι αυτός της αειφορίας και της προστασίας του περιβάλλοντος και για το λόγο αυτό υπογράφηκε μνημόνιο συνεργασίας με την Ειδική Επιθεώρηση Περιβάλλοντος. Για την ανάκαμψη της χώρας ο Περιφερειάρχης υποστήριξε, για ακόμη μια φορά τη δημιουργία φιλικού επενδυτικού και επιχειρηματικού περιβάλλοντος, τονίζοντας ότι καμία πρόταση με νέες οικονομικές δυνατότητες δεν απορρίπτεται a priori.

Αναφερόμενος στη λειτουργία του Περιφερειακού Συμβουλίου ο κ. Τατούλης δήλωσε ότι «επέδειξε έναν πολιτικό πολιτισμό υψηλού επιπέδου με τις αντιθέσεις, αλλά και τις συνεννοήσεις του στα σημαντικά ζητήματα για τον τόπο αποτελώντας ένα «δημοκρατικό πεδίο καθαρών συγκρούσεων». Επαίνεσε τέλος, ο Περιφερειάρχης όλο το ανθρώπινο δυναμικό της Περιφέρειας, παρά το γεγονός ότι ο αριθμός τους συνεχώς μειώνεται, χωρίς να επηρεαστεί καθόλου η εξυπηρέτηση των πολιτών που κυμάνθηκε σε υψηλά επίπεδα». Τέλος, όσον αφορά τις προβλέψεις για το 2012 ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου προέβλεψε ότι θα αποτελέσει κρίσιμο έτος και για τη χώρα, αλλά και για την Περιφέρεια. Πως θα είναι σκληρός πολιτικός χρόνος και ότι οι Πελοποννήσιοι πολίτες με την ανιδιοτελή τους συμπεριφορά, το ψυχικό τους σθένος και τον άδολο πατριωτισμό τους θα επιτύχουν τα καλύτερα αποτελέσματα στις πιο αντίξοες συνθήκες.   

7 νέα σχολεία σκοπεύει να κατασκευάσει το Άργος για να καλύψει τρέχουσες ανάγκες

Επτά νέα κτήρια για την στέγαση των σχολείων επιχειρεί να εντάξει στο επιχειρησιακό πρόγραμμα που λήγει το 2013 ο Δήμος Άργους-Μυκηνών. Κατά την πρόσφατη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, παρόντος του Δημάρχου Άργους - Μυκηνών Δημητρίου Κάμποσου, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Άργους - Μυκηνών Ιωάννης Μαλτέζος εισηγούμενος το υπ' αριθ. 6 θέμα της ημερησίας διατάξεως υποστήριξε ότι, «στα πλαίσια της υπ' αριθμ. 4147/18-6-2009 ανοικτής πρόσκλησης για υποβολή προτάσεων έργων στο επιχειρησιακό πρόγραμμα ΔΕΠΙΝ 2007-2013, στον άξονα προτεραιότητας 08: «Αειφόρος Ανάπτυξη και ποιότητα ζωής Πελοποννήσου» που αφορά «υποδομές στον τομέα της εκπαίδευσης», σκοπεύουμε να υποβάλλουμε ως Δήμος Άργους Μυκηνών τις κάτωθι προτάσεις για αξιολόγηση και ένταξη των έργων: 1. Ανέγερση δημοτικού σχολείου Ινάχου. 2. Προσθήκη κατ επέκταση αιθουσών στο υπάρχον νηπιαγωγείο Νέας Κίου. 3. Ανέγερση δημοτικού σχολείου Κουτσοποδίου. 4. Ανέγερση 4^ου γυμνασίου Άργους. 5. Ανέγερση 1^0υ και 7^ου δημοτικού σχολείου Άργους και 6. Ανέγερση μουσικού λυκείου (Προσύμνη)».

Το Δημοτικό Συμβούλιο μετά από διαλογική συζήτηση, ομόφωνα αποφάσισε την υποβολή πρότασης του Δήμου Άργους – Μυκηνών ανοικτής πρόσκλησης για υποβολή προτάσεων έργων στο επιχειρησιακό πρόγραμμα ΔΕΠΙΝ 2007-2013, στον άξονα προτεραιότητας 08: «Αειφόρος Ανάπτυξη και ποιότητα ζωής Πελοποννήσου» που αφορά «υποδομές στον τομέα της εκπαίδευσης», για αξιολόγηση και ένταξη των ανωτέρω έργων.

Όμως τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα δεδομένου πως το υπουργείο παιδείας πιέζει για περαιτέρω συγχωνεύσεις σχολείων, όπως διαφαίνεται από επιστολή προς την α` και β` βάθμια εκπαίδευση που απέστειλε η υφυπουργος Παρασκευή Χριστοφιλοπούλου. Στην επιστολή αυτή μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι οι εκθέσεις θα πρέπει να διαβιβαστούν μέχρι τις 24--02-2012 «στο ΥΠΔΒΜΘ και στις οικείες Περιφερειακές Διευθύνσεις. Μαζί με τις γνωμοδοτήσεις των Δημοτικών Συμβουλίων θα αποσταλούν βεβαιώσεις ανάληψης δαπάνης νια τις λειτουργικές ανάγκες των προτεινόμενων προς ίδρυση σχολείων που θα εκδώσουν οι οικονομικές υπηρεσίες των οικείων δήμων…Οι Περιφερειακοί Διευθυντές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης θα υποβάλουν την εισήγησή τους μέχρι 02-03-2012..Επισημαίνεται ότι σε περίπτωση που τα προτεινόμενα προς ίδρυση σχολεία είναι ενταγμένα ή πρόκειται να ενταχθούν σε προγράμματα χρηματοδότησης, θα πρέπει να αναφέρεται στις προτάσεις-εισηγήσεις.

Τα κριτήρια συγχώνευσης είναι οι κτιριακές υποδομές-εγκαταστάσεις και οι δυνατότητες ανάπτυξης αιθουσών διδασκαλίας, βιβλιοθήκης και λοιπών βοηθητικών χώρων και εξοπλισμού στο σχολείο μετακίνησης. Επιπλέον εκτιμάται η χιλιομετρική απόσταση για το νέο σχολείο λαμβάνοντας υπόψη τη συγκοινωνιακή κάλυψη της περιοχής, το οδικό δίκτυο, τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες και τη διάρκεια κάλυψης της διαδρομής για την άφιξη στο νέο σχολείο, η οποία για τις δύσκολες και δυσπρόσιτες περιοχές δε μπορεί να υπερβαίνει τη μισή ώρα για τα σχολεία της πρωτοβάθμιας και τα ¾ της ώρας για τα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σχολικές μονάδες που λειτουργούν σε ενιαίο χώρο ως ξεχωριστές σχολικές μονάδες της ίδιας βαθμίδας ενοποιούνται σε μία σχολική μονάδα, τηρουμένων των παραπάνω κριτηρίων.

Όλες οι προτάσεις θα πρέπει να είναι συγκεκριμένες και αιτιολογημένες, προκειμένου να διασφαλιστεί η έγκαιρη ολοκλήρωσή τους. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στις περιπτώσεις ιδρύσεων και συγχωνεύσεων, στις οποίες θα πρέπει να ορίζεται με σαφήνεια η ακριβής ονομασία και η έδρα λειτουργίας του νέου σχολείου.

Τέλος επισημαίνεται ότι θα είναι καλό να εξασφαλίζεται η συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων για τη διατύπωση της καλύτερης δυνατής εκπαιδευτικής πρότασης προς όφελος των μαθητών και της εκπαίδευσης και την αποφυγή των εκ των υστέρων διαμαρτυριών.

Κάπου υπάρχει ελπίδα

Άρθρο του Άκη Γκάτζιου

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ της σταγόνας συνεχίζεται από την κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Η ανασφάλεια έχει κυριεύσει τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.

ΟΙ ΜΕΙΩΣΕΙΣ μισθών και συντάξεων, η συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, τα νέα μέτρα που εξαγγέλλονται, αλλά κυρίως αυτά που διαρρέεται ότι θα ακολουθήσουν, έχουν δημιουργήσει μια αρρωστημένη κατάσταση στην Ελληνική κοινωνία, χωρίς τέλος.

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ οι συνεχείς ανατιμήσεις στην αγορά από τις μεγάλες επιχειρήσεις δείχνουν την παταγώδη αποτυχία του υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας να τιθασεύσει ακόμα κι τις τιμές των βασικών προϊόντων πρώτης ανάγκης, δείχνοντας ότι ο έλεγχος έχει χαθεί παντελώς.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ όμως κάποιοι μικροί επιχειρηματίες που δεν μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι και κάνουν φιλότιμες προσπάθειες να ζωντανέψουν τις επιχειρήσεις τους με προσφορές ή με επιπλέον παροχές, αν και σκοντάφτουν στην αβεβαιότητα των καταναλωτών. Και όμως κάποιοι μικροί επιχειρηματίες δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια και επιμένουν να προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανές τις δουλειές τους. Αυτοί, έχουν βάσιμες ελπίδες ότι θα καταφέρουν να ξεπεράσουν την στενωπό. Κάπου υπάρχει ελπίδα.

ΑΡΚΕΙ Η ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ της κυβέρνησης εντός και εκτός των συνόρων, που σέρνει και μεταθέτει το πρόβλημα και η αναποφασιστικότητα των κομμάτων που την στηρίζουν, να σταματήσει. Έτσι, θα μπορέσει να γυρίσει σελίδα η οικονομία και η υγιής επιχειρηματικότητα να τραβήξει το …κάρο μπροστά.

Θιασώτης της κρίσης

Άρθρο του Άκη Ντάνου

ΕΧΩ γράψει κατά καιρούς διάφορα άρθρα σχετικά με την κρίση, 10,15 μπορεί και παραπάνω, όμως πέρα από την αναμενόμενη εξαθλίωση η κρίση έχει μέσα της κάτι που με εμπνέει και αναζωογονεί τις ιδέες μου ενώ μου διευρύνει την προοπτική που βλέπω τον κόσμο.

ΚΑΘΙΣΜΕΝΟΣ σ ένα μπαρ έπνιγα τα κύτταρα του εγκεφάλου μου στο αλκοόλ βλέποντας την πολιτική υποκρισία στα δελτία ειδήσεων των καναλιών. Ποιος έλλογος θα άντεχε αυτή την απαίσια εικόνα άξεστων πολιτικών να προσπαθούν να μεταφέρουν ο ένας στον άλλο τις ευθύνες τους αντί να προσπαθούν να βρουν λύσεις στην κρίση και να μην κάνει κάτι; Επέλεξα την αυτοκαταστροφή της σκέψης μου απ την δηλητηρίασή της.

ΑΡΧΙΣΑ να χάνω τον ειρμό, να μοιάζω σαν ελληνική κυβέρνηση στο πέλαγο της Ευρώπης, όπως τότε που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής καλούσε τους δικούς μου να μάθουν να κολυμπούν στα βαθιά, εκεί με τα σκυλόψαρα των τραπεζών στεφανωμένα απ το mea culpa του Αντρέα στο Μαάστριχ.

ΣΗΚΩΘΗΚΑ απότομα κι άφησα το σκαμπό να ταλαντευτεί στην θέση μου. Άνοιξα την πόρτα και εξέθεσα τον εαυτό μου στις ευεργετικέ ιδιότητες της βροχής που πιο απαλά από και από μητρικό χάδι μου χάιδευε το πρόσωπο. Πάτησα μέσα σε μια λιμνούλα νερό σε δρόμο που δεν είχε ακόμα παραληφτεί απ τον δήμο, αλλά κινδυνεύει να καταστραφεί απ τους δημότες.

ΜΕΤΑ τα πανηγύρια για την νίκη της δημοκρατίας επί της χούντας, της Ελλάδας στους Έλληνες, ο ετσιθελισμός της ντόπιας ολιγαρχίας με τις λακκούβες και τις παγίδες του να θέτει σε κίνδυνο ότι πίστευα πως ήταν στερεό για να σταθεί κανείς. Τόνοι νερού ανά τετραγωνικό πνίγουν αντί να σώζουν την παραγωγή. Χιλιάδες κυβικά χύνονται απ τους χειμάρρους του νομού στην θάλασσα και κάποιοι ονειρεύονται πανάκριβη αφαλάτωση αντί για φράγματα στα ρέματα και πεζούλες στα βουνά.

ΕΙΝΑΙ οι ίδιοι, σκέφτηκα. Ναι οι ίδιοι που προσέφεραν στους Γερμανούς τον Ήλιο μου και το βουνό μου, λες και ήταν χωράφι τους. Είναι οι ίδιοι σκέφτηκα που με προσφέρουν σκλάβο στην ευρωπαϊκή γαλέρα. Λες νάναι το αλκοόλ και βλέπω τα πράγματα έτσι, αναρωτήθηκα και σκόνταψα στην επόμενη κακοτεχνία. Με το αλκοόλ όλα τα έργα θα ήταν τέλεια αλλά δυστυχώς συνειδητά βλέπω τις κακοτεχνίες και την σπατάλη των χρημάτων μου απ τους διαχειριστές τους.

ΕΙΝΑΙ επικίνδυνο νάναι καθαρό το μυαλό σου. Θα το βουτήξω και πάλι μέσα στις ακαθαρσίες των καθεστωτικών ΜΜΕ πριν τα χέρια μου του φορέσουν την κουκούλα για να το προστατέψουν απ την αναγνώριση.

ΠΑΣΟΚ: Βουλιάζουμε, που βουλιάζουμε, δεν αλλάζουμε!

Άρθρο του Τόλη Κοΐνη, μέλους ΝΕ ΠΑΣΟΚ Αργολίδας

Μετά από μεγάλο διάστημα σιωπής, αποφάσισα να ξαναπιάσω το … πληκτρολόγιο του υπολογιστή και να τοποθετηθώ ενυπόγραφα για τα συμβαίνοντα στην πολιτική ζωή του τόπου. Έχω επτά μήνες να ενημερώσω το προσωπικό μου ιστολόγιο: nafpliaka-xronika.blogspot.com και περίπου ενάμιση χρόνο να δημοσιεύσω ό,τιδήποτε  στις τοπικές εφημερίδες.

Η αδυναμία μου να εκφράσω άποψη, πήγαζε από τη θολή οικονομική προοπτική της χώρας.  Δεν υπήρχε η οικονομική πρόταση που θα άλλαζε την Ελλάδα, θα την απάλλασσε από τον βραχνά του χρέους, θα εξασφάλιζε ποιότητα ζωής για το λαό και θα έδινε αναπτυξιακή προοπτική.

 Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, και όλες οι επιμέρους ομάδες της ,είχαν προσδεθεί στη λογική του ευρωπαϊκού μονόδρομου. Όλες οι λύσεις θα έπρεπε να αναζητηθούν σε συνεννόηση με τους εταίρους μας. Οι εταίροι όμως δεν ικανοποίησαν τις προσδοκίες των εραστών του ευρωμονόδρομου. Αφού επέτρεψαν τον ασύστολο δανεισμό και τη διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας – με τη συμπαιγνία των κυβερνήσεων Καραμανλή – στη συνέχεια αντί να επιδείξουν την περιβόητη κοινοτική αλληλεγγύη, μας έστειλαν δέσμιους στο ΔΝΤ.

Η πολιτική αυτή είναι η γενεσιουργός αιτία όλων των σφαλμάτων που διεπράχθησαν. Δε θα ανατρέξω στις υποθήκες του Ανδρέα Παπανδρέου για να δικαιολογήσω τον ισχυρισμό μου. Θα αρκεσθώ στην απλή λογική. Μετά τη νίκη της Δύσης στον ψυχρό πόλεμο και την παγκοσμιοποίηση που επιβλήθηκε, το ευρωπαϊκό χρήμα επενδύθηκε στις υπό ανάπτυξη χώρες με μεροκάματα πείνας. Οι κατ΄ ευφημισμόν «Λαϊκές Δημοκρατίες» της Κίνας και του Βιετνάμ προσέφεραν φτηνά εργατικά χέρια αντί πινακίου φακής συνεπικουρούμενες από τις «κεντροαριστερές κυβερνήσεις» της Ινδίας και της Βραζιλίας.  Η Ευρώπη έπαψε να είναι παραγωγός και έμεινε ως καταναλώτρια. Οι διεθνείς τοκογλύφοι αλλού επένδυαν και αλλού δάνειζαν. Γνώριζαν ότι κάποια στιγμή ο δανεισμός θα οδηγούσε στη χρεοκοπία. Το πρώτο θύμα ήταν η Ελλάδα. Σωστά ο Γιώργος Παπανδρέου τους φώναζε ότι το πρόβλημα της χρεωκοπίας  δεν είναι μόνο Ελληνικό, αλλά πανευρωπαϊκό. Σωστά έλεγε πως έφταιγε η Δεξιά νεοφιλελεύθερη πολιτική των Ευρωπαϊκών Κυβερνήσεων.

Ήταν σωστή η διαπίστωση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αλλά δε συνοδευόταν από τη λύση. Ζητούσε χρηματοδότηση του χρέους από τα περίφημα Ευρωοομόλογα. Με αυτόν τον τρόπο απλώς θα εξασφάλιζαν οι δανειστές μας τα χρωστούμενα. Απλώς θα παίρναμε μια παράταση, πριν την χρεωκοπία. Παρόμοια με την παράταση που πήραμε με το Μνημόνιο.

Από την άλλη πλευρά, η Ν.Δ. με το Ζάππειο 1 και Ζάππειο 2 μας πρότεινε ως λύση την επανάληψη της οικονομικής πολιτικής του Καραμανλή. Εάν με την πολιτική του Παπανδρέου πήραμε μια αναβολή της χρεωκοπίας, με την πολιτική του Σαμαρά θα είχαμε χρεοκοπήσει μέσα σε ένα μήνα, σύμφωνα με τη διαπίστωση του Στέφανου Μάνου.

Η Αριστερά ζητούσε να ρίξουμε ένα «πατριωτικό φέσι» στους δανειστές μας. Αντί να μας χρεοκοπήσουν, να χρεοκοπήσουμε  μόνοι μας. Μετά ως δια μαγείας θα είχαμε ανάπτυξη. Πράγματι υπάρχει το προηγούμενο της Αργεντινής και της Ισλανδίας, όπου αυτή η πολιτική έφερε θετικά αποτελέσματα. Υπάρχει όμως και το παράδειγμα της Ουγγαρίας όπου το «διώξιμο» του ΔΝΤ οδήγησε τη χώρα στο αδιέξοδο.

Το πρώτο Μνημόνιο μετά από ένα χρόνο εφαρμογής αποδείχθηκε ατελέσφορο. Αυτό δημιουργούσε ένα πρόβλημα αξιοπιστίας σε όσους είχαν ευθύνη για το σχεδιασμό και την εφαρμογή του. Αποδείχθηκε έμπρακτα ότι η τρόϊκα δεν μπορούσε να αποτρέψει την πορεία προς τη χρεοκοπία. Οι συνταγές της συνεχούς λιτότητας και φορολογικής αφαίμαξης έφεραν το λαό σε απόγνωση. Το πρώτο θύμα της πολιτικής αυτής ήταν η Εθνική Οικονομία, βούλιαξε στην ύφεση. Το δεύτερο θύμα ήταν το ΠΑΣΟΚ. Μπορεί να έχει 153 βουλευτές, αλλά η απήχησή του μπορεί να είναι και κάτω από 15,3%.

Όταν λέμε σήμερα ΠΑΣΟΚ, δεν εννοούμε τη λαϊκή οργανωμένη βάση, την οποία την έχουν πετάξει έξω από οποιαδήποτε διαδικασία. ΠΑΣΟΚ δυστυχώς είναι πλέον μόνο ο θίασος (Υπουργών+ Φλωρίδη!) που περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι, αλλά δεν τολμάει να εμφανιστεί δημόσια ούτε σε εσωκομματικές διαδικασίες.

Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου κατάλαβε – και άργησε πολύ – το πολιτικό αδιέξοδο, τότε ζήτησε έγκριση της πολιτικής με δημοψήφισμα. Το δημοψήφισμα θα έφερνε όλους ενώπιον των ιστορικών τους ευθυνών. Θα ήταν μια ξεκάθαρη δημοκρατική λύση. Το πιθανότερο αποτέλεσμα θα ήταν η καταδίκη της μνημονιακής πολιτικής και η αλλαγή στάσης απέναντι στην Ε.Ε.

Μπροστά στον φόβο να μιλήσει ο λαός, συνασπίστηκαν όλες οι δυνάμεις οι υπεύθυνες για την χρεωκοπία. Δεν αντέδρασαν για τα σκληρά, εξοντωτικά, αντιλαϊκά μέτρα, αλλά στάθηκαν εναντίον της λαϊκής βούλησης. Μπροστάρηδες σε αυτή την επίθεση ήταν διάφοροι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ – γνωστοί για τις σχέσεις τους με το εκδοτικό και οικονομικό κατεστημένο. Απαιτούσαν «πολιτική λύση», χωρίς να διευκρινίζουν τι πράγμα ακριβώς ζητούν. Η μόνη δημοκρατική λύση θα ήταν η «προκήρυξη δημοψηφίσματος και εκλογών ταυτόχρονα». Δυστυχώς, θεωρήθηκε «πολιτική λύση» η υπουργοποίηση του Άδωνη Γεωργιάδη και του Ροντούλη… αλλά όχι αρκετή. Για να ολοκληρωθεί πολιτική λύση επέβαλαν και την αλλαγή Προέδρου στο ΠΑΣΟΚ.

Η λύση της «Κυβέρνησης Παπαδήμου» έχει φέρει σε πλήρη ανυποληψία το ΠΑΣΟΚ. Η ενδεχόμενη λήψη και άλλων περιοριστικών μέτρων μπορεί να έχει τεράστιες συνέπειες. Όλα δείχνουν ότι η πολιτική ασκείται ερήμην του λαού, για να καταπραϋνθούν οι αγορές και η κυρία Μέρκελ. Αυτή η εικόνα δεν ευχαριστεί κανένα, δεν εμπνέει κανένα και οδηγεί ένα μεγάλο μέρος της δημοκρατικής παράταξης να τεθεί υπό άλλους πολιτικούς φορείς.

Η ανάδειξη νέου Προέδρου στο ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία σημαντικών αλλαγών. Ουσιαστικά θα γίνει πάλη μεταξύ τριών ρευμάτων: α) Των «μεταρρυθμιστών» Λοβέρδου, Διαμαντοπούλου, Ραγκούση με τον πρώτο πιθανότερο υποψήφιο Πρόεδρο β) Των «κομματικών» με βασικό εκφραστή και πιθανότερο υποψήφιο Πρόεδρο το Βαγγέλη Βενιζέλο και γ) Των «αντιμνημονιακών» με πιθανότερο υποψήφιο τον Στέφανο Τζουμάκα.

Στο τελευταίο Εθνικό Συμβούλιο, ο Τζουμάκας ήταν ο μόνος που κατέθεσε μια ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση σε διαφορετική κατεύθυνση από αυτήν που ακολουθείται τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Μια πρόταση που μπορεί να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ. Δεν αρκέστηκε σε ευφυολογήματα. Δεν ωραιοποίησε την κατάσταση. Έδειξε ένα ρεαλιστικό δρόμο αποφυγής της χρεοκοπίας και διεξόδου από τα μνημόνια.

Την εκπροσώπηση της αντιμνημονιακής τάσης στο ΠΑΣΟΚ διεκδικούν και άλλοι. Από τη φαιδρή υποψηφιότητα Χρυσοχοίδη μέχρι την αρκετά σοβαρή υποψηφιότητα της Λούκας Κατσέλη. Η λύση όμως Τζουμάκα είναι η πιο ριζοσπαστική και ξεκάθαρη. ‘Ενας πολιτικός που στάθηκε στο ύψος του κατά την αντιδικτατορική αντίσταση, που κανένας δεν μπορεί να τον χαρακτηρίσει λαμόγιο, που έχει στερηθεί την προστατευτική ομπρέλα των ΜΜΕ και την υπόγεια χρηματοδότηση των πάσης φύσεως οικονομικών δυναστών της χώρας μπορεί να αλλάξει το δυσμενές για το ΠΑΣΟΚ πολιτικό κλίμα.

Ίσως να είναι η μόνη λύση για να μην συντριβεί το ΠΑΣΟΚ πλήρως στις επερχόμενες εκλογές.

Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο

Η απέναντι όχθη του Βασίλη Καπετάνιου

Ντρααάν ο ήχος της πένας που διαπερνά τις χορδές μπουζουκιού σημαίνοντας τέλος ή αρχή μια παράστασης, ήταν το ηχητικό μήνυμα ότι ο παππούς είχε ηλεκτρονικό μήνυμα στο κινητό του από τον συνονόματο εγγονό του. Καθόταν στο τζάκι, διάβαζε το τελευταίο βιβλίο του Γιάλομ «Το πρόβλημα Σπινόζα» , δώρο τρυφεράδα όπως έλεγε από την γυναίκα του την Μαρία. Είχε ανάψει ένα μικρό φωτιστικό και είχε αφοσιωθεί στην ανάγνωση, η βουβή αναμμένη τηλεόρασης σκόρπιζε με εναλλασσόμενες εικόνες το σκοτάδι του καθιστικού. Στην άκρη στο τζάκι ένας αχνιστός σκέτος ελληνικός καφές με έξι σταγόνες κονιάκ για καρδιοπροστασία του κρατούσε παρέα. Κοίταξε το ρολόι περασμένα μεσάνυχτα, η καρδιά του ανησύχησε αλλά η σκέψη την ηρέμησε ,ήταν αρκετές οι ώρες διαφορά ώρας μεταξύ Αγγλίας και Ελλάδας, εκεί θα ήταν περίπου δέκα το βράδυ, Σηκώθηκε να πάρει το κινητό αλλά παραπάτησε λίγο και έκανε θόρυβο καθώς έσπρωξε το μικρό τραπεζάκι, έπεσε κάτω ένας δίσκος κάποιας κινηματογραφικής ταινίας .Πήρε το κινητό του και διάβασε.

-Παππού ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έχασε την μάχη με την ζωή , σκοτώθηκε σε γύρισμα στην Δραπετσώνα, τώρα ταξιδεύει για την «άλλή θάλασσα» .

Ο παππούς έμεινε ακίνητος και κοιτούσε το κινητό .

-Τι έπαθες χριστιανέ μου και στέκεσαι σαν άγαλμα, είπα ότι σκοτώθηκες με τον θόρυβο που άκουσα (Ο παππούς παρέμεινε βουβός ένα παράξενο χαμόγελο άρχισε να ζωγραφίζεται στο πρόσωπο του και το βλέμμα του, ταξιδιώτης που επέστρεφε σε αγαπημένο τόπο. Το μάτι της γιαγιάς στην σιωπηλή τηλεόραση είδε το έκτατο δελτίο ειδήσεων «έχασε την μάχη με την ζωή ο μεγάλος έλληνας σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος ) Αυτό μας έλειπε βραδιάτικα ( Μονολόγησε η γιαγιά, ήξερε την μεγάλη αγάπη του παππού για τις εικόνες του Θόδωρου και τις ατέλειωτες μάχες με όλους αυτούς που ασκούσαν κριτική στο έργο του χωρίς να έχουν δει ούτε μια ταινία! Ο παππούς πήγε στην πόρτα και ξεκλείδωσε)Που πας χριστιανέ μου βραδιάτικα με τόση παγωνιά;

-Στην υπόγα, ( εκεί ήταν οι συλλογές τους, βιβλία ταινίες μουσικές, το κάστρο παππού και εγγονού, εκεί και ο υπολογιστής του παππού).

-Στάσου ένα λεπτό ( και του πέρασε γρήγορα στις πλάτες ένα μαύρο παλτό). Παιγνίδια που παίζει η ζωή. (Μονολόγησε η γιαγιά. Χθες είχαν καυγαδίσει δια «ασήμαντον αφορμή», δεν άκουγε το κινητό της ο παππούς ανησύχησε και της θύμωσε γιατί δεν την βρήκε.Και ο έφηβος γέροντας δεν είχε χάσει ποτέ την τεχνική του βουβού θυμού. Άπλωσε το πανί προβολής και όταν γύρισε η γιαγιά σπίτι άρχισε να βλέπει την ταινία «Μια αιωνιότητα μία μέρα» έχοντας απλωθεί με τέτοιο τρόπο στον καναπέ που δεν χωρούσε άλλον και δεν της μιλούσε.Η γιαγιά τον ήξερε τόσα χρόνια , για κάτι είχε θυμώσει και το κατάλαβε όταν είδε στο κινητό της τις 23 αναπάντητες κλήσεις. Κατά βάθος το χάρηκε που την νοιαζόταν με τέτοιο πάθος ακόμα.

-Θα μου πεις χριστιανέ μου τι έπαθες και μούτρωσες τόσο πολύ;

-Να δεις μια φορά αυτή την ταινία αλλά μόνη σου, για να με καταλάβεις!!

-Τι να σε καταλάβω; ( Απάντηση δεν πήρε.)

Ο παππούς κατέβηκε στην υπόγα άνοιξε τον υπολογιστή συνδέθηκε στο διαδίκτυο και απαντούσε με ηλεκτρονικό μήνυμα στον εγγονό του. Προτιμούσαν μεταξύ τους την ηλεκτρονική αλληλογραφία από την τηλεφωνική επικοινωνία. Όπως έλεγε ο παππούς το γραπτό πάντα έχει μια συν – κίνηση μέσα του.

-Πετράν ο Αγγελόπουλος έφυγε μαχόμενος στο μετερίζι του, περήφανος,έλληνας παγκόσμιος. Όταν έλαβα το μήνυμα σου στην αρχή ανησύχησα αλλά όταν το διάβασα κοκάλωσα. Παράξενα παιγνίδια στήνουν οι συμπτώσεις , χθες ήμουν θυμωμένος με την γιαγιά σου και για να σβήσω τον θυμό μου είδα την ταινία του«Μια αιωνιότητα μια ημέρα». Μετά το μυαλό μου κατέβασε δυο εικόνες που σχετίζονται με τις ταινίες του και δεν σου της έχω πει μέχρι τώρα.

-Μα γιατί δεν κάθονται;

Ήταν φθινόπωρο πριν πολλά χρόνια την Αθήνα, ο κινηματογράφος «Όπερα»έκανε αφιέρωμα σε όλες τις ταινίες που είχε κάνει μέχρι τότε ο Θόδωρος. Εκείνες τις ημέρες ήταν και η αδελφή μου, η θεία σου στην Αθήνα και έπρεπε να γυρίσει στο Άργος. Τα οικονομικά μας εκείνη την εποχή ήταν παραπάνω από δύσκολα. Ο πιο οικονομικός τρόπος για να φθάσουμε στον Κηφισό στα ΚΤΕΛ ήταν να πάρουμε τρία διαδοχικά λεωφορεία. Στην στάση μάθαμε ότι είχαν στάση εργασίας οι οδηγοί για τέσσερις ώρες, η θεία σου θα έχανε το ΚΤΕΛ. Από μηχανής κίτρινος θεός ένα ταξί μας έδωσε την λύση. Μάλιστα κερδίσαμε και σημαντικό χρόνο, πρόλαβε το προτελευταίο δρομολόγιο. Εγώ είχα αρκετό χρόνο να γυρίσω στο κέντρο για τον κινηματογράφο. Ξαφνικά κατάλαβα ότι ο κερδισμένος χρόνος ήταν χαμένο χρήμα. Λεωφορεία δεν υπήρχαν , χρήματα για άλλο ταξί και εισιτήριο στον κινηματογράφο δεν έβγαιναν. Τον «Μεγαλέξανδρο» την ταινία δεν υπήρχε περίπτωση να την χάσω, ποιος ξέρει μετά από πόσα χρόνια θα τον έπαιζαν. Τότε δεν υπήρχαν ούτε dvd ούτε ιντερνέτ. Ευτυχώς το μυαλό μου πήρε στροφές , ο κερδισμένος χρόνος μπορούσε να γίνει ξανά χρήμα , μετά πόδια από τον Κηφισό έφτασα στην Ακαδημίας! Ένα γκρίζο σύννεφο που με παρατηρούσε από τα ΚΤΕΛ άρχισε να σταγονίζει όταν πέρασα από την Πανεπιστημίου στην Ακαδημίας.Μπήκα στην αίθουσα όταν άρχισαν να σβήνουν τα φώτα , βρήκα μια θέση στην άκρη στην μεσαία σειρά. Ένα πράγμα που με ενοχλεί στον κινηματογράφο είναι όταν κάθονται άλλοι πιο ψηλοί μπροστά και πρέπει να κάνω δεξιά και αριστερά για να δω όλο το πλάνο , πόσο μάλλον όταν ήταν για αυτήν την ταινία. Ήμουν άτυχος ένας ψηλός , ντερέκι ήρθε και κάθισε μπροστά μου. Πριν τελειώσουν οι τίτλοι θείο δώρο εγκατέλειψε την θέση του. Με απλωμένα τα πόδια και τέλειο οπτικό πεδίο βυθίστηκα στην ταινία, μια εικονολογική ποιητική ζεύξη μαρξισμού και ψυχανάλυσης. Μετά από λίγο άλλος ένα ψηλέας ήρθε να κάτσει μπροστά μου αλλά μετά από ένα λεπτό πάλι έφυγε. Να μην στα πολυλογώ άλλοι δυο προσπάθησαν να κάτσουν μπροστά μου αλλά έφυγαν. Μέσα μου πέρασε μια σκέψη, αφού δεν τους αρέσει ο κινηματογράφος του Αγγελόπουλου τι θέλουν και ενοχλούν τον κόσμο;

Έπαιξαν την ταινία χωρίς διάλειμμα, πολύ καλή ιδέα έμεινα σχεδόν τελευταίος. Μάζεψα τα κουρασμένα πόδια μου όπως ήταν απλωμένα στο πλάι και τότε κατάλαβα γιατί κανένας δεν μου εμπόδισε την θέα να απολαύσω την ταινία. Ο συσσωρευμένος ιδρώτας από τον Κηφισό μέχρι την Ακαδημίας στις κάλτσες μου είχε τόσο έντονη μυρωδιά που δεν επέτρεπε σε κανένα να κάτσει μπροστά στα απλωμένα πόδια μου!!!

-Στο νοσοκομείο

Μετά από πολλά χρόνια πάλι φθινόπωρο ο πατέρας μου ο Νίκος έπαθε ένα σοβαρό καρδιακό επεισόδιο, Τι σοβαρό, κανονικό εισιτήριο πήρε για τον Αχέροντα αλλά ο βαρκάρης δεν τον δέχτηκε. Το πρώτο βράδυ ήταν το πιο δύσκολο δεν ξέραμε αν θα ζήσει ή όχι. Είπα στα αδέλφια ότι θα κάτσω μαζί του εκείνο βράδυ. Για να περάσει η νύχτα πήρα μαζί μου ένα βιβλίο του Χρήστου Γιανναρά « Το αίνιγμα του κακού» και δυο ταινίες του Θόδωρου «Τον Θίασο» και τους «Κυνηγούς». Αυτή την φορά από άποψη τεχνολογίας ήμουνα τυχερός, είχαν βγει και πρώτες φορητές συσκευές που έπαιζαν dvd . Ήταν ξύπνιος και χάρηκε όταν με είδε ήταν μαζί με την μάνα μου.

-Να τον σκεπάζεις το βράδυ μην αρπάξει κανένα κρύο. (μου είπε η μάνα μου φεύγοντας) Δεν κατάλαβα γιατί το είπε αυτό.

-Τι κουβαλάς μαζί σου; ( Με ρώτησε ο προπάππος σου )

-Ένα βιβλίο και δυο ταινίες ( Και έβγαλα να του τα δείξω, το βιβλίο δεν το πήρε ήταν μαύρο το εξώφυλλο με άσπρα και κόκκινα γράμματα και στην κατάσταση που ήταν φαίνεται ότι τα χρώματα και ο τίτλος τον απώθησαν. Ήταν γυρισμένος στο πλάι και πήρε τους ψηφιακούς δίσκους να τους δει. Κοίταξε για ώρα τα εξώφυλλα .Εν τω μεταξύ βρήκα και πρίζα για να βάλω τα πολύπριζο που είχα μαζί μου.

-Τίποτα αντάρτικες πολιτικοκουμουνιστικές θα είναι τούτες οι ταινίες (μου είπε και το βλέμμα του έδειχνε ότι πια είχε συμφιλιωθεί με την ιδέα των διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων μας) .

-Ναι πολιτικές ταινίες είναι από τις καλύτερες !

Μείναμε βουβοί, άρχισε να νυστάζει , μέσα από την άσπρη φανέλα του έβγαιναν ένα σωρό καλώδιο που έδιναν μετρήσεις σε κάποια μηχανήματα , μια κάμερα παρακολούθησης ήταν πάνω από το κρεβάτι του, συνδεδεμένη με τα δωμάτια των γιατρών και νοσηλευτών. Ήταν πολύ καλά οργανωμένη η κλινική τότε και τον έσωσε. Αποκλειστικές νοσοκόμες και συγγενείς ασθενών απλώνονταν σε δυο καρέκλες για να ψευτοκοιμηθούν. Ένα αεράκι μου χάιδεψε το πρόσωπο ένα παράθυρο ήταν ανοιχτό για να δροσίζεται ο χώρος για αυτό μου είπε η μάνα μου να προσέξω να μην κρυώσει. Απλώθηκα και εγώ σε δυο καρέκλες και ξεκίνησα να βλέπω τον «Θίασο» Είδα ξανά αυτές τις ταινίες μετά από πολλά χρόνια, είχα αλλάξει και εγώ, τις έβλεπα με άλλα μάτια. Είχα παιδιά πια,είχε αλλάξει η όραση μου και η προοπτική μου. Είδά μέσα στις εικόνες την τραγική μοίρα του ανθρώπου απέναντι στο χρόνο και την ιστορία. Όταν εμείς θα είμαστε στο «δεν» του θανάτου ο χρόνος και η ιστορία θα συνεχίσουν να κυλάνε με αργά η γρήγορα πλάνα χωρίς εμάς. Τώρα τα μεγάλα πλάνα της ταινίας είχαν έναν έντονο «σιωπηλό» σπαραχτικό εσωτερικό θόρυβο. Πριν συνεχίσω με τους «Κυνηγούς» ήρθε πάλι το αεράκι να μου θυμίσει το ανοιχτό παράθυρο, ο πατέρας ανάσαινε βαριά και ήταν ξεσκέπαστος. Του έβαλα την κουβέρτα και ξεκίνησα να βλέπω τους «Κυνηγούς». Σε ένα μεγάλο σχεδόν κυκλικό πλάνο είδα με άλλο μάτι τις εικόνες του Θόδωρου. Μια επαναλαμβανόμενη σπείρα, ένα ελατήριο για την μεγάλη Προσωπική Εν- Αγωνία έκρηξη του καθενός. Στην αρχή της ατέλειωτης σπείρας μας περιμένει ένας άντρας και γίνεται πατέρας, στην έξοδο όταν είναι να φύγει για την «άλλη θάλασσα» του κρατάμε εμείς την πόρτα και αφήνουμε τρέμοντας τα δακτυλικά μας αποτυπώματα για να τα βρει ο επόμενος, ο γιος, ο δικός μας. Είπα στον προπάππο σου ότι θα δω δυο πολιτικές ταινίες έκανα λάθος ήταν και είναι βαθιά υπαρξιακές. Σου στέλνω και ένα στιγμιότυπο που βρήκα στο δίκτυο .Ο Θανάσης Βέγγος , στην ταινία «Το βλέμμα του Οδυσσέα» είναι ταξιτζής, έξω σε ένα χιονισμένο τοπίο, με δραματικό τρόπο κραυγάζει.

-Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα να πεθάνει γρήγορα . Γιατί η αγωνία κρατά πολύ και κάνει πολύ θόρυβο.

Όταν ανέβηκε απάνω ο παππούς τον περίμενε μια έκπλήξη. Η γιαγιά Μαρία έχοντας πιάσει όλον τον καναπέ έβλεπε την ταινία «Μια αιωνιότητα μια μέρα»

-Πάρε τα πόδια σου να κάτσω και εγώ ( η γιαγιά κούνησε αρνητικά το κεφάλι της χτύπησε με τον δείχτη τον κρόταφο της τον έκανε να θυμηθεί ότι της είχε πει να την δει μόνη) Καλά αγάπη μου, πάω μέσα ( και σαν μικρό παιδί που θέλει να σου πει ότι δεν το νοιάζει η τιμωρία που του βάζεις βγάζει ένα βιβλίο από το παλτό και χτυπάει με τον δείχτη το εξώφυλλο, ήταν το σενάριο από «Το βλέμμα του Οδυσσέα . Το έφερε από το υπόγειο. Δεν πρόλαβε να μπει στην κρεβατοκάμαρα και ακούστηκε η θυμωμένη φωνή της γιαγιά μαζί με ένα πνιχτό γέλιο) .

-Να το κρεμάσεις το παλτό ….αγάπη μου…

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ 9.02.2012