Σιγή ιχθύος για την Καραθώνα

Καμία αντίδραση δεν έχει σημειωθεί μέχρι στιγμής – πλην του δημάρχου Ναυπλίου Δ. Κωστούρου και του βουλευτή Δ. Κοδέλα – για το επιχειρούμενο ξεπούλημα της Καραθώνας που αναμένεται μέσω της παραχώρησης στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου.

Η είδηση για την μεταβίβαση που έχει γίνει γνωστή απ΄ όλα τα Μέσα ενημέρωσης δεν ήταν αρκετή για να αφυπνίσει τους τοπικούς παράγοντες που ζαλισμένοι από την οικονομική κρίση, δέχονται αμαχητί την όποια εξέλιξη επιβάλλεται στον τόπο.

Η Καραθώνα, αλλά και  και η «Σαμπάριζα» ή «Πηγάδια» της Θερμησίας πέρασαν στο

Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αποκρατικοποιήσεων και Αναδιαρθρώσεων, που δημοσιεύθηκε την Τρίτη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Συγκεκριμένα μεταφέρθηκαν:

- γεωτεμάχια στη θέση «Σαμπάριζα» ή «Πηγάδια» της Κοινότητας Θερμησίας, του Δήμου Ερμιονίδος της Περιφερειακής Ενότητας Αργολίδας,
- το «Κτήμα Καραθώνα», εκτάσεως 1.911.893 τ.μ. στην Περιφερειακή Ενότητα Αργολίδος, στη θέση Καραθώνας του Δήμου Ναυπλίου.

Αναφερόμενος στην Καραθώνα ο Δ. Κωστούρος επιβεβαίωσε την αντίθεσή του στο ξεπούλημα της δημόσιας γης και των παραλιών του Δήμου Ναυπλιέων και τονίζει: «Η δημοτική αρχή και οι πολίτες του Δήμου Ναυπλιέων είναι αποφασισμένοι να προστατεύσουν τη δημόσια περιουσία τους με κάθε μέσο, να περιφρουρήσουν και να διαχειριστούν την Καραθώνα για την εξυπηρέτηση των τοπικών αναγκών. Πρόκειται για μια τεράστια έκταση, πολύτιμη τόσο για τους δημότες μας όσο και τους επισκέπτες της περιοχής του δήμου Ναυπλιέων, την οποία δεν θα επιτρέψουν να την «διαχειριστεί» εν λευκώ το ΤΑΙΠΕΔ».

Τέλος, ο δήμαρχος ενημέρωσε για αναμενόμενη πρωτοβουλία συνάντησης όλων των φορέων του Δήμου και της ευρύτερης περιοχής για τον καθορισμό της στάσης τους απέναντι στις εξαγγελίες της κυβέρνησης για την ιδιωτικοποίηση των οικοπέδων στην Καραθώνα.

Αναφερόμενος στην Καραθώνα ο βουλευτής Δ. Κοδέλας σημειώνει: «Πρόκειται για μια τεράστια έκταση, πολύτιμη για χιλιάδες δημότες όσο και επισκέπτες της περιοχής μας, την οποία στο εξής θα «διαχειριστεί» εν λευκώ το ΤΑΙΠΕΔ με στόχο την παράδοσή της σε μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Πραγματικά το μέγεθος του εγχειρήματος της εκποίησης ξεπερνά και την πιο αρρωστημένη νεοφιλελεύθερη φαντασία. Περιλαμβάνει αδιακρίτως, ολόκληρη την περιοχή της Καραθώνας, μέχρι και δρόμους, δασικές, χορτολιβαδικές και δημοτικές εκτάσεις, τη δεξαμενή, το εκκλησάκι της Παναγιάς της Κατακεκρυμμένης.

Η κυβέρνηση με πραξικοπηματικό τρόπο εκτελεί συμβόλαια εκποίησης και εξυπηρέτησης ιδιωτικών συμφερόντων και των απαιτήσεων των δανειστών. Στόχος της είναι να πουληθούν τα πάντα, αφού βεβαίως πριν τα έχει συκοφαντήσει και απαξιώσει. Η συγκεκριμένη ενέργεια συνιστά και πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια άνευ προηγουμένου για την Αργολίδα κίνηση υφαρπαγής, λεηλασίας, και κλοπής γης, εξαιρετικά σημαντικής για τους πολίτες και τις τοπικές ανάγκες».

Και προσθέτει ακόμα: «Η κυβέρνηση επέλεξε την ολομέτωπη επίθεση με μια ολόκληρη τοπική κοινωνία. Φαίνεται δεν έμαθε τίποτα από την Κερατέα και την Χαλκιδική. Αλήθεια, τι ακολουθεί στη συνέχεια; Το Παλαμήδι, το Μπούρτζι, η πλατεία Συντάγματος, το θέατρο της Επιδαύρου, οι υπόλοιπες παραλίες του νομού, τα εναπομείναντα δημόσια κτίρια;

Άλλωστε ήδη με την ίδια απόφαση μεταβιβάζονται δύο ακόμη εκτάσεις στο νομό Αργολίδας, μία στην περιοχή “Γλυκειά” στο Ναύπλιο έκτασης 105 στρεμμάτων (!), και μία στη Θερμησία 25 στρεμμάτων, χωρίς όμως να προσδιορίζονται άλλα στοιχεία τους στην απόφαση».

Τέλος προανεγγέλει αντιδράσεις: «Οι Αργολιδείς δεν θα δεχθούν ούτε θα αναγνωρίσουν κανένα τετελεσμένο. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα σε αυτή τη χώρα, να παίρνει δημόσια γη, παραλίες, γη ζωτική για τις ανάγκες της κοινωνίας και να την παραδίδει στο ΤΑΙΠΕΔ, δηλαδή σε μια ανώνυμη εταιρία που χαρακτηρίζεται από αδιαφανή, σκανδαλώδη, αντιδημοκρατική, εκτός ακόμα και κοινοβουλευτικού ελέγχου λειτουργία και του οποίου τα έσοδα προορίζονται να καλύψουν τις μαύρες τρύπες του μη βιώσιμου Δημόσιου Χρέους, που αυτοί οι ίδιοι δημιούργησαν.

Θα επιδιώξουμε τη μέγιστη δυνατή κινητοποίηση και συσπείρωση πολιτών και φορέων του νομού ώστε με κάθε τρόπο να υπερασπιστούμε τη γη μας και τις παραλίες μας.

Η Καραθώνα δεν είναι «λάφυρο» προς πώληση αλλά είναι δημόσια περιουσία, που εξυπηρετεί εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο. Επαφίεται πλέον στην τοπική κοινωνία η περιφρούρησή της, η προστασία της και η διαχείρισή της για την εξυπηρέτηση των κοινωνικών και τοπικών αναγκών. Ο κύριος Σαμαράς μπορεί να ήρθε στο Ναύπλιο την ημέρα της Ανάστασης, αλλά λίγες μόλις ημέρες πριν είχε οργανώσει τη Σταύρωση της περιοχής μας».

Ριζικές μεταμορφώσεις στο κέντρο του Άργους με θετικότατη αποδοχή

Ίσως είναι απ τις λίγες φορές που έστω και υπό την μορφή μακέτας μπορεί κανείς να διακρίνει τις σημαντικές αλλαγές που θα επέλθουν στην πόλη του Άργους με την εφαρμογή των σχεδίων διαμόρφωσης του ιστορικού κέντρου.

Μπορεί απ την εποχή του Παπανικολάου να κουβεντιαζόταν η ενοποίηση του πάρκου, της πλατείας και της λαϊκής αγοράς, όμως καμία δημοτική αρχή δεν προχώρησε στην ανατροπή του αθηνοκεντρικού μοντέλου της Ομόνοιας, το οποίο για χρόνια συνέχισε να αναβιώνει σε πολλές επαρχιακές πόλεις μεταξύ των οποίων και το Άργος.

Η μελέτη είναι τόσο ριζοσπαστική που απαλείφει πολλά απ τα στοιχεία που έδιναν εικόνα πλατείας, αλλά όχι χώρου κοινωνικοποίησης και αναψυχής. Ενοποιεί και ομοιογενοποιεί τους χώρους που σήμερα δίνουν την εικόνα αυθαιρέτου κτίσματος στον επισκέπτη με τα διαφορετικά και αταίριαστα μεταξύ τους δομικά υλικά. Οι παράγκες και τα παράνομα πρόσθετα των καφετεριών απομακρύνονται και μπορεί κανείς επιτέλους να διακρίνει το κάστρο απρόσκοπτα ή ακόμα και την εκκλησία του Αγ, Πέτρου.

Βασικό στοιχείο της προς εκτέλεση μελέτης είναι το νερό. Το “άνυδρο Άργος” θα δροσιστεί τις καυτές νύχτες του καλοκαιριού από μια λιμνούλα και συντριβάνια σε διάφορα σημεία. Παράλληλα η ύπαρξη του νερού, ως μεταβλητοί ορατού στοιχείου προσδίδει φαινομενική αλλαγή στον χώρο και ξεκουράζει το μάτι, βλέποντας διαρκώς διαφορετικές παραστάσεις.

Οι ανάγκες της πόλης αλλάζουν και μαζί με αυτές οι αλλαγές στο ιστορικό κέντρο ειναι αναγκαίες και σ αυτό συμφωνούν όλοι. Υπάρχουν βέβαια σημεία τα οποία ίσως χρειάζονται βελτίωση, όμως κατά γενική αποδοχή του κόσμου, τόσο στο Άργος, όσο και στο Ναύπλιο, οι αλλαγές αυτές που δείχνουν οι μακέτες είναι εντυπωσιακές.

Οι αντιδράσεις

Αμέσως μετά την ανακοίνωση της “δημόσιας διαβούλευσης” ξεκίνησαν και οι πρώτες αντιδράσεις των επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων της αντιπολίτευσης, χωρίς όμως να έχουν καταθέσει μέχρι σήμερα προτάσεις επί της ουσίας, αλλά γενικόλογα παράπονα επί της διαδικασίας. Μέχρι σήμερα οι μόνες προτάσεις που μας ήρθαν εγγράφως επί της ουσίας είναι από τον ποδηλατικό σύλλογο Αργολίδας “Ορθοπεταλιές”.

Ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γιώργος Αναγνώστου με επιστολή του μεταξύ άλλων τονίζει: “Η παρουσίαση της πολυδιαφημιζόμενης μελέτης της αστικής ανάπλασης του κέντρου του Άργους παρουσιάστηκε στους φορείς της πόλης, στους Δημοτικούς και Περιφερειακούς Συμβούλους και στους πολίτες μέσω μακετών και 3D εφαρμογών.

Σε συνεργασία με τεχνικούς συμβούλους και σε επαρκή χρόνο θα μελετήσουμε τα πλήρη στοιχεία της μελέτης και κυρίως τις επιπτώσεις εφαρμογής της στην κοινωνική και οικονομική ζωή της πόλης και θα εκφράσουμε τις απόψεις μας στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου τις επόμενες ημέρες.

Θεωρούμε αυτονόητη την αναζήτηση κάθε συναίνεσης και σύγκλισης με τους επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς της πόλης, με τις δημοτικές παρατάξεις, για ένα έργο το οποίο θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό την εξέλιξη της πόλης για τα επόμενα πολλά χρόνια”.

Γενικές είναι και οι αναφορές του επικεφαλής της δημοτικής παράταξης “πρόταση ελπίδας”  Σωτήρη Κωτσοβού: “Παρακολουθήσαμε ως δημοτικοί σύμβουλοι για πρώτη φορά και μαζί με όλους τους παρόντες δημότες και φορείς στο Μπουσουλοπούλειο, την προτεινόμενη ανάπλαση του ιστορικού κέντρου από την μελετητική ομάδα στην οποία έχει ανατεθεί.
Μετά την πρώτη και μοναδική αυτή επαφή μας με την σχετική πρόταση και σαν αρχικές θέσεις, θεωρούμε υποχρέωσή μας να τονίσουμε τα εξής :
Συμφωνήσαμε και συμφωνούμε :
-Από την αρχή της διαδικασίας ανάθεσης της μελέτης, στην ανάγκη ανάπλασης / βελτίωσης του ιστορικού κέντρου της πόλης αφού η τελευταία σημαντική επέμβαση σ΄ αυτό έγινε στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 με την σαφή προϋπόθεση της κατά το δυνατό σύγκλισης απόψεων των αρμόδιων φορέων γι΄ αυτό, έχοντας συναινέσει σε κάθε στάδιο της διαδικασίας.

-Στην διατήρηση ως βασικών στόχων την διαχρονική εμπορικότητα της πόλης, την εύκολη επισκεψιμότητα και ευχάριστη διαμονή στο κέντρο από τους δημότες και τους επισκέπτες αλλά και την επιμελημένη στάθμευση και κυκλοφοριακή ροή γύρω απ΄ αυτό αλλά και τις επί μέρους χρήσεις των κοινόχρηστων χώρων και
-Στην προσθήκη τεχνικών κατασκευών και αισθητικών ή άλλων παρεμβάσεων που θα ανανεώσουν το ενδιαφέρον αλλά και την γενικότερη εικόνα του κέντρου, χωρίς να αλλοιώνουν βασικά χαρακτηριστικά της πόλης.
Διαφωνήσαμε και διαφωνούμε:
-Στην ανύπαρκτη ενημέρωση σε προγενέστερο χρόνο των μελών του Δημ. Συμβουλίου ή έστω των δημοτικών παρατάξεων άλλα και συναρμόδιων φορέων της πόλης (όπως και το είχαμε ζητήσει πρό μηνών), για τους βασικούς στόχους του σχεδιασμού, με αποτέλεσμα να ζητούνται τώρα και επί τελικού σχεδίου προτάσεις εντός 4-5 ημερών και μόνον για τυπικούς λόγους.
-Στην απουσία από τον σχεδιασμό μεγάλου μέρους του κέντρου (π.χ. πεζόδρομοι) αλλά και λύσεων επαφής με τους αρχαιολογικούς χώρους.
-Στην χωρίς σαφή αιτιολογία ανατροπή δεδομένων με λύσεις που υπερβάλλοντας, πιθανότατα θα εμπλέξουν την καθημερινότητα αλλά και τον χαρακτήρα της πόλης σε αποπροσανατολισμό & περιπέτειες και
-Στην συνολική απαξίωση που επιχειρείται ειδικά απ΄ τον δήμαρχο κάθε υφιστάμενης κατάστασης ή προγενέστερων παρεμβάσεων με φράσεις και χαρακτηρισμούς άκρατου μηδενισμού και υποβάθμισης της πόλης”.

Δημήτρης Καμιζής. Ο Άνθρωπος της διπλανής πόρτας

Συναντήθηκα μαζί του και μιλήσαμε την περασμένη εβδομάδα. Τον είχα γνωρίσει ως   νοσοκομειακό γιατρό στο Ναύπλιο. Σε ξάφνιαζε με τη  φλόγα στα μάτια σαν μιλούσε για τη δουλειά του. Την ίδια φλόγα ξαναείδα στα μάτια του, όταν αποφάσισε να διεκδικήσει το Δήμο Κρανιδίου πριν 14 χρόνια. Την ίδια φλόγα βλέπω και σήμερα κάθε φορά που αναφέρεται στον τόπο του. Γιατρός ή Δήμαρχος ο Δ. Καμιζής είναι και θα παραμείνει πάντα ο Άνθρωπος της  διπλανής πόρτας.

 

«α»: Ως γιατρός, και δη νοσοκομειακός, η έννοια της προσφοράς στο συνάνθρωπο είναι συνυφασμένη  με την ίδια την ύπαρξή σου. Η ενασχόληση με τα κοινά θεωρείς πως είναι μια προέκταση και μια διεύρυνση αυτής της ανάγκης ή είναι μια άλλου είδους φιλοδοξία αυτή που σε έφερε στον πολιτικό στίβο το 1999; Έχεις ποτέ μετανιώσει για την απόφασή σου αυτή;

Δ. ΚΑΜΙΖΗΣ: Πράγματι για μένα η επιστήμη της ιατρικής, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο την άσκησα, με το ίδιο πάθος και την ίδια συνέπεια μέχρι την πρόσφατη συνταξιοδότησή μου, υπήρξε για μένα ένα πεδίο προσφοράς που κάλυπτε τις υπαρξιακές μου ανάγκες. Υπήρξε και υπάρχει σαν τρόπος ζωής μου στενά συνδεδεμένος με την ίδια την ύπαρξή μου. Η ενασχόλησή μου λοιπόν με τα κοινά πράγματα και με την πολιτική, με την ευρύτερη έννοιά της, από τα νεανικά μου χρόνια, δεν ήταν ούτε είναι τίποτα άλλο αλλά αυτό ακριβώς, η προέκταση της ανάγκης μου για προσφορά προς το συνάνθρωπο με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Αυτό βέβαια είναι καλύτερα να το κρίνουν όσοι από κοντά με γνώρισαν, όπως εσύ, ή αυτοί με τους οποίους συμπορευθήκαμε σε κοινούς αγώνες για να κάνουμε καλό στον τόπο και στην κοινωνία μας. Ποτέ μου δεν μετάνιωσα γι’ αυτή μου τη στάση, παρά τις ενίοτε απογοητεύσεις και το προσωπικό και οικογενειακό, αν θέλεις, κόστος με το οποίο πλήρωσα αυτή μου την ενασχόληση.

 

«α»: Τι σημαίνει για σένα η φράση «αγαπώ τον τόπο μου»; Πώς θεωρείς ότι μπορεί  να αποδεικνύεται από έναν πολίτη καθημερινά αυτή η αγάπη;

Δ. ΚΑΜΙΖΗΣ: Γενικότερα η λέξη «αγαπώ», είτε ανθρώπους, είτε τον τόπο μου, είτε οτιδήποτε, πρέπει να συμπληρώνεται από αντίστοιχη πράξη. Η αγάπη δεν είναι θεωρητική και μεταφυσική  μόνο έννοια, είναι πράξη. Η έμπρακτη λοιπόν αγάπη μου για τον τόπο μου έχει αποτυπωθεί με πολλά χρήσιμα για την καθημερινότητα του πολίτη  έργα, όπως πχ. ύδρευση, αποχέτευση, κτιριακές υποδομές και άλλα, αλλά και πρωτοβουλίες μέσα στην κοινωνία που κίνησαν και κινούν διαδικασίες αλλά και ανθρώπους, για να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, ανθρωπινότερη και ομορφότερη, σαν αυτές της διάδοσης του εθελοντισμού και της συγκρότησης ενός εθελοντικού κινήματος που αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στη δεκαετία του 2000. Η ίδρυση και λειτουργία βιβλιοθηκών, πνευματικού κέντρου, λαογραφικού μουσείου, χορευτικής δημοτικής ομάδας, δημοτικής εθελοντικής ομάδας αλληλεγγύης και άλλες παρόμοιες παρεμβάσεις αγκαλιάστηκαν από τις τοπικές μας κοινωνίες με ενθουσιασμό και θέρμη.

 

«α»: Η Ερμιονίδα είναι πλέον ένας ενιαίος Καλλικρατικός Δήμος. Αυτό για σένα σηματοδοτεί πρόοδο ή αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη της περιοχής σε όλο της το εύρος; Υπάρχουν ακόμη στιγμές που έχετε την αίσθηση κι εσύ και οι δημότες πως ανήκετε στην εσχατιά της Αργολίδας;

Δ. ΚΑΜΙΖΗΣ: Η τελευταία μεταρρύθμιση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με την γνωστή επωνυμία Καλλικράτης πιστεύω πως αντί να συμβάλλει στην πρόοδο αποτελεί πράγματι τροχοπέδη για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ιδιαίτερα για τους μικρούς Δήμους όπως ο Δήμος Ερμιονίδας. Αν κάποιοι Δήμοι ωφελήθηκαν είναι ίσως οι μεγαλύτεροι σε έκταση και πληθυσμό και ιδιαίτερα οι Δήμοι των Πρωτευουσών των Νομών, οι οποίοι κληρονόμησαν προσωπικό και μέσα από τις υπηρεσίες των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων που καταργήθηκαν. Ένα μικρό παράδειγμα θα σας πω, η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου μας διαθέτει ένα μόνο μηχανικό, ενώ αυτή του Δήμου Ναυπλιέων περίπου είκοσι. Η διοικητική βέβαια αυτή μεταρρύθμιση συνέπεσε και με την βαριά πολύπλευρη κρίση που περνάει η πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια, οικονομική, κοινωνική, κρίση θεσμών και αξιών, στην οποία αυτός ο νέος θεσμός του Καλλικράτη ή καλύτερα του «Κακοκράτη» είχε και έχει και τη δικιά του συμμετοχή. Η Ερμιονίδα ιστορικά υπήρξε και υπάρχει γεωγραφικά και πολιτικά η εσχατιά της Αργολίδας, αφού σχεδόν ποτέ δεν μπόρεσε λόγω των πληθυσμιακών δεδομένων να εκλέγει Βουλευτή. Αυτή η αίσθηση διαχρονικά μας διακατέχει όλους μας.

 

«α»: Διοικείς σήμερα ένα δήμο ευλογημένο από τη φύση μα συχνά πληγωμένο από τον άνθρωπο, όπως άλλωστε πολλές περιοχές της πατρίδας μας. Αν σου ζητούσα να ιεραρχήσεις κατά κάποιον τρόπο τα προβλήματα, ποια θα θεωρούσες ότι είναι εκείνα που χρήζουν άμεσης και επιτακτικής λύσης;

Δ. ΚΑΜΙΖΗΣ: Να σου θυμίσω τους στίχους του μεγάλου μας ποιητή Γιώργου Σεφέρη «όπου κι αν εταξίδεψα η Ελλάδα με πληγώνει». Η Ερμιονίδα είναι ένας όμορφος και ευλογημένος από το Θεό και τη φύση τόπος αλλά σε αντίθεση με αυτή την ομορφιά, οι πληγές που τα τελευταία χρόνια δημιουργήθηκαν χάριν της εξυπηρέτησης των συμφερόντων μιας άναρχης και απάνθρωπης ανάπτυξης είναι ορατές. Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή για το Δήμο μας, είμαι σίγουρος ότι πολύ καλά το γνωρίζεις, είναι ο τρόπος διαχείρισης των απορριμμάτων μας, ιδιαίτερα μετά την επιλογή και την εφαρμογή στον τόπο μας ενός πειράματος που έγινε το 2010 από την Περιφέρεια Πελοποννήσου και τους πρώην Δήμους της περιοχής μας και αφορούσε στην δημιουργία μιας υπερχωματερής στην περιοχή των Διδύμων με χιλιάδες αποθηκευμένα δέματα σύμμεικτων απορριμμάτων που σαπίζουν και απειλούν επικίνδυνα το φυσικό περιβάλλον και τη ζωή μας. Σήμερα τα απορρίμματα αναγκαζόμαστε να τα στέλνουμε στον ΧΥΤΑ Φυλής Αττικής, προσωρινά για ένα διάστημα και με υψηλό κόστος. Δυστυχώς ολόκληρη η Πελοπόννησος δεν κατάφερε τόσα χρόνια τώρα να χωροθετήσει και να δημιουργήσει ένα ΧΥΤΑ ή ένα εργοστάσιο τελικής επεξεργασίας. Το πρόβλημα επίσης του χαμένου έργου της αποχέτευσης από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή στον πρώην Δήμο Κρανιδίου, πέρα από το γεγονός της μη υλοποίησής του έχει δημιουργήσει και ένα σωρό παράπλευρες αρνητικές συνέπειες, τις οποίες πιστεύω ότι θα επιλύσουμε με την επανένταξη του έργου και την υλοποίησή του.

 

«α»: Κάνοντας μια αναδρομή στα δέκα χρόνια διοίκησης από σένα, αρχικά του Δήμου Κρανιδίου και στη συνέχεια του Δήμου Ερμιονίδας, για ποιο πράγμα μπορείς να αισθάνεσαι υπερήφανος;

Δ. ΚΑΜΙΖΗΣ: Όσο και αν ακούγεται εγωιστικό αυτό που θα σου πω, εντούτοις σε οποιαδήποτε αναδρομή στα πεπραγμένα των δέκα χρόνων που είμαι Δήμαρχος αυτού του τόπου και του πρώην Δήμου Ερμιόνης σήμερα και με μία διακοπή το 2007-2010, αισθάνομαι ικανοποιημένος για το έργο που έχω επιτελέσει και σε αρκετές περιπτώσεις υπερήφανος, όπως για παράδειγμα με την ανάδειξη και αξιοποίηση του ιστορικού σπηλαίου Φράγχθι που αποτελεί μνημείο της παγκόσμιας ιστορίας και ανθρωπολογίας, με τις παρεμβάσεις μου για την συγκρότηση ενός μεγάλου εθελοντικού κινήματος και άλλων κοινωνικών δομών, με τις εκδόσεις βιβλίων ιστορικού και λαογραφικού χαρακτήρα για την ανάπτυξη της αυτογνωσίας μας, με την προσέλκυση σημαντικών δωρεών υπέρ του Δήμου, με την εξασφάλιση και αγορά ακινήτων και άλλα χρήσιμα έργα.

 

«α»: Δημοτικές εκλογές σε περίπου ένα χρόνο, αν δεν αλλάξει κάτι στο μεταξύ. Ετοιμάζεσαι να συνεχίσεις την πορεία σου ή θεωρείς πως ο κύκλος ολοκληρώθηκε και έκλεισε;

Δ. ΚΑΜΙΖΗΣ: Αυτό είναι ένα ερώτημα το οποίο μου θέτουν πολλοί από τους δημότες μας αλλά και οι συνεργάτες μου προτρέποντάς με να συνεχίσω, αφού είναι γνωστό ότι από την προηγούμενη κιόλας προεκλογική περίοδο το 2010 είχα δηλώσει ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα έθετα υποψηφιότητα ως Δήμαρχος. Δεν υπήρξα ποτέ επαγγελματίας πολιτικός, αντίθετα δεν έπαυσα ποτέ να αισθάνομαι γιατρός και επιμένω σε αυτή μου τη θέση. Άλλωστε «ουκ εν τω πολλώ το ευ». Δεν σκοπεύω λοιπόν να είμαι υποψήφιος στις επόμενες δημοτικές εκλογές, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο κύκλος της ικανοποίησης της ανάγκης μου για κοινωνική προσφορά και αγάπη προς τον τόπο μου κλείνει. Ο κύκλος αυτός αισθάνομαι ότι θα κλείσει μαζί με τον κύκλο της ζωής μου. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ικανοποιεί κανείς αυτή του την ανάγκη και πολλοί ρόλοι, μεταξύ δε αυτών σπουδαιότερος είναι αυτός του εθελοντή. Πρέπει να δοθεί και να δίνεται πάντα η ευκαιρία και σε νέους ανθρώπους να δοκιμάζονται και να καταξιώνονται ή όχι στα κοινά πράγματα. Πιστεύω ότι στον τόπο μας υπάρχουν αρκετοί νέοι και αξιόλογοι άνθρωποι που μπορούν να προσφέρουν.

Οι ιθαγενείς θα κρυφοκοιτούν την ανάπτυξη των άλλων από τις παράγκες τους;

Άρθρο του Άκη Γκάτζιου

ΟΤΑΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 40 χρόνια ξεσηκωνόταν όλο το Ναύπλιο, κατά της παραχώρησης της Καραθώνας σε Γάλλους επενδυτές, κανείς δεν φανταζόταν ότι τόσα χρόνια μετά, θα επιχειρείτο το ίδιο και κανένας δεν θα ξεσηκωνόταν.
ΤΑ ΠΑΝΤΑ όμως έχουν αλλάξει. Ακόμα και αυτοί που κάποτε επαναστατούσαν σε τέτοιες πρακτικές, σήμερα ίσως να έχουν αλλάξει μυαλά είτε λόγω της οικονομικής κρίσης, είτε επειδή έτσι τους αρέσει, είτε τέλος πάντων επειδή έτσι επιβάλλει η νέα …τάξη πραγμάτων.
ΑΡΑΒΕΣ, Ασιάτες, Κινέζοι και κάθε λογής «χρυσοί» επενδυτές είναι γνωστό ότι έχουν βάλει στο μάτι όχι μόνο την Καραθώνα, αλλά και άλλα «φιλέτα» της Αργολίδας για να τα αξιοποιήσουν. Και ταυτόχρονα το Ελληνικό κράτος φαίνεται διατεθειμένο αυτή τη φορά να τους διευκολύνει με κάθε τρόπο, για να υλοποιήσουν αφενός τα σχέδιά τους και αφετέρου για να προσθέσει κι άλλα χρήματα στα άδεια ταμεία, μπας και κάποτε η χώρα αυτή ξεχρεώσει και απαλλαγεί από την Τρόικα.
ΗΡΘΕ ΤΕΛΙΚΑ η ώρα οι σθεναρές και μεμονωμένες αντιδράσεις που είχαν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια για απλά θέματα (όπως για το αν θα τοποθετηθούν καντίνες στον αιγιαλό) να καμφθούν, χάριν της οικονομικής κρίσης; Ήρθε τελικά η ώρα να ξεπουληθούν ολόκληρες εκτάσεις στο όνομα της αξιοποίησης, για να βγει από το αδιέξοδο η χώρα;
ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ αυτόματα ένα σωρό ερωτήματα… Αν η Καραθώνα, το Μπούρτζι, η Βερβερόντα, οι εκτάσεις στο Τολό ή στην Ερμιόνη, οι τουριστικές εγκαταστάσεις στην Επίδαυρο ή στις Μυκήνες και ότι άλλο διαθέτει υπό την προστασία του το δημόσιο εκποιηθούν, εκτός από τα χρήματα που θα εισρεύσουν στα ταμεία, θα υπάρξει και μακροπρόθεσμο όφελος για τις τοπικές κοινωνίες ή όχι; Ποιά θα είναι τα αντισταθμιστικά οφέλη για την Αργολίδα σε μια τέτοια προοπτική; Θα γίνει σε λίγα χρόνια μια αξιοζήλευτη περιοχή για τους τουρίστες με τυχερούς κατοίκους ή μια αξιοζήλευτη περιοχή με τους ιθαγενείς να κρυφοκοιτούν την ανάπτυξη των άλλων από τις παράγκες τους;

Τούπαν να βάλει το χακί

Άρθρο του Άκη Ντάνου 

ΠΑΝΤΑ ήμουν αντίθετος στο να απεργούν οι εκπαιδευτικοί πάνω στις εξετάσεις. Είχα ζήσει και `γω την αγωνία των εξετάσεων, ίσως και σε ψηλότερο βαθμό ακόμα απ ότι τα παιδιά σήμερα και μπορούσα να μπω στην ψυχολογία του μαθητή. Του μαθητή κι όχι του γονιού, γιατί πάντα θεωρούσα πως για ότι συνέβαινε, ο γονιός έφερνε κι αυτός ευθύνη.

ΘΕΟΡΟΥΣΑ πως οι εκπαιδευτικοί μετέτρεπαν τα παιδιά σε σάκο του μποξ, αλλά και πως κι πολιτεία τα χρησιμοποιούσε σαν ανάχωμα στις επιθέσεις των εκπαιδευτικών. Μια ιδιότυπη ομηρία των παιδιών μέσα σε ένα συνδικαλιστικό δίχτυ και κρατικά βαρίδια βυθού. Απ την μια μεριά οι εκπαιδευτικοί φώναζαν για τα δίκαια αιτήματά τους και απ την άλλη οι μαθητές είχαν δικαίωμα για απρόσκοπτες εξετάσεις.

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ μπορεί να πέρασαν, αλλά τα αιτήματα των εκπαιδευτικών όχι απλά παρέμειναν τα ίδια, πέρα απ το απαξιωτικό για την εκπαίδευση αίτημα να συνεδριάζουν -συνδικαλίζονται τις ώρες εργασίας για να μην χάσουν απ τον ελεύθερο χρόνο τους το οποίο και πέτυχαν. Σήμερα μάλιστα με την μισθολογική μείωση που υφίστανται, έχουν κάθε λόγο να διεκδικούν δυναμικά την δικαίωσή τους. Όμως πότε θα εισακουστούν; Η εύκολη λύση λέει την μέρα των εξετάσεων!!! Η δύσκολη και σωστότερη : Απεργία διαρκείας και όχι μιας μέρας όπως ήταν μέχρι σήμερα.

ΚΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ; Θύματα ενός παιδαγωγικού συστήματος που παράγει υποχείρια των επιχειρήσεων και διαφημιστές της κρατούσας ιδεολογίας. Ξέχασαν πως συμμαθητές τους λιποθυμούσαν στα σχολεία από την πίνα. Πως σε πολλά απ αυτά δεν υπάρχει κάν θέρμανση ή μέχρι τέλος της χρονιάς παρέμεναν κενές θέσεις εκπαιδευτικών. Ξέχασαν πως η έλλειψη κοινωνικής πολιτικής στους οδήγησε στην παραπαιδεία των εξοντωτικών οικονομικά φροντιστηρίων.

ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ που τόσο πολύ σήμερα ενδιαφέρεται μπας και διαταραχθεί η πορεία των μαθητών στις εξετάσεις; Δεν είναι αυτό που έφτασε την ανεργία των νέων πάνω από 30%, που τους καθόρισε τους μισθούς τους στα 300ευρώ, που υποθήκευσε το μέλλον τους στις πολυεθνικές του κόσμου; Με πιο δικαίωμα χύνει κροκοδείλια δάκρυα και τα ΜΜΕ του προσφέρουν χαρτομάντιλα για να μην λεκιαστεί το φόρεμα της εξουσίας;

ΕΝΑΣ φαύλος κύκλος αντιθέσεων και συγκρούσεων, χωρίς προοπτική λύσης. Οι τυχάρπαστες απεργίες δεν λύνουν τα προβλήματα τα οξείνουν και απογοητεύουν όσους πραγματικά αγωνίζονται. Μια είναι η λύση, η πραγματική κατάρρευση αυτού του καρκινώματος που κάποιοι ονομάζουν κράτος, κι αυτό μόνο με έναν τρόπο γίνεται, που σπάει ακόμα και την επιστράτευση, με την”γενική απεργία διαρκείας”

Το τζέεεελ μουου …..( Μια ιστορία του θείου Νόνη.)

Η απέναντι όχθη του Βασίλη Καπετάνιου

Ο Πετράν ανέβαινε δυο- δυο τα σκαλοπάτια της σκάλας για τον πάνω όροφο. Οι  μυρωδιές του καπνού , του μυρωδάτου ελληνικού καφέ και τα χρατς- χρατς των φύλλων της εφημερίδας καθώς την γυρίζεις στον αέρα, του έδωσαν τα οσφρητικά και ηχητικά μηνύματα ότι ο παππούς του είχε βγει στο μπαλκόνι.
Όταν έφτασε στο τελευταίο πλατύσκαλο ο παππούς ακουμπούσε τους αγκώνες του  στις άκρες της πολυθρόνας, τα χέρια σε οξεία γωνία και με τα δάκτυλα του κρατούσε την εφημερίδα, στην ανάγνωση της οποίας είχε αφοσιωθεί η προσοχή του.
-Παππού καλημέρα, ( παρά λίγο να πέσει πίσω στην σκάλα καθώς ξαφνιάστηκε όταν ο παππούς κατέβασε την εφημερίδα. Ήταν κουρεμένος «γουλί», στην χθεσινή καληνύχτα τον θυμόταν με άτακτα γκρίζα μαλλιά). Παππού τι έπαθες;
-Γερμανικό κούρεμα!!!
-Γεροντική ξεροκεφαλιά έπαθε , να ετοιμάσω καφέ; ( είπε η γιαγιά που προσπαθούσε να συγκρατήσει τα γέλια και τον θυμό καθώς έβλεπε το κρανίο του παππού να γυαλίζει στις πρώτες ακτίνες του ήλιου). Αλλά φταις και εσύ με τα ηλεκτρονικά που του έμαθες . ( Ο Πετράν την κοιτούσε με απορία.)
-Χθες το βράδυ όταν έφυγες μπήκα στο Ιντερνέτ και στις προσφορές του γερμανικού καταστήματος, εκεί είδα την κουρευτική μηχανή την οποία αγόρασα πρωί -πρωί.
-Ογδόντα πέντε χρόνια αγύριστο κεφάλι, τα ήξερε όλα πριν διαβάσει τις οδηγίες το έβαλε στο ένα και ξεκίνησε να κόβει το γκαζόν, πήρε και το χώμα μαζί …. Αν και μου περνάει η σκέψη ότι μπορεί να το έκανε επίτηδες…. Πάω να σου φτιάξω καφέ.
-Πετράν κάθε κούρεμα έχει τον λόγο και την τεχνική του, το δικό μου μπορεί να ήταν κατά λάθος επιθυμία….
-Υπάρχουν και άλλα είδη παππού;
-Βεβαίως, υπάρχει και το κούρεμα του θυμού.
-Κάποια καινούργια ιστορία είναι έτσι; ( Ο Πετράν ήξερε ότι κάθε φορά που ο παππούς έλεγε μια σουρεαλιστική ατάκα, ήταν η ετικέτα μια ιστορίας.)
-Είναι μια ιστορία  από τον τόπο της γιαγιάς σου και με αυτή την εικόνα ερμηνεύω το πρώτο όχι που είπαν στην Κύπρο για το μνημόνιο, το όχι του θυμού.
-Στο δικό σου κούρεμα δεν υπάρχει πολιτική ερμηνεία ;
-Όχι το δικό μου είναι ψυχολογικού τύπου. Ή βιάστηκα, δεν διάβασα καλά τις οδηγίες και είχα περιορισμένη αντίληψη κατά την χρήση του αντικειμένου ή έκανα αυτό το λάθος για να ικανοποιήσω μια ασυνείδητη επιθυμία, όπως λέει η γιαγιά σου. Μπορεί κατά βάθος να ήθελα να ξυρίσω το κεφάλι μου και έψαχνα ένα λάθος. (Στα χείλη του διαγράφτηκε εκείνο το μισό αριστερό χαμόγελο, από παιδί όταν φανερωνόταν κάποια χαριτωμένη σκανταλιά εκείνο το χαμόγελο τον πρόδιδε μαζί με ελαφριά ανύψωση στο δεξί του φρύδι.)
-Δεν θα κάνουμε ψυχανάλυση γιατί έγινες ή ήθελες να γίνεις κατά λάθος κέλλης*, πες μας για την άλλη ιστορία, γιατί δεν την θυμάμαι.(Φώναξε μέσα από την κουζίνα η γιαγιά . Βγήκε έξω και έφερε δυο καφέδες , έναν και για τον εαυτό της και πήρε θέση μαζί τους στο μπαλκόνι, πράγμα ασυνήθιστο.)
-Άντε λοιπόν ξεκίνα….
Ο παππούς τράβηξε μια ρουφηξιά καφέ , στα μάτια του η γυναίκα του διάβασε την κρυφή ικανοποίηση. Σπάνια η γυναίκα του ζητούσε ευθέως να πει τις ιστορίες του. Συνήθως με την ιδιαίτερα οξυμένη ακοή της άκουγε από απόσταση και έκανε το τελικό καυστικό  σχόλιο.
-Λοιπόν , ο αδελφός της γιαγιάς σου , ο παππούς ο Νόνης , δούλευε μηχανικός στην Κύπρο. Άνθρωπος με ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ και παροιμιώδη ηρεμία μέχρι να τον πιάσει ο πέλαρος*. Ήταν μια δική του έκφραση όταν πολλές φορές για μικρές λεπτομέρειες το όριο της υπομονής χτυπούσε κόκκινο. Καλύτερα ήταν να εξαφανιστείς από μπροστά του μέχρι ο θυμός να αδειάσει με μιας το δοχείο της υπομονής, μετά από λίγο  να πάρει τα ίσια του  και να αρχίσει να ξαναγεμίζει στάλα-  στάλα, μέχρι να ξαναεμφανιστεί αιφνιδιαστικά ο πέλαρος…..
Ένα πράγμα το οποίο τον εκνεύριζε σε επικίνδυνο βαθμό ήταν να του πειράξεις τα πράγματα του.  Ο ίδιος είχε δικό του τρόπο και ρυθμό για να ολοκληρώνει τις δουλειές του. Ήξερε ακόμα και στο σκοτάδι να βρει ότι χρειαζόταν. Ενώ δούλευε ένα αμάξι χωρίς να κοιτά το κουτί με τα εργαλεία έπιανε όποιο χρειαζόταν και το άφηνε στην ίδια θέση.  Ένα πρωί ξύπνησε όπως συνήθως πολύ νωρίς να ετοιμαστεί να φύγει από την Λάρνακα την πόλη που έμενε για  να πάει στην Ξυλοφάγου, στο συνεργείο που δούλευε. Στην κοινότητα αυτή μεγάλωσε και με τον ιδιόκτητη του συνεργείου γνωρίζονταν από παιδιά . Με αθόρυβες λοιπόν  κινήσεις , χωρίς να ανάψει φως  πήγε στο μπάνιο, άναψε την μικρή λάμπα του καθρέφτη. Σαν μάστορας με μηχανικές κινήσεις ξυρίστηκε παίρνοντας ότι χρειαζόταν χωρίς να κοιτάει . Είπαμε τα πράγματα του είχαν πάντα μια σταθερή θέση. Με το δεξί του χέρι έψαξε στο ντουλάπι το στερεωτικό υγρό που έβαζε στα μαλλιά του. Τότε είχε σχετικά μακριά μαλλιά και για να μην τον εμποδίζουν όπως δούλευε τα στερέωνε με το υγρό. Χωρίς να κοιτά το χέρι του έψαξε και τα τρία ράφια. Δεν βρήκε τίποτα. Άναψε το μεγάλο φως για να δει τι γίνεται. Από την ένταση του φωτός ξύπνησε η γυναίκα του.
-Νόνη ψάχνεις τίποτα, αγάπη μου;
- Το τζέεεεελ μουου…..
-Το παρατεταμένο εεε στο τζελ ήταν ο πρώτος κωδικός έκρηξης, και του ουου στο μου ο δεύτερος ηχητικός κώδικας ότι ξύπνησε μέσα του ο τίγρης του θυμού.  Η γυναίκα του τόσα χρόνια τον ήξερε καλά  και άλλο τόσο ήξερε το απρόβλεπτο του θυμού του. Άναψε τα φώτα της κρεβατοκάμαρας .
-Χθες δεν σου ζήτησε το κορίτσι να το δανειστεί γιατί τέλειωσε το δικό της;
-Ναι, αλλά δεν έβαλε πίσω στην θέση τοοο  τζεεελ μουου, τοοο τζέεεελ μουου.
-Η γυναίκα του ήξερε ότι η διπλή επανάληψη ήταν διπλό χτύπημα ινδιάνικου τύμπανου, ο πολεμιστής θυμός είχε βγάλει το σπαθί του, τον έπιασε ο πέλαρος* κατά την δική του έκφραση.
-Να έρθω να σε βοηθήσω να το βρούμε αγάπη μου….
-Δεν χρειάζεται.
Το μόνο που άκουσε η γυναίκα του ήταν τον θόρυβο από την πόρτα που έκλεισε και το διπλοκάμπινο αμάξι να μουγκρίζει θυμωμένα. Ο Νόνης οδήγησε με σχετικά μεγάλη ταχύτητα το αμάξι του μέχρι την κοινότητα Ξυλοφάγου. Ο πρωινός υγρός αέρας έκανε τα μαλλιά του σγουρά- σγουρά να πετάνε σε σπείρες δεξιά και αριστερά του κεφαλιού του. Πάρκαρε το αμάξι στην θέση την οποία δεν έπιανε κανείς γιατί ήταν δική του  και μόνο αυτός στάθμευε εκεί !!!
-Καλημέρα μάστρε*. (Είπε στο αφεντικό του και πήγε να ετοιμάσει ένα καφέ από τον θυμό του δεν ήπιε στο σπίτι του. Έπιασε την κούπα του από την πίσω γωνία του μικρού ντουλαπιού. Κοιτούσε πάνω στην κούπα  την ζωγραφισμένη  παράσταση με την φιγούρα του Μεγάλου Αλέξανδρου να κόβει τον γόρδιο δεσμό όταν άκουσε τα λόγια του μάστρου* του ) .
-Καλημέρα, καλώς τον Αϊνστάιν μας!!! ( Ήταν η κουβέντα που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής, κοίταξε το πρόσωπο του  στο μικρό καθρέφτη στο εσωτερικό της πόρτας του ντουλαπιού από όπου έβγαλε τον Μέγα Αλέξανδρο. Τα μαλλιά του να πετάνε δεξιά και αριστερά σαν του φημισμένου επιστήμονα. Μια ματιά στον λατρεμένο του ήρωα , μια ματιά ιπτάμενα μαλλιά. Δυο ματιές σε κλάσματα δευτερολέπτου, τα μαστόρια έξω άκουσαν το μπρίκι που έπεφτε με ορμή στον νεροχύτη.)
-Πους πας ρε Νόνη;
-Στον μπαρμπέρη.
Η γυναίκα του το απόγευμα τρόμαξε να τον αναγνωρίσει, είχε ξυρίσει το κεφάλι του. Τον κοιτούσε με απορία, έκπληξη και θυμό.
-Τώρα πια δεν χρειάζομαι το τζελ μου. (Εφόσον τα φωνήεντα δεν παρατάθηκαν η γυναίκα του κατάλαβε ότι ο θυμός είχε τελειώσει. Αφού δέχτηκε το φιλί της σήμαινε ότι το δοχείο της υπομονής λειτουργούσε ξανά. Σιγουρεύτηκε όταν δέχτηκε και το φιλί από την κόρη του, η οποία είχε ενημερωθεί από την μητέρα της.
-Ε τώρα μπαμπακούλι μπορώ να το κρατήσω το τζεεελ σουου  ( του είπε και του χάιδεψε το ξυρισμένο κεφάλι η νεαρή Αδριανή) .
-Μα έκανε τέτοιο πράγμα ο αδελφός μου; (Είπε η γιαγιά σκασμένη στα γέλια.)
-Λοιπόν Πετράν, τα μαλλιά συμβολίζουν την δύναμη του Σαμψών. Οι οικονομίες του μέσου πολίτη ήταν η δύναμη του, τα μαλλιά  . Μέσα σε μια νύχτα οι επιτήδειοι κλέφτες κούρεψαν την δύναμη του σε υπεράκτιες εταιρείες και θαλασσοδάνεια , του φόρεσαν μια αναμαλλιασμένη ευρωπαϊκή περούκα και για να μην φανεί η κλεψιά  του έκρυψαν το τζελ. Κάτω από την επήρεια του θυμού αντί να κυνηγήσει τους κλέφτες, πήγε στον μπαρμπέρη και ξύρισε την α-νόητη  ευρωπαϊκή  περούκα που του φόρεσαν, αυτό ήταν το πρώτο όχι στα μέτρα.
-Ε μόνο για την ερμηνεία του θυμού θα σου φτιάξω την καλύτερη χαλουμόπιτα και χαλάλι σου η πρωινή κελλοβλακεία σου, (η γιαγιά  του έδωσε ένα φιλί στο ξυρισμένο κεφάλι του και μπήκε μέσα) .

*Νόνης : υποκοριστικό του Σωφρόνης
  Κέλλης: φαλακρός
  Τον έπιασε ο πέλαρος : θύμωσε πολύ
  Μάστρος : το αφεντικό
  Χαλουμόπιτα : παραδοσιακή κυπριακή πίτα με βασική γέμιση το τυρί χαλούμι

**Η ιστορία έχει φανταστικά στοιχεία αλλά πράγματι ο θείος Νόνης όταν δεν βρήκε το τζελ του ξύρισε το κεφάλι του….. για να μην το χρειάζεται!!!!

Η αντιπαράθεση Λάμπρου Σφυρή για το Σαλάντι

Άναψαν τα αίματα μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης για μία ακόμα φορά στον δήμο Ερμιονίδας. Αφορμή η συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο  για την αποτύπωση έκτασης περίπου 510 στρεμμάτων στο Σαλάντι.

Η απουσία της αντιπολίτευσης από την συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου μετέφερε την αντιπαράθεση στον τύπο.

Σημειώνει στην ανακοίνωσή του ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Τάσος Λάμπρου:

«Σε όλη την διαδικασία ενημέρωσης εκ μέρους μου ως Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου προς τον κ. Σφυρή και την Παράταξή του για τα θέματα της συνεδρίασης της Τετάρτης 8 Μαΐου, ουδέποτε υπήρξε αναφορά ή ένσταση εκ μέρους των για το θέμα της τοπογραφικής μελέτης «αποτύπωση έκτασης περίπου 510 στρεμμάτων στη θέση ΣΑΛΑΝΤΙ ΔΙΔΥΜΩΝ». Αντίθετα υπήρξαν σοβαρές αντιδράσεις και ενστάσεις εκ μέρους του κ.Σφυρή για το θέμα «χαρακτηρισμός επαρχιακών οδών σε πρωτεύον ή δευτερεύον επαρχιακό δίκτυο». Οι αντιδράσεις του μάλιστα έφτασαν και στο σημείο των απειλών προς κάθε κατεύθυνση και προς τον Σύλλογο Μηχανικών Ερμιονίδας για την θέση που έχει  πάρει για το συγκεκριμένο θέμα.

 Σημειωτέον ότι ο κ. Σφυρής έχει παρόδια ιδιοκτησία επί του συγκεκριμένου τμήματος του δρόμου Κρανιδίου – Πορτοχελίου μέχρι την συμβολή των δύο δρόμων και από ετών αντιπαράθεση με άλλους παρόδιους ιδιοκτήτες που επιθυμούν την αλλαγή του χαρακτηρισμού».

 

Αντίστοιχα ο επικεφαλής της Μείζονος Αντιπολίτευσης Δημήτρης Σφυρής, επισημαίνει: «Οι λόγοι που οδήγησαν στην απουσία μας είναι ουσιαστικοί κι όχι διαδικαστικοί. Δεν είχαμε τα στοιχεία για το Σαλάντι, τα οποία σκοπίμως απεκρύβησαν από την Δημοτική  Αρχή. Ως εκ τούτου δεν μπορούσαμε να προσέλθουμε και να συζητήσουμε ένα θέμα τόσο σοβαρό όπως το Ρυμοτομικό Σχέδιο Σαλαντίου που διακυβεύονται οι περιουσίες των συμπολιτών μας, κυρίως των Διδυμιωτών.

Για άλλη μια φορά η Δημοτική Αρχή παρανόμησε καταπατώντας τις αρχές του Δημοτικού Κώδικα. Η υπόθεση Σαλαντίου ταλανίζει τους ιδιοκτήτες της περιοχής από το 1970, σημειωτέον  δε ότι δεν διαθέτω ιδιοκτησία στην περιοχή ούτε εγώ ούτε συγγενικά μου πρόσωπα. Ως γνωστό  τα πεπραγμένα  και οι ενέργειες της Δημοτικής Αρχής 1998-2006 (περίοδος Δημαρχίας Καμιζή) είχαν σαν αποτέλεσμα να σταματήσουν την εφαρμογή του Σχεδίου Πόλης στο Σαλάντι. Το 2001 το Συμβούλιο της Επικρατείας, με την υπ’ αριθμ. 2626  τμήματος Ε, απόφασή του έκρινε μη σύννομες τις ενέργειες που είχαν γίνει.

Για την παράταξή μας λοιπόν δεν έχει σημασία τι μαγειρεύει κάθε φορά ο κος Καμιζής και οι συν αυτώ, αλλά να δοθεί οριστική λύση στο θέμα του Σαλαντίου και να εφαρμοστεί το Ρυμοτομικό σύμφωνα με το ΦΕΚ του 1970, που ορίζει ρητώς τις παραμέτρους που πρέπει να ακολουθηθούν όσον αφορά τους κοινόχρηστους χώρους, τους οικιστικούς χώρους, την τουριστική ζώνη και τη ζώνη κατοικίας. Συνεπώς οποιαδήποτε αλλαγή που αντίκειται στο παραπάνω ΦΕΚ δεν θα τύχει καμιάς εφαρμογής. «Ξεχειλώνοντας» λοιπόν  τα οικόπεδα με νέες τοπομετρήσεις  δεν θα πετύχετε τίποτα, παρά μόνο για άλλη μια φορά το σταμάτημα του σχεδίου.

Όσον αφορά στους ισχυρισμούς του υπογράφοντα την επιστολή κου Λάμπρου για το θέμα: «Χαρακτηρισμός επαρχιακών οδών σε πρωτεύον η δευτερεύον επαρχιακό δίκτυο», έχω να απαντήσω δεν κρύβονται προσωπικά μου συμφέροντα πίσω από την απουσία μας, αλλά εσείς κρύβετε προσωπικά και ιδιωτικά συμφέροντα.

Κε Λάμπρου σας πληροφορώ ότι δεν έχω «παρόδια» ιδιοκτησία (μάθετε και τι σημαίνει παρόδιος- αυτός που κατοικεί ή βρίσκεται κοντά σε δρόμο, στην προκειμένη  άλλοι είναι οι παρόδιοι) αλλά το οίκημα που αναφέρεστε επί του δρόμου είναι ιδιοκτησίας 50% της εταιρείας ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΑΕ και κατά το άλλο 50 % κ. Μονά έχει αποπερατωθεί από το 2007 και διαθέτει κυκλοφοριακή σύνδεση. Συνεπώς ο αποχαρακτηρισμός που προωθείται δεν θα του προσθέσει ή αφαιρέσει τίποτα. Αντιθέτως με τον αποχαρακτηρισμό ζημιώνονται δεκάδες άλλες ιδιοκτησίες που θα επιβαρυνθούν με δυσμενέστερους όρους για τυχόν οικοδόμησή τους.

Όσο για τις απειλές εκ μέρους μου προς τον Σύλλογο Μηχανικών Ερμιονίδας, μόνο ως αχρειότητα, λαϊκισμός  και ανηθικότητα εκ μέρους σας, μπορούν να χαρακτηρισθούν και διατηρώ το δικαίωμα να υπερασπισθώ τον εαυτό μου, την προσωπικότητά μου και το επάγγελμά μου δια της νομικής οδού.

Τα «προσωπικά και ιδιωτικά συμφέροντα» που σχετίζονται με χαρακτηρισμούς ή αποχαρακτηρισμούς και τροποποιήσεις δρόμων, μάλλον εσείς τα εξυπηρετείτε, εξ ου και οι καταδικαστικές αποφάσεις που σας βαρύνουν.

 Αν δεν κάνω λάθος πρωτοδίκως έχετε καταδικαστεί με 8 μήνες ποινή για παράβαση καθήκοντος στην υπόθεση κατάργησης δρόμων  στη θέση Δέλπριζα».

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ 16.05.2013

Η έκδοση 09.05.2013

Δωμάτια με 30 ευρώ

Μειωμένος είναι ο μέσος όρων τιμών στα καταλύματα του Ναυπλίου, αν εκτός από τα πολυτελή που προβάλλονται στο διαδίκτυο συμπεριληφθούν και τα φθηνότερα.

Αυτό προκύπτει από ανακοίνωση του Σωματείου Καταλυμάτων Ναυπλίου «Ξένιος Δίας», που διαψεύδει δημοσιεύματα τα οποία δείχνουν την πόλη ως έναν από τους πλέον ακριβούς προορισμούς.

Σύμφωνα με το σωματείο τις τελευταίες ημέρες είδαν το φως της δημοσιότητας σε διαδικτυακούς τόπους κάποια άρθρα που δείχνουν μεν το Ναύπλιο ως έναν από τους δέκα πιο δημοφιλείς προορισμούς στην Ελλάδα, όμως ταυτόχρονα και δήθεν τον πιο ακριβό, με μέση τιμή διανυκτέρευσης τα 213 ευρώ.

Όπως υποστηρίζει το Σωματείο «το ποσό αυτό είναι τελείως έξω από κάθε πραγματικότητα και μάλλον ο σχετικός υπολογισμός έχει στηριχθεί σε τελείως εσφαλμένα δεδομένα. Πιθανόν διότι, λόγω των πολύ καλών τιμών που προσέφεραν τα ξενοδοχεία και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια στο Ναύπλιο, υπήρξε πολύ μεγάλη πληρότητα κατά τις ημέρες του Πάσχα και επομένως η μέση τιμή διανυκτέρευσης προέκυψε μόνον από τις τιμές που προσφέρουν τα πολύ ελάχιστα ξενοδοχεία υπερπολυτελείας».

Το Σωματείο Καταλυμάτων Ναυπλίου «Ξένιος Δίας» τονίζει ότι «ακόμα και στις περιόδους υψηλής ζήτησης οι τιμές δωματίων και ξενοδοχείων στο Ναύπλιο ξεκινούν από 30 ευρώ και ότι το 95% των καταλυμάτων του Ναυπλίου προσφέρουν τιμές κάτω από 100 ευρώ.

 Αν αυτές οι πολύ καλές τιμές συνδυασθούν με το πολύ μικρό κόστος μετακίνησης και με καλές τιμές στην εστίαση και τη διασκέδαση, τότε γίνεται κατανοητό ότι η ομορφότερη πόλη της Ελλάδας αποτελεί έναν από τους πιο οικονομικούς προορισμούς στη χώρα».

Όλες οι αντλίες του Αναβάλου εκτός

Στεγνό θα παραμείνει το δίκτυο του Αναβάλου αφού δεν λειτουργεί καμία από τις αντλίες στο φράγμα ώστε το νερό να φτάνει στα χωράφια.

Η πολιτεία για μία ακόμα φορά, σαν τις μωρές παρθένες παρακολουθεί τις εξελίξεις ανήμπορη να επέμβει πριν φτάσει ο κόμπος στο χτένι.

Ενδεικτική είναι η ερώτηση του κυβερνητικού βουλευτή Γιάννη Ανδριανού, ο οποίος προκειμένου να προλάβει τις αντιδράσεις των αγροτών σπεύδει να …ξυπνήσει το αρμόδιο υπουργείο καταθέτοντας την Τρίτη του Πάσχα, και ενώ οι καιρικές συνθήκες επέβαλαν να ποτιστούν τα κτήματα, ερώτηση σε δύο υπουργούς. Απευθυνόμενος στους υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Α. Τσαυτάρη και του Υπουργό Εσωτερικών Ε. Στυλιανίδη ζητά την άμεση ανάληψη δράσεων για την επανεκκίνηση της άρδευσης.

Όπως μάλιστα προκύπτει από την ερώτηση του βουλευτή αν όλα πάνε καλά η ολοκλήρωση του πρώτου αρδευτικού κύκλου από τον Ανάβαλο θα γίνει το νωρίτερο περίπου στις  10 Ιουνίου!!!

Όπως τονίζεται «Το τελευταίο διάστημα καμία αντλία στο φράγμα-αντλιοστάσιο του Αναβάλου δεν λειτουργεί, με αποτέλεσμα χιλιάδες στρέμματα καλλιεργειών να κινδυνεύουν από  την έλλειψη νερού και οι αγρότες να βρίσκονται σε απόγνωση». Σημειώνει δε ο βουλευτής ότι βρίσκεται σε εξέλιξη εργολαβία για την αναβάθμιση του Αντλιοστασίου και του Φράγματος του Αναβάλου έναντι ποσού 3.351.205,15 ευρώ. Στο έργο, μεταξύ των άλλων, προβλέπεται η εγκατάσταση τριών νέων αντλιών συνολικής παροχής 22.000 κυβικών μέτρων νερού την ώρα (μία δέκα χιλιάδων κυβικών μέτρων, και δύο από έξι χιλιάδων κυβικών μέτρων έκαστη) καθώς και η εγκατάσταση νέου μετασχηματιστή ισχύος  αντίστοιχης των νέων αντλιών.

Σύμφωνα με την ως τώρα εξέλιξη της εργολαβίας, ο ανάδοχος βρίσκεται στο στάδιο  της εγκατάστασης της μίας εκ των τριών νέων αντλιών, του νέου μετασχηματιστή και γενικότερα της αναβάθμισης του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού. Οι εργασίες αυτές αναμένεται να ολοκληρωθούν στις 15 Μαΐου 2013, αν όλα πάνε καλά, έναντι αρχικής εκτίμησης για το τέλος του Απριλίου.

Η μη ολοκλήρωση των ηλεκτρομηχανολογικών έργων όμως καθιστά αδύνατη την λειτουργία των δύο υπαρχόντων αντλιών. Η καθυστέρηση αυτή έχει δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στον αγροτικό κόσμο  της Αργολίδας, καθώς πέρα από την μη λειτουργία της άρδευσης, ακόμη και αν όλα πάνε καλά και τεθεί σε λειτουργία το Αντλιοστάσιο σύμφωνα με το  πρόγραμμα άρδευσης, χρειάζονται περίπου 25 ημέρες για να αρδευτούν όλες οι εκτάσεις - δηλαδή η ολοκλήρωση του πρώτου αρδευτικού κύκλου από τον Ανάβαλο θα γίνει το νωρίτερο περίπου στις  10 Ιουνίου.

Στο ΤΑΙΠΕΔ Καραθώνα και Σαμπάριζα

Η Καραθώνα και η «Σαμπάριζα» ή «Πηγάδια» της Θερμησίας πέρασαν στο

Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αποκρατικοποιήσεων και Αναδιαρθρώσεων, που δημοσιεύθηκε την Τρίτη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η είδηση έγινε γνωστή λίγη ώρα πριν κλείσει η ύλη του «α» και γι΄ αυτό θα επενέλθουμε με περισσότερες λεπτομέρειες.

Συγκεκριμένα μεταφέρθηκαν:

- γεωτεμάχια στη θέση «Σαμπάριζα» ή «Πηγάδια» της Κοινότητας Θερμησίας, του Δήμου Ερμιονίδος της Περιφερειακής Ενότητας Αργολίδας,

- το «Κτήμα Καραθώνα», εκτάσεως 1.911.893 τ.μ. στην Περιφερειακή Ενότητα Αργολίδος, στη θέση Καραθώνας του Δήμου Ναυπλίου.

Εκτός των παραπάνω, δεκάδες ακόμα αναξιοποίητα ή υποαξιοποιούμενα «φιλέτα» του Δημοσίου πέρασαν στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ). Ανάμεσα στα ακίνητα περιλαμβάνονται και τοπόσημα όπως το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ), αρκετά Μοτέλ Ξενία, κάμπινγκ, αστικά ακίνητα, παραθαλάσσιες εκτάσεις, γεωτεμάχια και άλλα assets του κράτους ανά την Ελλάδα.

Αλλάχ Ακμάρ

Η απέναντι όχθη του Βασίλη Καπετάνιου

Ο Ομάρ μπήκε στο υπερκατάστημα της στρατιωτικής βάσης που εργαζόταν σαν στρατιωτικός γιατρός αγόρασε μια πολύ μεγάλη ποσότητα τροφίμων και έφυγε για την μουσουλμανική γειτονιά που μεγάλωσε.
Μετά τα γεγονότα διάφοροι μάρτυρες είπαν ότι το απόγευμα πριν από το μακελειό μοίρασε τρόφιμα στους γέροντες της παιδικής γειτονιάς του και τρία αντίτυπα του κορανίου  σε μικρά παιδιά.
Ο πατέρας του Ομάρ ήταν πολιτικός πρόσφυγας και βρέθηκε στην Αμερική μετά τα πρώτα βίαια γεγονότα στην Παλαιστίνη. Ήξερε ότι αν ήθελε να κάνει οικογένεια και να μεγαλώσει τα παιδιά του με ασφάλεια πρέπει να μεταναστεύσει στη δύση.
-Πατέρα θα σπουδάσω ιατρική θέλω να γίνω ψυχίατρος
-Μα δεν έχουμε χρήματα για κάτι τέτοιο, θέλουμε 12 χρόνια ακόμα για να ξεχρεώσουμε το μαγαζί τώρα πήραμε τα πάνω μας, μετανάστες είμαστε.
-Πήρα δάνειο από το κράτος για τις σπουδές και για κάποια χρόνια για να ξεχρεώσω θα δουλέψω στο στρατό για λίγα χρόνια , θα γίνω στρατιωτικός γιατρός
-Εκεί μέσα είσαι χαμένος μην ξεχνάς ότι για αυτούς θα είσαι παλαιστίνιος και μουσουλμάνος, όποιος μπλέξει με τις εξουσίες δύσκολα ξεμπερδεύει.
Τα τελευταία λόγια ήχησαν παράξενα στα αυτιά του. Πέρασε με πολύ μεγάλη επιτυχία τις εξετάσεις και προφορικές και γραπτές.
-Το θρήσκευμα σας; Ήταν μια προφορική ερώτηση
-Άθεος , απάντησε αντανακλαστικά και αμήχανα, σαν  αστραπή πέρασαν από το μυαλό του τα λόγια του πατέρα του. Δεν είδε ότι ο εξεταστής σημείωσε με κόκκινο μελάνι , άθεος μουσουλμάνος , παλαιστίνιος αμερικανός πολίτης.
Έκανε λαμπρές σπουδές, ο στρατός τον αντιμετώπιζε σαν πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο και επιχορήγησε και τις μεταπτυχιακές του σπουδές. Εξειδικεύτηκε στο «στο πολεμικό μετατραυματικό στρες» . Τα μεγαλύτερα προβλήματα των μάχιμων στρατιωτών ήταν τα ναρκωτικά ο αλκοολισμός που άρχιζαν στα πεδία των μαχών και το μετατραυματικό στρες όταν επέστρεφαν.
Του φάνηκε μεγάλη επιστημονική πρόκληση να αναλάβει πολεμιστές από το Κουβέιτ το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Παθιάστηκε με αυτή την δουλειά. Οι μαρτυρίες και τα περιστατικά το ένα «καλύτερο» από το άλλο, η φρίκη είχε τεράστιο επιστημονικό ενδιαφέρον.
Τον απορρόφησε κυριολεκτικά η μελέτη και η βοήθεια αυτών των ανθρώπων . Η κατάσταση ήταν δραματική νέα παιδιά που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ και ταυτόχρονα να προσπαθούν να απαλλαγούν από όλα αυτά που βίωσαν και του μετέφεραν,

• οικογένειες που ξεκληρίστηκαν ολόκληρες αγκαλιασμένες
• έμβρυο να χάσκει νεκρό έξω από την κοιλιά της μάνας του ενώ αυτή προσπαθούσε να σώσει το άλλο παιδί
• να μαζεύουν διαμελισμένα άκρα για να συνθέσουν σώματα για να τα παραδώσουν στις οικογένειες τους.

Η μια εμπειρία πιο συγκλονιστική από την άλλη . Ταυτίστηκε σε επικίνδυνο βαθμό με τους ασθενείς του, άρχισε να χάνει το θεραπευτικό του ρόλο. Με τις διηγήσεις των στρατιωτών άρχισε να ταυτίζεται και με τα θύματα, όλοι μουσουλμάνοι ,όλους  άρχισε να τους νοιώθει μακρινούς συγγενείς.
Παρατήρησε ότι άρχισε να έχει παράξενα συμπτώματα:
-η συμπεριφορά του απέναντι στους ανθρώπους της καθημερινής του ζωής ήταν έντονα αρνητική , ευέξαπτος με το παραμικρό , παρουσίαζε δυσκολίες στον ύπνο του, ξαφνικές ταχυκαρδίες , τάσεις για εμετό, κόπηκε και η όρεξη του
-ένοιωθε έντονες ενοχές για τον πόλεμο στο Ιράκ, ένοιωθε ότι έπρεπε να υπερασπιστεί τον εχθρό του . Παρατήρησε δυσκολίες στην μνήμη και την συγκέντρωση της προσοχής του αλλά με την βοήθεια των πολλών έγχρωμων
σημειωμάτων και του δημοσιογραφικού ραδιοφώνου το ξεπέρασε αυτό. Αλλά ένοιωθε ότι έχασε την επαφή με τον εαυτό του.
Άρχισε να έχει εφιάλτες με εικόνες από τις ιστορίες που του είχαν διηγηθεί οι άρρωστοι στρατιώτες .  Ξυπνούσε με τρόμο και ένοιωθε τα χέρια του βουτηγμένα στο αίμα να προσπαθεί να συγκολλήσει διαμελισμένα σώματα για να παραδώσει ένα αξιοπρεπές πτώμα στους συγγενείς  Πολλές φορές  το πτώμα ήταν το δικό του και το παρέδιδε στον πατέρα του.
Σκέφθηκε να ζητήσει βοήθεια από κάποιο συνάδελφο του. Αλλά το μετάνιωσε αμέσως, η παλαιστινιακή του καταγωγή ήταν μια τροχοπέδη στην καριέρα του τώρα μάλλον ζητώντας  μόνος του βοήθεια  θα έβαζε και άλλο ένα.
 Σκέφθηκε ότι για να ξεπεράσει από αυτό το έντονο άγχος μόνο μία λύση υπήρχε . Να παραιτηθεί από τον στρατό και να συνεχίσει την καριέρα του σαν ιδιώτης ιατρός. Αν τολμούσε να εγκαταλείψει τον στρατό ή θα πλήρωνε ένα τεράστιο ποσό που δεν είχε την δυνατότητα ή θα πήγαινε φυλακή , ο στρατός είχε επενδύσει ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο πάνω του, δεν μπορούσε να τον αφήσει να φύγει.
Πήρε δυο μέρες άδεια και πήγε να δει τους γονείς του. Μεσημέρι τον βρήκε ο πανικός των ονείρων με τις εφιαλτικές εικόνες από ένα πόλεμο που δεν πολέμησε, ένα πόλεμο που δεν τον έζησε .
Ξύπνησε στο εφηβικό του δωμάτιο ακούγοντας « Αλλάχ Αλλάχ» Στο μεγάλο σαλόνι του πατρικού είχαν μαζευτεί φίλοι συγγενείς και ο νέος ιμάμης για να τον τιμήσουν . Το επιδέξιο μάτι του ιμάμη είδε τον πανικό στα μάτια του . Από εκείνο το απόγευμα ο καλοσπουδασμένος γιατρός του ορθού λόγου , από τον ψυχικό πανικό που του έκανε το σύστημα το οποίο καλέστηκε να υπηρετήσει έγινε άβουλο πλάσμα στον θρησκευτικό φανατισμό που του πρόσφερε παρηγοριά στην ψυχική και σωματική ένταση που βίωνε .
Ο ιμάμης του έμαθε ότι οι επιθέσεις αυτοκτονίας στο όνομα του Αλλάχ γίνονται από μαχητές του θεού και όχι από εγκληματίες όπως λένε οι τηλεοράσεις .Γαλήνευε η ψυχή και το σώμα του όταν έβγαζε την άσπρη ιατρική μπλούζα και  φόραγε λευκά παραδοσιακά μουσουλμανικά ρούχα και πήγαινε στο τζαμί.
Ένοιωθε ότι ξεπερνούσε την κρίση αλλά όλα φούντωσαν ξαφνικά, όταν του ανακοίνωσαν ότι σε λίγες μέρες θα πήγαινε στο Ιράκ σε αποστολή. Τώρα ο πανικός του είχε και χρονικό ορίζοντα. Δήλωσε παραίτηση αλλά και πάλι δεν έγινε δεκτή . Σε έξαλλη κατάσταση πήρε τηλέφωνο τον Ιμάμη

• Ο Αλλάχ θα σου δείξει τον δρόμο  τι πρέπει να κάνεις του είπε ο ιμάμης                               

Στην βάση που υπηρετούσε , την μεγαλύτερη στρατιωτική βάση στον κόσμο από το 2003 μέχρι το 2009 είχαν αυτοκτονήσει 75 στρατιώτες που γύρισαν από τον πόλεμο.
Σε μια μέρα σκοτώθηκαν 13 και τραυματίστηκαν 31  από δικά του και άλλα πυρά, όταν σε έξαλλη κατάσταση μπήκε σε αίθουσες τελετών για στρατιώτες που έπαιρναν τα πτυχία τους για να γίνουν έμμισθοι επαγγελματίες φονιάδες στην Μέση Ανατολή.
Αλλάχ Ακμάρ , ο Θεός είναι μεγάλος, ούρλιαζε ενώ σκορπούσε τον θάνατο.
Θύμα και θύτης ο ίδιος μια πολεμικής μηχανής που τον ήθελε ακριβοπληρωμένο αμορτισέρ για να αποσβένει επικίνδυνους κραδασμούς από τα πολεμικά της εξαρτήματα όταν αυτά προσβάλλονταν από κάποια βλάβη
Θύμα και θύτης ενός θρησκευτικού φανατισμού που του πρόσφερε πρόσκαιρη παρηγοριά στον ψυχικό και σωματικό πανικό, ένα θρησκευτικό φανατισμό που του πρόσφερε ένα άρρωστο φονικό διέξοδο.
Υ.Γ. Η ιστορία είναι φανταστική αλλά στηρίχθηκε στα αποκόμματα των εφημερίδων για μακελειό σε Αμερικάνικη Βάση.  όσο πιο έντονα γίνονται τα φαινόμενα ολοκληρωτισμού  σε Δύση και Ανατολή τόσο θα αυξάνουν τα θύματα - θύτες των ίδιων μηχανισμών που τους δημιούργησαν για να τους υπερασπιστούν αλλά και  δεν μπορούν να αντέξουν την πίεση τους . Το ξέσπασμα της απρόσμενης καθημερινής  βίας είναι πολύ κοντά μας .
 

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ 09.05.2013

Η έκδοση 02.05.2013

Δημήτρης Κωστούρος: Μπορεί σήμερα ένας Δήμαρχος να ονειρεύεται;

Από την αλάνα του Καρύδη στην Πρόνοια ως το Δημαρχιακό Μέγαρο του Ναυπλίου πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι. Ο Δημήτρης Κωστούρος μπορεί να μην είναι πια παιδί μα εξακολουθεί να ονειρεύεται με το ρομαντισμό και το πείσμα ενός παιδιού. Στο τιμόνι του Δήμου εδώ και ένα χρόνο τρέχει ακατάπαυστα διεκδικώντας για τον τόπο που μεγάλωσε ένα καλύτερο αύριο.

«α»: Η παραίτηση του Τάκη Αναγνωσταρά προκειμένου να διεκδικήσει  το βουλευτικό αξίωμα σε έφερε στο δημαρχιακό θώκο. Υπήρχε ως επιθυμία και ως ενδεχόμενο αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού σου, όταν αποφάσισες να ασχοληθείς με τα δημοτικά κοινά;

-Δ. ΚΩΣΤΟΥΡΟΣ: «Η επιθυμία υπήρχε αν και έβλεπα ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο. Η διάθεση της προσφοράς ήταν δεδομένη από την ώρα που ξεκίνησε η ενασχόλησή μου με τα κοινά, έτσι στην κατάσταση που δημιουργήθηκε και μετά από μια 5ετία σαν Δημοτικός Σύμβουλος ήρθε ως φυσιολογικό επακόλουθο και η υποψηφιότητά μου για τη θέση του Δημάρχου».

«α»: Πόσο εύκολη ή πόσο δύσκολη είναι η συνεργασία με ανθρώπους της δημοτικής παράταξής σου με τους οποίους δεν έχετε, αν θέλεις, την ίδια θεώρηση των πραγμάτων; Έχεις νιώσει να δέχεσαι πισώπλατα μαχαιρώματα ή τρικλοποδιές;

-Δ. ΚΩΣΤΟΥΡΟΣ: «Το να υπάρχουν διαφορετικές φιλοσοφίες και νοοτροπίες είναι φυσιολογικό μέσα σε ένα σύνολο ανθρώπων που εκλέγονται από την κοινωνία με τις διαφορετικές τάξεις, απόψεις και στάσεις που αυτή εμπεριέχει. Ο ρόλος του Δημάρχου είναι επιτελικός και δουλειά του είναι να συνθέτει όλα τα παραπάνω και να αποκομίζει το καλύτερο αποτέλεσμα για τους Δημότες.

Πισώπλατα μαχαιρώματα και τρικλοποδιές, ναι έχω νιώσει κάθε μέρα. Όλα αυτά όμως εγώ τα ονομάζω εμπόδια μικρά ή μεγάλα και η φιλοσοφία μου σε ότι αφορά τα εμπόδια  λέει πρώτον ότι είναι για τους δυνατούς και δεύτερον ότι υπάρχουν μόνο για να τα ξεπερνάμε».

«α»: Ένα χρόνο μετά, στο σακούλι του δικού σου απολογισμού για όσα έγιναν, για όσα δεν έγιναν, τι καταγράφεις;

-Δ. ΚΩΣΤΟΥΡΟΣ: «Καταγράφω μια πορεία διαφορετικής οργάνωσης του Δήμου και των υπηρεσιών του, αλλά και την ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με τους Δημότες και την κοινωνία. Το αποδεικνύουν τα συγχαρητήρια που λαμβάνουμε στο Δημοτικό Συμβούλιο ακόμη και από την αντιπολίτευση. Επίσης προσμετρώ την πάρα πολύ δουλειά που γίνεται και που έχει φέρει σε δεύτερη μοίρα όλα τα υπόλοιπα θέματα της ζωής.

Δεν υπάρχουν πράγματα που δεν έγιναν, υπάρχουν πράγματα που απλά έχουν καθυστερήσει αλλά δρομολογούνται».

«α»: Μπορεί σήμερα, δεδομένων των συνθηκών και με τον Καλλικράτη, ένας Δήμαρχος να ονειρεύεται; Πόσα περιθώρια έχει κάτω από την ασφυκτική πίεση της οικονομικής κρίσης;

-Δ. ΚΩΣΤΟΥΡΟΣ: «Η ελπίδα δεν πεθαίνει ποτέ. Ένας Δήμαρχος αν δε μπορεί να ονειρευτεί είναι προτιμότερο να πάει σπίτι του. Βέβαια, σήμερα δε μιλάμε για την εποχή των ισχνών αγελάδων, μιλάμε για την εποχή της ανυπαρξίας αγελάδων. Το όραμα όμως για την ανάπτυξη του Δήμου Ναυπλίου είναι αυτό που με ωθεί να ασχολούμαι όλο και περισσότερες ώρες την ημέρα και με μεγαλύτερη ένταση για όλα τα θέματα. Όσο για τα οικονομικά, ευελπιστούμε ο Δήμος να πετυχαίνει του στόχους του. Και ο στόχος του Δήμου Ναυπλίου είναι να μπορεί να είναι ένας τόπος για να ζεις και να σου δίνει τον τρόπο να δημιουργείς».

«α»: Ποια θεωρείς ότι είναι η αιχμή του δόρατός σου, το σημαντικότερο έργο, που οραματίζεσαι να διεκδικήσεις και να αφήσεις πίσω σου στο Δήμο;

-Δ. ΚΩΣΤΟΥΡΟΣ: «Από τα σημαντικότερα έργα θεωρώ πως είναι το λιμάνι και η τουριστική προώθηση, ο πολεοδομικός σχεδιασμός, και η λύση στο θέμα των σκουπιδιών αφού βέβαια λυθούν πρώτα τα δικά μας χέρια».

«α»: Τι φέρνει μαζί του το αύριο για το Δ. Κωστούρο; Ποια είναι τα προσωπικά σου σχέδια;

-Δ. ΚΩΣΤΟΥΡΟΣ: «Βραχυπρόθεσμα είναι η αντιμετώπιση μιας σκληρής καθημερινότητας, μεσοπρόθεσμα ο σχεδιασμός και οι δρόμοι ανάπτυξης και φυσικά μακροπρόθεσμα τα μεγάλα έργα.

Και όλα αυτά με υγεία και μαζί με την οικογένειά μου που ομολογουμένως λόγω του φόρτου της δουλειάς μου λείπει πάρα πολύ και την ευχαριστώ για την κατανόηση τη συμπαράσταση και την υπομονή που δείχνει».

Σουβλίζουν τις υπηρεσίες

Φαίνεται πως τα ψέματα τελειώνουν και το ΙΚΑ Άργους καθώς και το ΙΚΑ Κρανιδίου οδηγούνται σε κλείσιμο. Φαίνεται πως οι εγκέφαλοι του υπουργείου δεν αναγνωρίζουν τις εργατοώρες που χάνονται σε καθημερινή βάση από την μη πλήρη μηχανογράφηση των δημοσίων υπηρεσιών και την σύνδεση αναμεταξύ τους και βάλθηκαν να αυξήσουν τις απώλειες χαμένου χρόνου στέλνοντας αποδώ κι αποκεί τους πολίτες προκειμένου να εξυπηρετηθούν.

Λογικό είναι φυσικά να υπάρξουν αντιδράσεις τόσο από των επιχειρηματικό κόσμο, όσο και από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Πιο τραγική βέβαια είναι η ταλαιπωρία στην οποία θα μπουν οι εργαζόμενοι στην Ερμιονίδα αφού θα θέλουν μια μέρα τουλάχιστον για ένα απλό έγγραφο. Το ίδιο σε αναποτελεσματικό θα είναι και το κλείσιμο του παραρτήματος του Άργους, με τους κατοίκους του πολυπληθέστερου δήμου του νομού να μπαίνουν στην διαδικασία να ταξιδέψουν στο Ναύπλιο. Υπάρχουν φυσικά και άλλα παράπλευρα προβλήματα, όπως η υπέρμετρη αύξηση της κυκλοφοριακής κίνησης στο Ναύπλιο, οι ρύποι στο περιβάλλον κλπ, αλλά τι να περιμένει κανείς να σκεφτεί τόσο μακρυά μια ομάδα τεχνοκρατών που κάνουν απλά ασκήσεις επί χάρτου.

Αντιδρώντας στο άκουσμα του κλεισίματος του ΊΚΑ Άργους, ο Δήμαρχος Άργους – Μυκηνών υποστήριξε πως “δεν ειναι φυσικό να υποχρεώνονται να πάνε οι πολλοί (σ.σ. κάτοικοι του δήμου του) προς τους ολίγους (σ. σ. κάτοικοι Ναυπλίου)” και κήρυξε έναν ακόμα “ανένδοτο” κατά της μεταφοράς του ΙΚΑ και της αποψίλωσης από υπηρεσίες της πρωτεύουσας του δήμου του.

Το θέμα του κλεισίματος φυσικά ενόχλησε και τους βουλευτές του νομού οι οποίοι με ρωτήσεις τους ζητούν να πληροφορηθούν επίσημα τις προθέσεις την κυβέρνησης.

Ο Γιάννης Ανδριανός:

Ο Βουλευτής Αργολίδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Γιάννης Ανδριανός, κατέθεσε στη Βουλή Ερώτηση προς τον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας κ. Γ. Βρούτση με θέμα την επιτακτική ανάγκη διατήρησης εν λειτουργία των τριών υποκαταστημάτων του ΙΚΑ στην Αργολίδα ( Άργος, Ναύπλιο, Κρανίδι).

Το κείμενο της Ερώτησης έχει ως εξής:

«Σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζεται η κατάργηση δύο εκ των τριών υποκαταστημάτων του ΙΚΑ που λειτουργούν σήμερα στην Αργολίδα. Μια τέτοια εξέλιξη θα έχει ως αποτέλεσμα την σημαντικότατη γραφειοκρατική και οικονομική επιβάρυνση των ασφαλισμένων και απώλεια πολύτιμων εργατοωρών.

Επισημαίνεται ότι, μεταξύ των ιδιαιτεροτήτων που καθιστούν απολύτως επιτακτική την συνέχιση της λειτουργίας και των τριών αυτών υποκαταστημάτων του ΙΚΑ στην Αργολίδα:

Το Άργος, πολυπληθής καλλικρατικός δήμος, είναι παραδοσιακή έδρα μικρομεσαίων επιχειρήσεων για την ευρύτερη περιοχή.

Το Ναύπλιο, πολυπληθής καλλικρατικός δήμος, είναι έδρα τουριστικών και εμπορικών επιχειρήσεων.

Το Κρανίδι, δήμος αποκομμένος λόγω απόστασης (άνω των 100 χιλιομέτρων) και κακού οδικού δικτύου από την πρωτεύουσα του νομού, έχει έντονη τουριστική και εμπορική επιχειρηματική δραστηριότητα».

Ο Γιάννης Μανιάτης:

Ο Γραμματέας της Κ.Ο. του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Βουλευτής Αργολίδας, Γιάννης Μανιάτης με επιστολή του προς τον αρμόδιο Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Πρόνοιας, κ. Ι. Βρούτση, χαρακτηρίζει αδιανόητη την απόφαση για την κατάργηση του Υποκαταστήματος του Ι.Κ.Α. Άργους.

Στο κείμενο της ερώτησής του ο κ. Γ. Μανιάτης αναφέρει:

«Σύμφωνα με ανακοίνωση των εργαζομένων του Ι.Κ.Α. Άργους έχει αποφασισθεί το κλείσιμο του Υποκαταστήματος του Άργους και η ενσωμάτωσή του στο αντίστοιχο του Ναυπλίου. Σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία, προβλέπεται η μείωση κατά 30% των δομών όλων των Μονάδων του Δημοσίου, γεγονός που για το Ι.Κ.Α. επιτυγχάνεται με την αναστολή λειτουργίας του τοπικού Υποκαταστήματος Κρανιδίου και την ταυτόχρονη έναρξη λειτουργίας Γραφείου Κοινωνικής Ασφάλισης. Αντίθετα, σύμφωνα με την ανακοίνωση των εργαζομένων, σε όμορους Νομούς ή σε περιοχές με παρόμοιες της Αργολίδας πληθυσμιακές και γεωγραφικές συνθήκες, η κατανομή των Υποκαταστημάτων παραμένει ως έχει, ή με ελάχιστες διαφοροποιήσεις.

Θεωρώ περιττό να τονίσω ότι ο μεγαλύτερος Δήμος της Αργολίδας με 42.000 κατοίκους, θα παραμείνει χωρίς αντίστοιχη εξυπηρέτηση των πολιτών, οι οποίοι θα υποχρεώνονται σε περιττές μετακινήσεις με προφανείς σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες.

Πώς προτίθεται να αντιμετωπίσει την αδιανόητη απόφαση για κλείσιμο του Υποκαταστήματος Ι.Κ.Α. Άργους στο βαθμό που σε παρόμοιες γεωγραφικές και πληθυσμιακές συνθήκες άλλων νομών της χώρας δεν έχουν παρθεί ανάλογες αποφάσεις;»

Στο ίδιο μήκος κύματος με τους βουλευτές και ο περιφερειακός σύμβουλος κ. Β. Σιδέρης αναφέρει σε δηλώσεις του: “Έντονες διαμαρτυρίες και δυσαρέσκεια έχει προκαλέσει  η πρόθεση της διοίκησης του ΙΚΑ να καταργήσει το υποκατάστημα  ΙΚΑ  Άργους σύμφωνα με ανακοίνωση των εργαζομένων. Η απαράδεκτη  αυτή  απόφαση έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στην τοπική κοινωνία, καθώς υποβαθμίζει πλήρως την περιοχή. Από το τοπικό υποκατάστημα του ΙΚΑ  Άργους εξυπηρετείται  η μεγαλύτερη σε έκταση περιοχή του Νομού  με  50.000 κατοίκους.

Οποιαδήποτε  απόφαση περί κατάργησής του αποτελεί  τεράστιο πλήγμα στην ήδη βεβαρημένη οικονομική δραστηριότητα της περιοχής και δημιουργεί σημαντικά  προβλήματα στην εξυπηρέτηση  χιλιάδων  ασφαλισμένων  δημοτών. Για τους ασφαλισμένους  και τις  επιχειρήσεις θα αυξηθεί  η ταλαιπωρία, το κόστος και ο χρόνος εξυπηρέτησης.

Οφείλει η διοίκηση του ΙΚΑ να αναιρέσει οποιαδήποτε  απόφαση περί  κατάργησης του υποκαταστήματος του ΙΚΑ Άργους  και να  προβεί στην περαιτέρω  αναβάθμιση των υπηρεσιών του, προς όφελος της τοπικής κοινωνίας και των πολιτών”

Αί γυναίκαι ψηφίζουν είς τας εκλογάς, εκτός από Άργος και Ναύπλιο

Άρθρο του Άκη Ντάνου

Έτσι για να ξεκουράσουμε και μείς (εγώ) το μυαλό μας επέλεξα ένα μικρό αφιέρωμα στην γυναικία ψήφο.

-Θέλετε ή δεν θέλετε ψήφον; ηρώτησα μιαν.
Άνοιξε τετραπλασίως μεγαλύτερα τα μάτια της και με εκύταξε σαν να είχα πέση από την σελήνην.
-Καλέ, τι τρόπος είναι αυτός, μου είπε. Δεν ευρήκατε να μου πήτε τίποτε άλλο νοστιμώτερον;
Είχα την ψυχικήν δύναμιν να προχωρήσω:
-Πήτε μου σοβαρώς, κυρά μου, δεν σαν ενδιαφέρει το φεμινιστικόν ζήτημα;
-Α! Ευχαριστώ για το κομπλιμέντο. Άσχημην με βρίσκετε για να μου μιλήτε περί ψήφον;

(Διάλογος που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Εμπρός»
την Πέμπτη 2 Ιουνίου 1922)

Κάπως έτσι ξεκίνησε ο αγώνας των γυναικών για το δικαίωμα της ψήφου. Μία μία οι γυναίκες πείστηκαν ότι δεν χρειάζεται να είναι «άσχημες» για να ψηφίζουν, ότι δεν χρειάζεται να είναι «του δρόμου», ότι δεν αποτελεί προσβολή η διεκδίκηση αλλά δικαίωμα. Κάπως έτσι ξεκίνησε το φεμινιστικό κίνημα και οι αγώνες για ισότητα, ελευθερία και δικαιώματα, στην Ελλάδα.
***
Το κίνημα ξεκίνησε στις 9 Μαρτίου 1887, οπότε και πρωτοκυκλοφόρησε η «Εφημερίς των Κυριών» του «Συλλόγου Κυριών», με εκδότρια την Καλιρρόη Παρρέν Σιγανού και συντάκτριες μόνο γυναίκες. Το πρώτο φύλλο είχε σύνθημα «Ψήφος στη γυναίκα» και πούλησε 10.000 φύλλα στην Αθήνα των 65.000 κατοίκων(!) όπου οι περισσότεροι ήταν αναλφάβητοι. Έντονες ήταν οι αντιδράσεις με χαρακτηριστική του Εμ. Ροΐδη: «Δυο επαγγέλματα αρμόζουν εις τας γυναίκας. Εκείνα της νοικοκυράς και της εταίρας».

ΦΡΟΎΔΕΣ υποσχέσεις, 28 Μαρτίου 1921
Η κυβέρνηση Δ. Γούναρη υπόσχεται στο Α΄ Συνέδριο του Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, ψήφο στις γυναίκες, πρόταση που μειοψήφησε στην Γ’ Εθνοσυνέλευση, ύστερα από βίαιες συζητήσεις. Ο Μ. Γαλανός έγραψε στη «Νέα ημέρα»: «Ο σουφραζετισμός θέλει μόνον την ψήφο ψηφίζουσαν και πολιτευόμενην γυναίκα, την οπλισμένη με πλήρη ισότητα προς τον άνδρα, το ερμαφρόδιτον τούτον κατασκεύασμα, εις τον οποίον, ως εις είδος τέρατος, παραδίδει προς καταβρόχθισιν όλα τα άλλα».

ΨΉΦΟΣ για τις απροστάτευτες τριαντάρες, 17 Ιουλίου 1924
Ενόψει της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης το περιοδικό «Ο Αγώνας της Γυναίκας» δημοσιεύει στις 22 Δεκεμβρίου 1923, ψήφισμα το οποίο αναφέρει δέκα λόγους γιατί είναι αναγκαίο το δικαίωμα ψήφου καταλήγοντας ότι «σε ένα αληθινά ελεύθερο πολίτευμα πρέπει το νομοθετικό σώμα να αντιπροσωπεύει τη θέληση αντρών και γυναικών».
Τελικά η Εθνοσυνέλευση (17 Ιουλίου 1924), αποφασίζει να αναγνωρίσει το δικαίωμα «του εκλέγειν» στις γυναίκες μετά από μία πενταετία και μόνο για τις δημοτικές εκλογές με την προϋπόθεση ότι είναι άνω των 30 ετών και γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση. Σημειωτέον, ότι τότε το 70% των γυναικών ήταν αγράμματες.
Αδιανόητες φαίνονται σήμερα οι τοποθετήσεις βουλευτών… Ο Στ. Γονατάς το δεχόταν μόνο «δια τας απροστατεύτους γυναίκας», δηλαδή χήρες, συζύγους μεταναστών και ορφανών, ενώ ο Α. Κούτρας καταψηφίζει την πρόταση γιατί «ίσως γεννηθούν διενέξεις μεταξύ των συζύγων».

Η ΔΗΜΌΣΙΑ πρώτη συγκέντρωση, 18 Μαρτίου 1928
Πραγματοποιείται η πρώτη δημόσια συγκέντρωση των γυναικών, στο θέατρο Απόλλων, με σκοπό «να αποδείξει ότι η Ελληνίδα έχει αποκτήσει πλήρη συνείδηση των δικαιωμάτων της και ότι χρειάζεται μονάχα να της δοθεί η ευκαιρία για να τα διεκδικήσει».
Δυο μέρες μετά στην «Νέα ημέρα» γράφεται: «Ορισμένα τινά Ελληνικά θήλεα ζητούν να δοθή ψήφος εις τας γυναίκας. Διαπρεπέστατος επιστήμων είχεν άλλοτε αναπτύξη από του βήματος της Βουλής το επιστημονικώς πασίγνωστον, άλλως τε γεγονός ότι πάν θήλυ διατελεί εις ανισόρροπο και έξαλλον πνευματικήν κατάστασιν ωρισμένας ημέρας εκάστου μηνός. Επειδή, αι ημέραι αύται, δεν συμπίπτουν ως προς όλα τα θήλεα, είναι αδύνατον να ευρεθεί ημέρα πνευματικής ισορροπίας και ψυχικής γαλήνης όλων των θηλέων, ώστε την ευτυχή εκείνην ημέραν να ορίζονται αι εκάστοτε εκλογαί. Η γυναικεία συνεπώς ψήφος είναι πράγμα επικίνδυνον, άρα αποκρουστέον».

ΜΙΚΡΉ ΣΥΜΜΕΤΟΧΉ, άρα αχρείαστο δικαίωμα, 11 Φεβρουαρίου 1934
Μετά την τροποποίηση της νομοθεσίας, οι γυναίκες καλούνται να ψηφίσουν για πρώτη φορά στις δημοτικές εκλογές του 1934. Στους εκλογικούς καταλόγους είχαν εγγραφεί μόλις 14.000, λόγω του αναλφαβητισμού, ενώ τελικά ψήφισαν 240. Λόγω της μικρής συμμετοχής, ο υπουργός εσωτερικών Δ. Γιαννόπουλος, έθεσε ζήτημα αφαίρεσης του εκλογικού δικαιώματος. Οι αθηναϊκές εφημερίδες τάσσονταν υπέρ αυτού και μόνο ορισμένες επαρχιακές διαφοροποιήθηκαν. «Με το ότι οι γυναίκες δεν ψήφισαν στο Άργος και το Ναύπλιο, την πατρίδα του υπουργού εσωτερικών, δεν έπεται εκ τούτου ότι πρέπει να αφαιρεθεί από αυτές το δικαίωμα της ψήφου» («Θάρρος», Δράμας 11/4/1934)

Πηγη:epohi.gr

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ

Η απέναντι όχθη του Βασίλη Καπετάνιου

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΙΩΝ

Την λαμπράν και ένδοξον πανήγυριν εις Ιερουσαλήμ εισόδου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν (Μέγας Συναξαριστής Μ.Σ.)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ

Τελείωσε η τελετή απονομής του διδακτορικού του πτυχίου (ceremony day) το λένε οι Άγγλοι.  Βγάζοντας τα βαριά ρούχα της τελετής ένοιωσε να του φεύγει ένα μεγάλο βάρος. Θυμήθηκε τον Χρήστο τον πατέρα του φίλου του Τάκη, τον συνάντησε λίγες ώρες πριν φύγει για πρώτη φορά για το Λονδίνο.

-Πέτρο όσο ψηλή και να είναι μια κορυφή, όσο άγρια και να τα βράχια, όσο και να ματώσεις, όσο και να κοπιάσεις όταν την πατήσεις και τα δεις όλα από ψηλά τότε σου φεύγουν όλοι οι κόποι, ο αέρας της νίκης θα  σου κλείσει όλες τις πληγές.

Κουράστηκε πολύ , δούλευε και σπούδαζε, ευτυχώς που η δουλειά ήταν για την ειδικότητα και έτσι απόκτησε καλή κλινική εμπειρία. Με την διαφορά ώρας Σάββατο του Λαζάρου έφυγε Κυριακή των Βαΐων έφτασε Αθήνα. Χάραμα κατέβηκε από το αεροπλάνο και όλα του φαίνονταν Πάσχα από τώρα. Όλα ήταν λαμπερά, χαρούμενα, φωτεινά με φοβερή ευεξία έφτασε στο σπίτι του, μέχρι και ο ημιπληγικός παππούς του φάνηκε ότι τον αγκάλιασε με το αγκυλωμένο δεξί χέρι.

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

Τη αγία και Μεγάλη Δευτέρα μνείαν ποιούμεθα του μακαρίου Ιωσήφ του Παγκάλου και της υπό του κυρίου καταρασθείσης και ξηρανθείσηςσυκής (Μ.Σ.)

ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Αμέσως μετά το Πάσχα άρχισε να ψάχνει για δουλειά. Η διδακτορική του εργασία, οι νέες θεραπευτικές τεχνικές που είχε διδαχθεί θα του άνοιγαν τον δρόμο για δημιουργικά χρόνια. Όπου και να πήγε τον καλοδέχονταν εντυπωσιασμένοι από το «βαρύ» βιογραφικό του, τις πολύ καλές σπουδές και την μεγάλη κλινική του εμπειρία σε σχέση με το νεαρό της ηλικίας του. Με τον ίδιο ευγενικό τρόπο του έκλειναν όμως και την πόρτα. Σαν ίχνος έπιανε στα μάτια τους ένα μικρό πανικό. Μόνος ένας παλιός θεραπευτής, που τα είχε παρατήσει,  τον υποψίασε, πρέπει να τα είχε πιει λίγο γιατί η φωνή του είχε μια παράξενη χροιά.

-Πολύ καλά όλα αυτά που λες και θες να κάνεις αλλά είσαι εκτός ελληνικής πραγματικότητας. Εδώ δεν υπάρχουν ασθενείς, μόνο κομμάτια και το κάθε κομμάτι αφήνει ένα ποσοστό κέρδους. Μ΄ αυτά που θέλεις να κάνεις , αξιολογήσεις, διαγνωστικά, ενημέρωση, επαναξιολόγηση, κατεβάζεις το κέρδος από διψήφιο σε μονοψήφιο, χαλάς την πιάτσα.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ

Τη αγία και μεγάλη Τρίτη της εκ των Δέκα Παρθένων παραβολής εκ του ιερού ευαγγελίου ποιούμεθα (Μ.Σ.)

ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ ΑΝΟΗΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ

Έκανε υπομονή πολύ καιρό. Του πέρναγαν σκέψεις από το μυαλό να γυρίσει πίσω στο Λονδίνο. Εκεί εξ άλλου σαν βοηθός σε διάφορα προγράμματα δούλεψε καλά, με τα λεφτά που μάζεψε από εκεί την έβγαζε ακόμα.

-          Άντε μωρέ και πως θα πίνεις τα ουζάκια σου στο Hyde Park ( του έγραψε σε ένα κακογραμμένο σημείωμα με το αριστερό χέρι ο παππούς του)

Οι μήνες περνούσαν, άρχισαν να μουρμουράν και οι δικοί του

-          Ή θα κάνω αυτό που σπούδασα με τον δικό μου και έντιμο τρόπο ή δεν θα το κάνω καθόλου.

-          Ξερό κεφάλι σαν τον παππού σου, κατέβασε λίγο τον πήχη γιατί θα πεινάσεις , τους μήνες που δεν έχει «ρ» θέλει το κρασί νερό, ( του είπε με νόημα ο πατέρας του) και της εργατιάς οι μήνες δεν έχουν «ρ»!!!!

Ο παππούς με το χρόνιο πια εγκεφαλικό του δεν μπορούσε να του μιλήσει , αλλά του χαμογέλασε και του σήκωσε γροθιά με το αριστερό χέρι ( εξ άλλου το δεξί είχε ακυρωθεί νευρολογικά εδώ και χρόνια ).

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

Τη αγία και Μεγάλη Τετάρτη της αλειψάσης τον Κύριον μύρο , πόρνης γυναικός μνείαν ποιείσθαι (Μ.Σ.)

ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ

Πέρασε άλλο ένα καλοκαίρι, τελείωσαν τα έτοιμα. Όσες κρούσεις και να έκανε σε θεραπευτήρια και κλινικές ή του πρότειναν πράγματα και καταστάσεις που δεν μπορούσε να ανεχθεί ή ευγενικά του έκλειναν την πόρτα. Ο χρόνος της αναμονής έφερε και την ανησυχία. Η γυναίκα του φίλου Αντώνη  δούλευε σε ένα μεγάλο ταχυφαγείο αμερικάνικο στο Σύνταγμα, θα δοκίμαζε και εκεί. Του φάνηκε για πρώτη φορά του χαμογέλασε η τύχη. Ζητούσαν ένα παιδί να καθαρίζει τα τραπέζια που έβλεπαν στην Βουλή και να μαζεύει τα σκουπίδια.

-          Καλύτερα να μαζεύω σκουπίδια παρά να κάνω σκουπίδια τους ανθρώπους.

Η γυναίκα του Αντώνη πράγματι τον βοήθησε, προώθησε γρήγορα το βιογραφικό του στον προσωπάρχη. Στο ραντεβού μαζί του τον περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη

- Λυπάμαι έχετε ένα θαυμάσιο βιογραφικό αλλά έχετε παραπάνω  προσόντα από όσο χρειαζόμαστε είστε over qualified όπως θα σας λέγανε και στο Λονδίνο, εμείς ένα παιδί να μαζεύει τα σκουπίδια όχι ένα επιστήμονα με διδακτορικό. 

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ

Τέσσερα τινά εορτάζειν τον Ιερό Νιπτήρα, το Μυστικό Δείπνο , την Υπερφυά Προσευχή και την Προδοσία την Μεγάλη (Μ.Σ.)

ΠΕΜΠΤΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟΥ

Στενοχωρήθηκε πολύ χαλάρωσε με μερικά ουζάκια στο Μοναστηράκι, από εκείνη την ημέρα του over qualified ξεκίνησε το overdose με το αλκοόλ. Έπινε για να αντέχει να ζει , ζούσε για να πίνει. Ήταν πια αλκοολικός όταν πληροφορήθηκε ότι πέρασε τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, το διδακτορικό του έδωσε πολλά μόρια. Στο σπίτι έγινε πανηγύρι. Επιτέλους ένας δημόσιος υπάλληλος στην οικογένεια, ένας σταθερός μισθός.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Τη αγία και Μεγάλη  Παρασκευή τα άγια και σωτήρια φριχτά πάθη του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν (Σ.Μ.)

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ

Χαλάρωσαν  οι δικοί του αλλά αυτός συνέχισε το αλκοολικό του ταξίδι , δεν τον ενδιέφερε πια καμία Ιθάκη ,κλεινόταν όλο και πιο πολύ στον εαυτό του. Οι δικοί του έκαναν υπομονή μέχρι να πιάσει δουλειά. Πέρασε και τρίτο Πάσχα και ακόμα εκείνος ο ΑΣΕΠ, να τελειώσει τον διορισμό του. Ρώτησε και ο πατέρας ένα στέλεχος του κόμματος.

-          Κρίση μεγάλη δεν τα βλέπεις εντολή της κυβέρνησης ή να μην γίνουν καθόλου διορισμοί ή να καθυστερήσουν όσοι έχουν εγκριθεί.

Μεγάλη Παρασκευή πέθανε και ο παππούς , «το κουτί στον Πέτρο, καλή επ- ανάστα..» έγραφε το τελευταίο του ανολοκλήρωτο κακογραμμένο σημείωμα πριν αφήσει την τελευταία του πνοή κρατώντας το μολύβι στα χέρια.

ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ

Τω αγίων και Μεγάλο Σάββατο την θεόσωμον ταφήν εις άδου κάθοδον του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν (Μ.Σ)

 ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Τα ήπιε πολύ άσχημα, έκλαψε τον παππού, στο πάρκο  βρήκε και κάτι χαπάκηδες, έγινε κομμάτια, σε παραζάλη άνοιξε το κουτί που άφησε ο παππούς, μετάλλια, φωτογραφίες, το ημερολόγιο από την δράση του στο βουνό και σκόρπιες σκέψεις μέσα στα χρόνια που πέρασαν και το περίστροφο που μόνο συλλεκτική αξία  είχε

Όταν έπιασε το όπλο στα χέρια του μια άγρια χαρά στα μάτια του.

Την Τρίτη του Πάσχα τον κρέμασαν με μανταλάκια στης προθήκες σκοινιά των περιπτέρων, πρωτοσέλιδο έγινε  σε όλες τις εφημερίδες:

«Νέος επιστήμονας, καβάλα πάνω σε ένα καλαμένιο άλογο που το αποκαλούσε Βουκεφάλα, εισέβαλε σε εκκλησία και κρατώντας το άδειο περίστροφο του παππού του σκόρπισε τον τρόμο. «Καλή ανάσταση στην καθημερινής σας επανάπαυση» ούρλιαζε μέσα στην εκκλησία μέχρι να τον ακινητοποιήσουν

*Τραγική ειρωνεία τώρα νοσηλεύεται σε ένα από τα θεραπευτήρια που θαύμασαν το βιογραφικό του!!!

Γκρεμίζεται η παλιά πόλη

Σε άθλια κατάσταση βρίσκονται πολλά διατηρητέα κτίσματα στην παλιά πόλη του Ναυπλίου και αρκετά κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να καταρρεύσουν αφού οι ιδιοκτήτες τους αδυνατούν να τα συντηρήσουν.

Το πρόβλημα δεν είναι βέβαια καινούργιο, όμως λόγω της οικονομικής κρίσης γενικεύεται αφού ελάχιστα από τα συγκεκριμένα ακίνητα πλέον συντηρούνται. Διέξοδο ίσως να έδινε η ένταξη των έργων συντήρησης και αποκατάστασης διατηρητέων κτηρίων στο ΕΣΠΑ, υποστηρίζει ο βουλευτής Γ. Ανδριανός, ο οποίος προτείνει και σειρά μέτρων που θα συμβάλλουν σημαντικά στη διάσωση του ιστορικού, αρχιτεκτονικού και ευρύτερα πολιτιστικού πλούτου του τόπου σ’ αυτή την εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία, αλλά και θα δώσουν δουλειά σε δεκάδες επαγγέλματα γύρω από τις οικοδομικές εργασίες, έναν κλάδο που χειμάζεται από την κρίση.

Ο βουλευτής με ερώτησή του προς τους αρμόδιους υπουργούς Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Τουρισμού και Εσωτερικών, τονίζει μεταξύ άλλων:  «Εξαιτίας της κρίσης, η αποκατάσταση και συντήρηση διατηρητέων κτηρίων έχει πλέον απαγορευτικό κόστος για ένα σημαντικότατο ποσοστό των ιδιωτών ιδιοκτητών τους, εξέλιξη που δημιουργεί τον κίνδυνο κτήρια με ιστορική και αισθητική αξία, που συμβάλλουν στην ιδιαίτερη ταυτότητα περιοχών της Ελλάδας, να αφήνονται στην τύχη τους ή και να κινδυνεύουν με κατάρρευση.

Ο κίνδυνος αυτός γίνεται ακόμη εντονότερος σε περιοχές που έχουν ολόκληρες ανακηρυχθεί διατηρητέες, όπως η παλιά πόλη του Ναυπλίου.

Σ’ αυτό το δύσκολο περιβάλλον, συγκεκριμένα μέτρα για την στήριξη των ιδιοκτητών διατηρητέων κτηρίων – όπως η ένταξη των έργων συντήρησης και αποκατάστασης στο ΕΣΠΑ, η μείωση αντικειμενικών αξιών και φορολογίας, η κατάργηση των πολύπλοκων και αλληλοεπικαλυπτόμενων γραφειοκρατικών διαδικασιών - θα συνέβαλλαν σημαντικά στη διάσωση του ιστορικού, αρχιτεκτονικού και ευρύτερα πολιτιστικού πλούτου του τόπου μας».