ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ 25.07.2013

Η έκδοση 18.07.2013

Το Λιχνενστάιν της Αργολίδας ερευνά ο Ρακιντζής

Το πλήθος των εξωχωρίων εταιρειών που έχουν έδρα το Κρανίδι κίνησε το ενδιαφέρον του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρου Ρακιντζή. Ο φορολογικός παράδεισος της Αργολίδας και οι διαπιστώσεις ελλείψεων στους ελέγχους περιγράφονται στην έκθεση του επιθεωρητή:

«Ο ΓΕΔΔ, με αφορμή την τακτική επιθεώρηση της ΔΟΥ Κρανιδίου ζήτησε την κατάσταση με τις υπάρχουσες offshore εταιρείες, οι οποίες ανέρχονταν σε 186, εκ των οποίων οι 107 ενεργές και οι οποίες σύμφωνα με την άποψη του εποπτεύοντος οικονομικού επιθεωρητή δεν ανήκαν ουσιαστικά στη χωρική αρμοδιότητα της ΔΟΥ, συστάθηκαν όμως εκεί κατά την άποψή του επειδή η ΔΟΥ δεν είχε γραφείο ελέγχου». Ο ΓΕΔΔ απέστειλε προς την αρμόδια διεύθυνση του υπουργείου Οικονομικών την κατάσταση των offshore εταιρειών και ζήτησε τη διενέργεια φορολογικών ελέγχων. Ακολούθως εισπράχτηκαν συνολικά φόροι ύψους 4.138.723 ευρώ. Με παρόμοια υπουργική απόφαση ανατέθηκε στο Διαπεριφερειακό Ελεγκτικό Κέντρο (ΔΕΚ) Αθηνών και στην περιφερειακή διεύθυνση του ΣΔΟΕ Στερεάς Ελλάδας ο τακτικός φορολογικός έλεγχος όλων των ανέλεγκτων χρήσεων των offshore αρμοδιότητας ΔΟΥ Κύμης.
Με αφορμή τις παραπάνω διαπιστώσεις ο ΓΕΔΔ ζήτησε από τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών κατάσταση με όλες τις offshore εταιρείες ανά ΔΟΥ.

«Πετσοκομμένη» η μεταφορά μαθητών στα σχολεία

Τον φόβο ότι οι πολιτικές που εφαρμόζονται από την κυβέρνηση προμηνύουν ότι το επόμενο βήμα θα σημάνει την κατάργηση της σχολικής μεταφοράς, εκφράζει η περιφέρεια Πελοποννήσου.

Μάλιστα πραγματοποιήθηκε σύσκεψη με αντικείμενο το συντονισμό των ενεργειών για τη μεταφορά των μαθητών της επόμενης σχολικής χρονιάς.

«Υποχρέωσή μας είναι να προετοιμαστούμε κατά το δυνατόν συντομότερα, σύμφωνα με τα όσα ορίζει η σχετική κοινή υπουργική απόφαση, ακόμα και στην περίπτωση που αυτή δεν θα εφαρμοστεί» δήλωσε ο κ. Τατούλης.

Πρόσθεσε ακόμα ότι πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες για να ξεπεραστούν τα προβλήματα σε ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα όπως η μεταφορά των μαθητών, με προεκτάσεις τόσο κοινωνικές όσο και οικονομικές.

Στόχος της σύσκεψης με όλους τους εμπλεκόμενους με την μεταφορά μαθητών φορείς ήταν η γρηγορότερη δυνατή προετοιμασία σύμφωνα με όσα ορίζει η πρόσφατη κοινή υπουργική απόφαση, ενώ επισημάνθηκε παράλληλα ότι παρά τη μείωση του προϋπολογισμού κατά 55 εκατομμύρια ευρώ, «εμείς πρέπει να τα καταφέρουμε».

Κήρυξη του Δήμου Ερμιονίδας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης

To θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων έχει καταστεί πάλι ανεξέλεγκτο και μάλιστα εν μέσω τουριστικής περιόδου, μια και η ημερήσια παραγωγή των απορριμμάτων του Δήμου Ερμιονίδας είναι πολύ μεγαλύτερη (υπερδιπλάσια και πλέον) του επιτρεπομένου ορίου σύμφωνα με την υπ'αριθμ. πρωτ.17206/1873/14-3-2013 ΚΥΑ των 25 τόνων ανά ημέρα και τα απορρίμματα συσσωρεύονται πέριξ των κάδων δημιουργώντας μικρές χωματερές εντός και εκτός οικισμών, απειλώντας την δημόσια υγεία και το περιβάλλον.

Ο Δήμος Ερμιονίδας για την αποφυγεί προβλημάτων συσσώρευσης σκουπιδιών στους δρόμους ζητά το άνοιγμα 3 μικρών χωματερών υποστηρίζοντας ότι: «λόγω του υπερκορεσμού του μοναδικού αδειοδοτημένου χώρου δεματοποίησης και προσωρινής αποθήκευσης στα Δίδυμα που έχει καταστεί υπερχωματερή με τα γνωστά προβλήματα, είναι αδύνατη πρακτικά η εναπόθεση και μεταφόρτωση των απορριμμάτων στο χώρο αυτό. Κατά συνέπεια η μεταφόρτωση γίνεται με πολλά προβλήματα και δυσκολίες σε άλλους μη αδειοδοτημένους χώρους.

Παρακαλούμε για την άμεση κήρυξη του Δήμου μας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και την άμεση λήψη μέτρων και αποφάσεων σχετικά με την συγκέντρωση αλλά και την μεταφορά των απορριμμάτων σε χώρους του Δήμου μας. Προτείνουμε την προσωρινή χρήση των χώρων των τριών πρώην ΧΑΔΑ (Δισκουρίων Κρανιδίου, Κρόθι Ερμιόνης, Ρορρό Θερμησίας) για την εναπόθεση των απορριμμάτων και την μεταφόρτωση τους αλλά και την προσωρινή αποθήκευση των ποσοτήτων των απορριμμάτων που παράγονται πλέον των 25 τόνων, τα οποία ημερησίως αποστέλλουμε στο ΧΥΤΑ Φυλής.

Θεωρούμε απαραίτητο στην απόφαση να συμπεριληφθούν και οι τρεις χώροι για λόγους μικρότερης περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, αφού κανένας χώρος από τους παραπάνω λόγω της έκτασης και της διαμόρφωσης του εδάφους του δεν μπορεί από μόνος του να καλύψει τις ανάγκες της συνολικής παραγωγής των απορριμμάτων.

Τέλος, υπενθυμίζουμε ότι η προθεσμία για την μεταφορά TCDV απορριμμάτων στο ΧΥΤΛ Φυλής, σύμφωνα με την υπ'αριθμ. πρωτ. 17206/1873/14-3-2013 ΚΥΑ, λήγει στις 14 Οκτωβρίου 2013».

ΕΒΕΑ: Πληρώνουμε και συνδρομές και δικαιολογητικά

Σε φοροεισπρακτικό μηχανισμό τείνουν να μετατραπούν τα Επιμελητήρια. Για οποιοδήποτε δικαιολογητικό οι χρεώσεις πέφτουν βροχή… Εννοείται βέβαια ότι αυτό ισχύει και για τους συνδρομητές που πληρώνουν την συνδρομή τους.

Ακόμα και για Ομόρρυθμες εταιρείες που έχουν δύο – τρεις ή παραπάνω εταίρους και πληρώνουν αντίστοιχα πολλαπλές συνδρομές, το ίδιο ισχύει.

Για να μην μιλάμε αόριστα, παραθέτουμε πρόσφατο παράδειγμα με ένα δικαιολογητικό, που χρειάστηκε η εταιρεία που εκδίδει τον «α» η οποία σημειωτέον καταβάλει τρεις (3) συνδρομές στο ΕΒΕΑ Αργολίδας. Ναι σωστά διαβάζετε: Όχι μία, ούτε δύο, αλλά τρεις συνδρομές από το 1997 συνεχώς μέχρι σήμερα (δηλαδή ένα κάρο λεφτά).

Το δικαιολογητικό που ζητήσαμε, αφορούσε το ΓΕΜΗ και είναι ανάλογο με αυτό που έδινε μέχρι τώρα το πρωτοδικείο για την τροποποίηση ή μη του καταστατικού της εταιρείας.

Παρά λοιπόν τις τρεις συνδρομές που έχουν καταβληθεί, το Επιμελητήριο Αργολίδας χρέωσε για μια κόλλα χαρτί 10,24 ευρώ!!! Και φυσικά διευκρίνισαν οι υπάλληλοι ότι κάθε φορά που θέλουμε το ίδιο δικαιολογητικό θα ξαναπληρώνουμε το ίδιο ποσό!!!

Και θέτουμε το απλό ερώτημα που θα μπορούσε να θέσει ο οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος:

-Οι συνδρομές σε τι εξυπηρετούν; Και γιατί αν είμαστε μέλη ενός Επιμελητηρίου χρεώνεται επιπλέον οποιαδήποτε παροχή ; Τα Επιμελητήρια τελικά μόνο την τσέπη μας κοιτάνε;

Ιστορίες του Χαμπή* της Ανδριανούς.

Η απέναντι όχθη Του Βασίλη Καπετάνιου

Η γλωσσαρκά* , το λάστιχο* και τα γυαλικά της Ελισάβετ.

Ο μικρός Χαμπής* ξύπνησε με το λάλημα του πετεινού, άρχισε να ετοιμάζεται βιαστικά να φύγει για το σχολείο του. Όλη η οικογένεια ζούσε μέσα σε μια κάμαρη πέντε επί πέντε. Δύσκολα χρόνια στην Κύπρο του 1955. Φόρεσε το κοντό παντελόνι, ένα φανελάκι που βρήκε στο αρμάρι*, για παπούτσια δεν γινόταν λόγος, τέλη του Μάρτη είχε ανοίξει ο καιρός, άρχιζε η μακρά περίοδος ξυπολισιάς. Η Ανδριανή η μάνα του σε μια κούπα του τσαγιού του έβαλε μερικά κομμάτια ψωμί, για να μπορέσει να αντέξει την πείνα μέχρι το απόγευμα που θα γύριζε.

-Μάνα θέλω να πάρω λάστιχο* από το Βασίλη τον μανάβη, να πηγαίνω να κυνηγάω πουλιά.

-Χαμπή, δεν έχουμε ριάλια* για τέτοια.

-Μα, βγάζει λεφτά ο μπαμπάς….

-Ε αφού τον ξέρεις, είναι πολύ σφιχτός με τα λεφτά, άμα του μιλάω για λεφτά, ρότσος γίνεται*….

Στην αυλή του σχολείου πριν φθάσει στις αίθουσες τον φώναξε ο διευθυντής.

-Χαμπή σε θέλω.

-Μάλιστα κύριε.

-Από σήμερα θα είσαι αποθηκάριος, είναι υπεύθυνη θέση.

-Και τι θα κάνω κύριε ;

-Όταν κάνουν γυμναστική τα κορίτσια θα βγάζεις από την αποθήκη τα στρωματάκια της γυμναστικής.

Το σχολείο ήταν μικτό αλλά γυμναστική κάνανε χωριστά τα αγόρια από τα κορίτσια.

Την ώρα της γυμναστικής λοιπόν ανέλαβε καθήκοντα και έστρωσε τα στρωματάκια στον χώρο που θα έκαναν γυμναστική τα κορίτσια. Κάτι η άνοιξη που είχε μπει, κάτι η αρχή της εφηβείας ήταν ήδη στην Πέμπτη τάξη , κάτι τα μακριά βρακάκια των κοριτσιών που πρόσφεραν φιλήδονο θέαμα ανάμεσα σε εκτάσεις και διατάσεις, κάθισε σε μια γωνιά και θαύμαζε την ασκούμενη θηλυκού γένους νεολαία. Για κακή του τύχη τον είδε η δασκάλα και τον ανέφερε στον διευθυντή. Όταν γύρισε στην τάξη του και είδε τον διευθυντή μέσα κατάλαβε τι είχε γίνει.

-Χαμπή, να μου δώσεις αμέσως τα κλειδιά της αποθήκης ( είπε με αυστηρό τόνο).

-Μάλιστα κύριε.

-Κοιτάξτε κατάσταση, βάλαμε τον αλουπό* να φυλάει τις όρνιθες. Τι θα γίνει αν φυλάει ο αλουπός τις όρνιθες παιδιά;

-Θα τις φάει κύριε ( όλοι με μια φωνή).

-Και αυτός, το ίδιο θα έκανε!!!

Μάλλον με  ευχαρίστηση παρέδωσε τα κλειδιά, γιατί απαλλάγηκε από ένα βαρετό καθήκον. Ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στον μυαλό του όταν είδε από το παράθυρο μια γριούλα να κυνηγάει μια κότα. Είχε δραπετεύσει από το κοτέτσι που συνόρευε με την μάνδρα του σχολείου. Στα μάτια του φαινόταν ότι βρήκε την λύση σε κάτι που τον απασχολούσε.

Τελειώνοντας το σχολείο δεν πήγε στο σπίτι του αλλά στο κοτέτσι της μάνας του. Σηκώνει την γλωσσαρκά* και παίρνει τα αυγά της. Αμέσως πάει στο μανάβικο του Βασίλη. Το μανάβικο ήταν εκείνη την εποχή κατά κάποιο τρόπο παντοπωλείο. Το κατάστημα  δεχόταν να αλλάξεις αγροτικά προϊόντα αλλά έπρεπε και κάτι να αγοράσεις.  Ένα έξυπνο ημιανταλακτικό σύστημα, το οποίο εξυπηρετούσε τις ανάγκες της εποχής.

-Τι θέλεις να αγοράσεις Χαμπή;

-Ένα καλό λάστιχο*

-Μα όσο κάνει το λάστιχο κάνουν και τα αυγά σου, δεν θα πάρεις παράδες πίσω, ένα-  δυο γρόσια μένουν.

-Δώσε μου καραμέλες και είμαστε εντάξει.

Στην αλάνα του χωριού οι φίλοι του έπαιζαν ποδόσφαιρο με μια μπάλα φτιαγμένη από την κατουρίστρα* του χοίρου. Εντυπωσίασε του φίλους του με ένα εντυπωσιακό χτύπημα της μπάλας, ενώ ήταν στον αέρα, την σημάδευσε με την σφεντόνα.

Όταν η μάνα του πήγε μετά από λίγο στο κοτέτσι και βρήκε άδεια την φωλιά της γλωσσαρκάς, δεν χρειάστηκε να πει τίποτα, παρά μόνο:

-Α, το γιό μου!!!

Με γοργό βήμα φεύγει για την αλάνα όπου έπαιζαν τα παιδιά. Είχαν σταματήσει το ποδόσφαιρο και έκαναν σκοποβολή με την σφεντόνα του Χαμπή. Στόχος ήταν η γουρουνίσια μπάλα πάνω σε ένα μεγάλο κοφίνι.

-Ρε Χαμπή, η μάνα σου έρχεται φουριόζα κατά  εδώ.

Με ένα σάλτο ο Χαμπής βρέθηκε κάτω από το μεγάλο κοφίνι.

-Παιδιά είδατε τον Χαμπή μου;

Ο Χαμπής παρακολουθούσε μέσα από το κοφίνι. Κανένα παιδί δεν μίλησε και δεν έδειξε με το χέρι του αλλά όλα κοιτούσαν προ το κοφίνι. Δεν ήθελε και πολύ η Ανδριανή για να καταλάβει. Με μια κίνηση σηκώνει το κοφίνι.

-Ποιού έδωσες τα αυγά γιε μου; Πρέπει να τα πάρω πίσω, να τα βάλω της όρνιθας να βγάλει πουλιά.

-Του Βασίλη του μανάβη τα πούλησα.

Η Ανδριανή πήγε αγόρασε πίσω τα αυγά τα έβαλε ξανά στην κότα. Τα μισά βγήκαν πουλιά. Την σφεντόνα δεν την πήρε πίσω, ούτε είπε και στον πατέρα του τίποτα. Ήταν ένα μικρό παράπτωμα, μπορούσε να το κρύψει. Έξαλλου ο άντρας της ήταν ικανός να πάθει εγκεφαλικό από το θυμό και την τσιγκουνιά του. Σε τρείς μέρες ξεκίνησε ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ, ενάντια της αποικιοκρατίας και με ελπίδα την ένωση με την Ελλάδα. Δεν ήταν δυνατόν ο επαναστατικός άνεμος να μην συνεπάρει και τον Χαμπή και την παρέα του.

Με βαρύ πυροβολικό την σφεντόνα του τα έκαναν γυαλιά καρφιά στο σχολείο. Τότε στο σχολείο υπήρχαν κάδρα της αγγλικής  βασιλικής οικογένειας και ολόκληρα σερβίτσια σε ανάμνηση του γάμου της Βασίλισσας με τον Φίλλιπο. Δεν έμεινε τίποτα όρθιο, ούτε ένα αγγλικό γράμμα δεν ξεχώριζες μέσα στα θρύψαλα.

Ο διευθυντής παρόλο που δεν ήθελε να δώσει έκταση στο γεγονός ήταν αναγκασμένος να φωνάξει την αγγλική αστυνομία και να γίνει καταγραφή του γεγονότος. Όταν ήρθε η ώρα να παρουσιάσει στο αστυνόμο τον Χαμπή του είπε.

-Να τον προσέχεις αυτόν γιατί είναι Γερμανός ( Εννοώντας ότι ήταν σκληρός.)

Ο αστυνόμος ακολουθώντας τις διαδικασίες του νόμου παρέπεμψε τους μαθητές της πέμπτης τάξης του δημοτικού σχολείο σε δίκη.

Το γεγονός δεν μπορούσε να μείνει κρυφό, πήρε διαστάσεις. Η Ανδριανή δεν μπορούσε να το κρύψει από τον άνδρα της. Δεν χρειάστηκε να του πει τίποτα, τα είχε μάθει όλα στο καφενείο.

-Ωραία τα κατάφερε ο Παπαφλέσσας σου, θα τρέχουμε αύριο στα δικαστήρια, θα χάσω και εγώ την δουλειά μου.

-Να πάω εγώ αν δεν μπορείς.

-Δεν είναι δουλειά για γυναίκες τούτα. Άντε να δούμε τι θα μας κοστίσει ετούτη η ιστορία.

Την άλλη μέρα όλη η τάξη του Χαμπή παρουσιάστηκε στο αγγλικό δικαστήριο στην Λάρνακα. Δικαστής ήταν ο Ετάτ, Τούρκος στην καταγωγή. Ο δικαστής άκουγε τα γεγονότα αλλά δεν μπορούσε να ξεκολλήσει τα μάτια του από την μικρή καρφίτσα που φορούσαν στο πέτο  όλα τα παιδιά. Η παράσταση της καρφίτσας ήταν δυο αντικριστές ελληνικές σημαίες. Η μια κλασσική γαλανόλευκη και η άλλη με τον σταυρό.

-Τι είναι αυτά που φοράτε ; ( Ρώτησε τον Χαμπή, όταν ήρθε η ώρα του να απολογηθεί. Και του έδειξε με νόημα το πέτο).

-Σημαίες της πατρίδας. (Ο Τούρκος δικαστής ξεροκατάπιε τον θυμό του.)

-Και που τις βρήκατε ;

-Τα έχουμε στα σπίτια μας.

-Μια λίρα πρόστιμο στον καθένας για τους βανδαλισμούς στο σχολείο και μια λίρα πρόστιμο για όσους φορούν τέτοια σημαιάκια. ( Ο δικαστής ήξερε τι έκανε όλα τα παιδιά φορούσαν καρφίτσες με τις ελληνικές σημαίες!!!)

Ο πατέρας του Χαμπή  πήγε και πλήρωσε αμέσως το πρόστιμο, δεν ήθελε να έχει πάρε δώσε με τις εξουσίες. Όταν γύρισε όλα τα παιδιά ετοιμάζονταν να βγάλουν μια αναμνηστική  φωτογραφία. Ο Χαμπής πήγε κοντά στον πατέρα του να του πει να έρθει και αυτός για μια αναμνηστική φωτογραφία. Τον πρόλαβε ο πατέρας του.

-Καλά εντάξει μία λίρα για ότι κάνατε στο σχολείο, χαλάλι και φθηνά την γλιτώσαμε, ήταν ανάγκη να βάλεις και το σημαιάκι;

-Εκείνο το πρόστιμο άξιζε πιο πολύ !!!

 Ήταν η πρώτη φορά που αντιμίλησε στον πατέρα του, από το βλέμμα του κατάλαβε ότι δεν θα έπαιρνε μέρος στην αναμνηστική φωτογραφία. Επέστρεψε στην παρέα των μικρών επαναστατών για να φωτογραφηθεί…..

*Χαμπής = Χαράλαμπος,

  Αρμάρι = μικρή ντουλάπα

  Λάστιχο = σφεντόνα

  Ρότσος = σκληρή πέτρα

  Ριάλια = λεφτά

 Γλωσσαρκά= η κλώσα

 Αλουπός= αλεπού

 Κατουρίστρα= η κύστη του γουρουνιού, την εποχή εκείνη την φούσκωναν και έπαιζαν μπάλα.

**Η ιστορία στο μοντάρισμα της έχει φανταστικά στοιχεία. Βασίστηκε όμως σε πραγματικά γεγονότα από την ζωή του Χαμπή της Ανδριανούς. Η αναμνηστική φωτογραφία από την δίκη για τα γυαλικά της Ελισάβετ υπάρχει ακόμα στον τοίχο του γκαράζ του. Ο μικρός Χαμπής με τα αυγά της γλωσσαρκάς πήρε την σφεντόνα με την οποία πολέμησε τον Άγγλο Γολιάθ. Εξήντα χρόνια μετά οι νεοέλληνες φοβισμένες κλώσες προσέχουμε μην χάσουμε τα κλούβια και με χρέος αγορασμένα ευρωπαϊκά αυγά μας…. ο καθένας φυλακισμένος στο κοτέτσι του….. τελειωμένος ιδιώτης  πάνω στην κρύα φωλιά του.