Εποχές Τσούρνου με την φιγούρα του Όθωνα, θύμισε η απόφαση ονοματοδοσίας του δήμου Ναυπλίου

Αναστάτωση προκάλεσε η πρόσφατη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Ναυπλίου να προχωρήσει σε ονοματοδοσία οδών ξύνοντας πληγές του εμφύλιου και επαναφέροντας στην μνήμη των πολιτών αλυτρωτισμούς άλλων εποχών. Στις προτάσεις που αποδέχτηκε πλειοψηφικά το δημοτικό συμβούλιο περιλαμβάνεται ακόμα και ο Γράμμος, θυμίζοντάς μας εποχές χούντας με την ΥΕΝΕΔ να προβάλει ντοκιμαντέρ με τους «ένδοξους χωροφύλακες να μάχονται μαζί με τους εγγλέζους κατά των κομμουνιστοσυμμορητών». Ίσως ήταν παράληψη η ονοματοδοσία «Βίτσι, Γκαμίλα, πηγάδα Μελιγαλά κλπ». Ευτυχώς αυτή την φορά οι αντιδράσεις δεν έφτασαν να προκαλέσουν την παρουσία των ΜΑΤ, όπως είχε γίνει τότε την φιγούρα του Όθωνα, αλλά προήλθαν κυρίως από τον δημοτικό συνδυασμό της «Άλλης πρότασης» η οποία μεταξύ άλλων υπογραμμίζει:
«Στον 21ο αιώνα που ζούμε η επιλεκτική μνήμη κάποιων προσώπων ή τοπωνυμίων μιας ιστορικής περιόδου μάλλον προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει και στον κόσμο και στην ιστορία.
Πιο συγκεκριμένα: Από τα ονόματα που προτείνονται, το Ρούπελ ήταν οχυρό των Ελλήνων που αντιστάθηκε στους Γερμανούς το 1941, στην ίδια περίοδο ανήκουν και οι ήρωες Δ. Ίντζος και Κ. Κουκίδης. Για ποιον Ελληνοιταλικό πόλεμο μιλάμε δηλαδή; Ο Γράμμος, πάλι, τι θυμίζει άραγε και ποιους εξυπηρετεί; Τα ονόματα πόλεων που κατέλαβε ο Ελληνικός στρατός, καταδιώκοντας τους φασίστες του Μουσολίνι στα αλβανικά βουνά, δεν παραπέμπουν στον ηρωισμό και τις θυσίες των Ελλήνων, έτσι όπως δίνονται. Αργυρόκαστρο, Κορυτσά, Τεπελένι είναι απλά ονόματα πόλεων και μάλιστα όχι Ελληνικών. Όσο για τον όρο Βόρειος Ήπειρος, έχουμε την εντύπωση ότι για την επίσημη ελληνική πολιτεία δεν υφίσταται. Εμείς θα τον κάνουμε δρόμο;
Τέλος, γιατί τόση λατρεία σε στρατηγούς και αξιωματούχους του στρατού, με προεξάρχουσα την τιμή που κάνουμε σ’ ένα δικτάτορα, τον Ιωάννη Μεταξά, πρόσωπο αμφιλεγόμενο και συνδεδεμένο με την πόλη μας μέσα από τους εκατοντάδες έγκλειστους στις φυλακές της Ακροναυπλίας, τη στιγμή μάλιστα που οι υπάρχοντες όμοροι δρόμοι έχουν τα ονόματα Ελευθερίας , Δικαιοσύνης, Ειρήνης, Δημοκρατίας;
Να τιμήσουμε τον τότε υποστράτηγο Β. Βραχνό, όπως και έχουμε κάνει, είναι λογικό, γιατί είναι ναυπλιώτης. Μήπως υπάρχουν κι άλλοι συντοπίτες μας , ναυπλιώτες ή αργολιδείς που έδρασαν και μαρτύρησαν εκείνη την περίοδο; Άνθρωποι που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς. Ενδεικτικά παραδείγματα ο Β.Κουικόγλου ο Γ. Λυκομήτρος, η Ε. Καλλίνη κ.λπ.
Μέχρι να καταλήξουμε σε τέτοια ονόματα, εμείς, η άλλη πρόταση, προτείναμε στο Δημοτικό Συμβούλιο στη συγκεκριμένη περιοχή να δοθούν ονόματα Ελλήνων λογοτεχνών του 20ου αιώνα (Ελύτης, Καζαντζάκης Σεφέρης κ.ά.) ή ονόματα Ελλήνων Επιστημόνων που δόξασαν τη χώρα μας.
Τελικά τι περιμένουμε από μια πόλη που ακόμα ο ποιητής Ν Καρούζος (γέννημα θρέμμα της πόλης μας) έχει όνομα σε δρόμο αλλά που δεν υπάρχει κανένα σπίτι δεν έχει μπει καμία πινακίδα που να αναφέρει το όνομά του».
Τα ονόματα που εγκρίθηκαν είναι: -Κωνσταντίνος Α΄(ο Μέγας), Κωνστάντιος, Ιοβιανός, Βαλεντιανός, Θεοδόσιος Α΄(ο Μέγας), Αρκάδιος, Θεοδόσιος Β΄, Μαρκιανός, Ζήνων, Βασιλίσκος, Ιουστινιανός Α΄(ο Μέγας), Φωκάς, Ηράκλειος, Λεόντιος, Θεοδόσιος Γ΄, Νικηφόρος Α΄, Σταυράκιος, Μιχαήλ Α΄, Βασίλειος Α΄ (ο Μακεδών), Λέων ΣΤ΄(ο Σοφός), Κωνσταντίνος Ζ΄ Πορφυρογέννητος, Ρωμανός Α΄ Λεκαπηνός, Νικηφόρος Β΄Φωκάς, Κωνσταντίνος Θ΄ Μονομάχος, Θεοδώρα, Ρωμανός Δ΄Διογένης, Αλέξιος Α΄ Κομνηνός, Θεόδωρος Α΄Λάσκαρις, Ιωάννης Γ΄Βατάτζης, Τιτάνων, Γαίας, Κρόνου, Δάμωνος, Φειντίας (σ.σ. εμείς Φειδία το ξέραμε, ίσως με τα χρόνια να άλλαξε), Ήβης, Ορφέως, Ευρυδίκης, Δήμητρας, Εστίας, Αρτέμιδος, Περσέως, Περσεφόνης, Γράμμου, Κων. Βέρση, Κων. Κουκίδη, Υποστράτηγου Χ. Κατσιμήτρου, Αλεξ. Παπάγου, Δημήτρ. Ίντζου, Πρεμετής, Κορυτσάς, Ιωάννη Μεταξά, Κων. Δαβάκη, Αγίων Σαράντα, Βορείου Ηπείρου, Αργυρόκαστρου, Αντιστράτηγου Παν. Δεδε, Σ/χη Χόνδρου, Χειμάρας, Ρούπελ, Πίνδου, Τεπελενίου, Κονίτσης, Καλπακίου.